1η Γενάρη 2015..

πρώτες πρωϊνές ώρες..1ης Ιανουαρίου 2015..

το ρεβεγιόν τελείωσε..

τα τραγούδια..οι χαρές..οι ευχές..

δώσαν τη θέση τους 

σε μια απολαυστική ησυχία..

όλοι..κατάκοποι..και "γεμάτοι"

παραδόθηκαν,

στις υποσχέσεις του Μορφέα..

λίγο πριν τους ακολουθήσω και εγώ..

κάθισα..στον καναπέ..

με συντροφιά.. τα φωτάκια στο χριστουγεννιάτικο δέντρο..

έμεινα..να αφουγκραστώ..

αυτήν την υπέροχη γαλήνη..

των πρώτων στιγμών...ενός νεογέννητου χρόνου..

άνοιξε την πόρτα ..σιγά σιγά..

 αθόρυβα σχεδόν.. ήρθε και κάθισε δίπλα μου..

ήταν ένας υπέροχος νέος..

ο Ιανουάριος..

-καλή πρωτοχρονιά Ιω..

 ψιθύρισε..

μην ξυπνήσει κανέναν ..

δίνοντας.. ένα φιλί στο μάγουλο..

-καλή πρωτοχρονιά και σε σένα Γενάρη

σαν πρίγκιπας παραμυθιού, ντυμένος σε βελούδα και μετάξια..

ευγενής και ολόλαμπρος..

όπως το φεγγάρι του ..

-ήρθα να σου αφήσω τις ευχές μου..

και να φύγω..

365 φλόγες.. στην καρδιά ..

365 ανάσες..στην ψυχή..

365 όνειρα..στο μυαλό..

είπε..με ηρεμία στη φωνή..

εύχομαι..

να 'ναι οι στιγμές γόνιμες..

μελωδικές..σαν κάλαντα ..

η τύχη σου..μοναδική σαν το φλουρί..της πίτας..

οι μέρες..αλκυονίδες..

οι νύχτες.. ταξιδεμοί με  έλκηθρο στ' αστέρια

κάνοντας..μαγικά..το γύρο της γης..

το πνεύμα σου εναργές..

να γεμίζει.."Φώτα.. και φωτισμούς.."

η πίστη σου.. ζωντανή..

να εμπνέεται

από μορφές αγιοσύνης..

ασκητισμού.. 

το πείσμα σου..

βάπτισμα..ξανά..

και πάλι..

σε χούφτες προσφοράς..

σε βλέμματα αγάπης..

οι αναμνήσεις που θα δημιουργήσεις..

στιχάκια ποιητών..

πλεγμένα ατόφια..

στα φύλλα της καρδιάς

και οι λέξεις...

νερό να κυλούν..

στο μύλο

του χρόνου..

δίνοντας δύναμη στο κορμί..

να αγκαλιάσει..

ότι αρχίζει...

και ότι τελειώνει..

μαγικά..

να ξαναβρίσκεται..

στην αρχή του..πάντα..*

είπε..και έγινε καπνός..

αφήνοντας στη θέση του..

μια πένα..

και ένα σημείωμα..

"στο διάβα σου να βρίσκεις..

πένες..που η ψυχή σου

ποθεί ... να διαβάσει..

έτσι..

θα μπορείς..

να βρίσκεις μελάνι..

να ξεδιψάς..

με τη σειρά σου..

 μάτια.. άνυδρα..καθρέφτες.."

οι ευχές του Γενάρη ευχές μου..

να ακουμπήσουν..

στα μύχια.. της ψυχής ..

καλή χρονιά!

Ιω

"Ο χρόνος του Γενάρη" - στίχοι Ηλίας Κατσούλης

μουσική- ερμηνεία Παντελής Θαλασσινός

Υ.Γ. 1.* Οδυσσέα Ελύτη," Ό,τι αγαπώ γεννιέται αδιάκοπα ό,τι αγαπώ βρίσκεται στην αρχή του πάντα που από τη ρίζα αρδεύουμε τη γύρη της καλοκαιριάς"..

2. αυτόν τον μήνα για να είμαστε εντός εποχής καταναλώνουμε:
πορτοκάλια, λεμόνια, μανταρίνια, γκρέιπ φρουτ, μήλα, λάχανα, κουνουπίδι, μαρούλι, καρότα, σέλινο, σταφίδες(μελαχρινές ή ξανθές), καρύδια, αμύγδαλα, κάστανα.

Οκτώβρης ο παραπονιάρης..

τρεις δυνατοί χτύποι στην πόρτα μου

έκαναν τα μάτια μου να απασφαλίσουν βιαστικά..

μάζεψα πάνω τα ανακατωμένα μαλλιά μου

και κατέβηκα δυο δυο τα σκαλοπάτια..

άνοιξα... με μια τεράστια περιέργεια..

απίστευτο.. ο Οκτώβρης.. ήταν εκεί μπροστά μου..

- Χαίρεται! μου λέει..

-Καλημέρα..καλό μήνα!

-Μμμ ...που τον είδες..;

..εμένα κανείς.. δε με θέλει.. 

όλοι παραπονιούνται...

τα παιδιά για το σχολείο..

οι μεγάλοι... που αρρωσταίνουν..και κρεβατώνονται..

οι μεσαίοι.. που νυχτώνει νωρίς.. και δεν προλαβαίνουν..

Ούτε "μ" δε μου έδωσαν εμένα..

ο Σεπτέμβρης έχει.. ο  Νοέμβρης.. επίσης...

ο Δεκέμβρης ..κι αυτός..

εγώ.. τίποτα..

το μυαλό.. αγουροξυπνημένο..πάλευε να πάρει στροφές..

έπρεπε να βρω να του πω κάτι.. να τον ενθαρρύνω..

-Ναι... αλλά εσένα σου δώσαν για αρχή..

ένα υπέροχο..ολοστρόγγυλο.. Ο..

που συμβολίζει..τον κύκλο της ζωής..

κανείς άλλος.. δε ξεκινά.. με Ο.. 

είχε κατεβάσει το κεφάλι και κοιτούσε τις γαλότσες του..

τον λυπήθηκε η ψυχή μου έτσι απροκάλυπτα..εκτεθειμένο..

μπροστά στα μάτια μου..

-Έλα πάνω κερνάω καφέ.. ή τσάι του βουνού ότι προτιμάς..

μια λάμψη φώτισε τη σκιά...

αναθάρρησαν οι μέρες..μες στο βλέμμα του..

-Αλήθεια.. θέλεις..να έρθω..; ρώτησε διστακτικά..

-Και το ρωτάς.; έλα ανέβα..

καθίσαμε στο τραπέζι της κουζίνας..

φτερνίζεται δυνατά.. και ψάχνει τις τσέπες του..

βγάζει κάτι πολυβιταμίνες.. 

συνεχίζει να ψάχνει..

βγάζει.. ένα σακουλάκι σπόρους.. ένα κουδουνάκι..

-Μα που'ναι ..να τα πάρει η ευχή..μουρμουρίζει

ψάχνει την άλλη τσέπη...

ψαρεύει.. έναν ταξιδιωτικό οδηγό της Θεσσαλονίκης..

μια επιμελώς διπλωμένη γαλανόλευκη σημαία..

ένα άδειο καραφάκι ούζο.. και χαρτομάντιλα..

-να'τα.. τα χαμένα.. 

σκουπίζει τη μύτη και τα μάτια που τρέχουν..

-Τί είναι αυτά..; ρωτώ απορημένα..

-Όλα όσα χρειάζομαι.. 

άλλωστε ταξιδεύω ελαφρά..

οι πολυβιταμίνες και τα χαρτομάντιλα.. είναι για το συνάχι και τα κρυολογήματα..

οι σπόροι.. για τους αγρότες..

το κουδουνάκι.. έπεσε από κάποιο.. πρόβατο..που πήγαινε στα χειμαδιά..

ο ταξιδιωτικός οδηγός.. είναι για τη Θεσσαλονίκη.. 

πάντα στη γιορτή του Αγίου Δημητρίου..

βρίσκομαι..εκεί..

η σημαία.. είναι για το μπαλκόνι μου.. την 28η μέρα..

-Και το άδειο καραφάκι..; 

(πάει..κατέληξε αλκοολικός απ΄τη στενοχώρια.. σκέφτηκα..)

- Α!.. αυτό είναι.. για τις "καζανιές"..που με καλούν..

-Τις ποιες..;

-Τις καζανιές.. τις γιορτές που κάνουν.. αυτοί που βγάζουν ούζο..και τσίπουρο..

και φωνάζουν καλούς φίλους.. και τρώνε..και πίνουν και γελούν..

Φέτος.. με καλέσανε στον Τύρναβο..

Στριφογύριζε συνέχεια.. την κούπα με το τσάι του.. προβληματισμένος...

-Να σου πω κάτι..; τον ρωτώ

-Ό,τι θέλεις..

-Εμένα πάντως είσαι ο αγαπημένος μου μήνας..

Θεωρώ ότι είσαι ο πιο χρήσιμος.. ο πιο πολύτιμος..

-Λες..;

-Λέω... (και συνεχίζω..)

Είσαι ο "καλός σπορέας"... είσαι ο Φυτευτής της ζωής..

έχεις μια.. αποστολή..

αν εσύ δεν έδινες τα σπόρια.. να τα παραχώσουν στη γη οι αγρότες..

αν δεν έδινες απλόχερα..τις πολύτιμες.. βροχές σου.. να δέσει ο σπόρος..

να φυτρώσει..να μεγαλώσει..

αν δεν έδινες το σήμα στους κτηνοτρόφους..

ν'αφήσουν τα καλοκαιρινά λημέρια.. να πάνε τα κοπάδια τους στα χειμαδιά ..

να ξεχειμωνιάσουν..

..τι θα κάναν οι επόμενοι μήνες..χωρίς εσένα.;

τίποτε.. θα καθόταν άπραγοι.. να μετρούν τις μέρες...

τι θα κάναν οι άνθρωποι.. χωρίς εσένα..

 διψασμένοι και νηστικοί.. με στομάχια να γουργουρίζουν..

θα γκρινιάζανε ακόμη πιο πολύ....

Σηκώνεται απότομα.. ξαναβάζει όλα τα πράγματα στις τσέπες του..

-Φεύγω!.. έχω τόσες πολλές δουλειές να κάνω...

μην αργήσω..θα με περιμένουν..

..την ευχή μου να'χεις κόρη μου.. σε χαιρετώ..

-Καλό μήνα παραπονιάρη...

να περνάς.. κάθε χρόνο..

θα σε περιμένω..

Ο Οκτώβρης σημαία στα μπαλκόνια -στίχοι Ηλίας Κατσούλης,
 μουσική -ερμηνεία Παντελής Θαλασσινός

καλό μήνα να έχουμε!

να χαμογελάς..

Ιω

Υ.Γ. αυτόν τον μήνα για να είμαστε εντός εποχής τρώμε
Σταφύλια, ρόδια, μήλα, μαρούλια, καρότα, σπανάκι, σταφίδες, αμύγδαλα, καρύδια

βγάλε με έξω.. απόψε

"βγάλε με έξω απόψε.."
- σου ψιθύρισα.. -
"πήγαινέ με οπουδήποτε.. δε με νοιάζει.."

The Smiths - There is a light that never goes out

"οπουδήποτε..θέλω να χορέψω.."
και εσύ με έπιασες απ'το χέρι..
και με πήγες .. εκεί που θα τριγυρνώ πάντα..
στους δρόμους του Λονδίνου..

λίγο το σκηνικό του καιρού.. λίγο οι εικόνες απ'την ταινία του Χάρι Πότερ..
λίγο οι τύψεις του Μορφέα.. που με "έστησε" ακόμη ένα βράδυ..
μου χάρισαν.. ένα μαγευτικό όνειρο..
δεν ήθελα και πολύ..

ντυμένοι ζεστά..
τυλιγμένοι στα πλεκτά.. μέχρι πάνω..
με περπατησιές άνετες..
ξεγελούσαμε έναν παγωμένο Νοέμβρη..
χέρι..χέρι..
βλέμμα .. βλέμμα..
μια συνωμοσία Συμπαντική..
ανάμεσα.. σε στεριές.. και Ωκεανούς.

προχωρούσαμε δίπλα στον Τάμεση..
στο ύψος της πινακοθήκης Tate Britaine..
με κοιτάς στα μάτια..
μου λες..
"Όλα καλά θα πάνε senorita .. θα δεις"..

γελάω.. με σφίγγεις περισσότερο..
-το τελευταίο βαρκάκι.. για Tate Modern... το χάσαμε
"είδες..όλα καλά θα πάνε..ουυυ".. σε κοροϊδεύω..
με τραβάς..
-"έλα.. με τα πόδια.. κερνάω καυτό "αμερικάνο".. στο κοινοβούλιο"

ο ήχος της καμπάνας από το ρολόι του πύργου του κοινοβουλίου ..
 μας υποδέχτηκε.. κάνοντας τη σιωπή χίλια κομμάτια..
όπως αξίζει.. σε μια στιγμή "γενναία"  που θα περάσει στην αιωνιότητα..

πήραμε τον καφέ στο χέρι.. και περάσαμε τη γέφυρα Westminster..

τα λόγια πολλά... εγκάρδια..θερμά..
σαν τον καφέ που μας έκανε..παρέα..
καίγοντας τα ακροδάχτυλα..

η ματιά μας συνάντησε.. τη "ματιά "του..
το βλέμμα γέμισε χρώματα..
το London Eye..

- ανεβαίνουμε;
-πού;
-στους 7 Ουρανούς..
- μα νόμιζα ότι ήμασταν ήδη..

η θέα του Λονδίνου από ψηλά μαγική..
η τύχη μας ακόμη περισσότερο..
ήταν η βραδιά του Γκάι Φωκς..
πυροτεχνήματα  και κροτίδες
καρφωνόταν στην καρδιά
της νύχτας..
και κάναν το στερέωμα..γιορτή

- τι σκέφτεσαι;
-τον χρόνο..
-γιατί;
-είναι κλέφτης.. άδικο
ένα πυροτέχνημα.. είναι.. παφ.. και τέλος..
-γιατί;
-3 μέρες μόνο.. και μετά;
-δεν υπάρχει μετά..
3 μέρες .. μια αιωνιότητα..
γελάς..

τώρα οι Smiths δώσαν τη θέση τους
στους Foals.
"late night"..

δικό μου το όνειρο..
δικές μου οι μουσικές..
συνεχίζω..

περιπλανηθήκαμε στο Σίτυ..
φωτογραφίζοντας.. το κτίριο αυγό..

επισκεφθήκαμε την Tate Modern..
θαυμάζοντας τα έργα των Warhol,
 Πόλοκ, Ματίς,Νταλί ,Πικάσο

Andy Warhol



"ακολούθησέ με" .. σου φωνάζω..
και τρέχω μπροστά..
"θα περάσουμε απέναντι
απ΄τη γέφυρα της Χιλιετίας..
θα δούμε τον καθεδρικό ναό του Αγίου Παύλου..
θα αφήσουμε τις "υποσχέσεις" μας
στον "τρούλο των ψιθύρων"..

θα κατηφορίσουμε την Strand street..

θα σου δείξω το μοναδικό κτίριο  της Strand που επιβίωσε
της μεγάλης πυρκαγιάς του Λονδίνου..

θα  συνεχίσουμε στην Fleet street..
εκεί θα σου φανερώσω το κτίριο
που ο δαιμόνιος κουρέας Sweeney Todd
κούρευε για στερνή φορά την κόμη και τα όνειρα των θυμάτων του..

το κρύο διαπεραστικό..
σαν το βλέμμα και τη λεπίδα που θυμάμαι..
απ'την ταινία..

- το βασίλειό μου για λίγο αλκοόλ..

-πάμε να το πουλήσουμε.. ξέρω μια καλή παμπ..στο νούμερο 145!
αν είσαι καλό παιδί θα σου πω ιστορίες για τους διάσημους θαμώνες της..
τον Βολταίρο, τον Μπόσγουελ.. και τον  Κάρολο Ντίκενς.. που τα έπιναν εκεί..

"Ye Olde Cheshire Cheese.."

ιστορική και δαιδαλώδης..
σκοτεινή και μυστηριώδης ..
σαν τα ξενύχτια που άφησαν αποτυπώματα στον αέρα της..
έχουν "ποτίσει" τους τοίχους..
και κάνουν μάρτυρες..τα ρουθούνια σου..

ανάβεις τσιγάρο και με κοιτάς.. μου προσφέρεις το πακέτο..
(πάρε χαζούλα.. όνειρο είναι .. ας το έκοψες χρόνια τώρα..)
η πρώτη ρουφηξιά.. καίει το λαιμό..
κάνει τους πνεύμονες.. να επαναστατούν..
πνίγεσαι και βήχεις..
- μια μαύρη Guiness..για μένα..παρακαλώ..
εσύ επιλέγεις ένα malt ιρλανδέζικο..

-θέλω να χορέψω..
- μόνο;
-και να μεθύσω..
-μόνο;

-..και να μην ξυπνήσω..

η νύχτα γίνεται μέρα..
ο χρόνος τρέχει..
κλέφτης.. που τον κυνηγούν οι στιγμές..
να τον φυλακίσουν εκεί..
στο όνειρο.. για πάντα..
πάνω από υπαίθριες αγορές

στο Spitafields .. στο Camden..στο Portobello..

σε παμπς .. σε θέατρα.. σε τζαζ μπαρ..

στους δρόμους του..
σε ό,τι  κόκκινο.. πιάνει η ματιά σου..

σε αυτό.. που δεν μπορείς..να έχεις..

- χα! ώστε εδώ είναι η φωλιά τους..
σου φωνάζω και αρπάζω τη φωτογραφική μηχανή..

-είσαι όνειρο.. το ξέρεις; ..

-ναι.. κλείσε τα μάτια.. σε λίγο ξημερώνει..




καλημέρα

Ιω

σσσσσςςςς... καληνύχτα..

το έχω ξαναπεί.. μ'αρέσει η νύχτα..
μ'αρέσει η ησυχία της ..
η σιωπή .. που απλώνεται στον αέρα..
σαν ιστός αράχνης.. παγιδεύοντας με μαεστρία..
κάθε λέξη..που έχεις να μιλήσεις..
για να τραφεί...
αλίμονο στη λέξη..που πιάνεται στα δίχτυα της..
παλεύει  ν'αντισταθεί.. για να ξεφύγει..
κι όσο παλεύει.. τόσο.. μπερδεύεται..
ώσπου ξέπνοη.. να παραιτηθεί..
να θυσιαστεί στο βωμό της..
να περάσει στη λήθη..
μόνο κάτι.. παρεξηγημένοι ήχοι.. γλιτώνουν..
αρχέγονοι..
κοινοί απ'άκρη σ'άκρη..
στον κόσμο ολάκερο..
ένα χασμουρητό.. ένα ροχαλητό..
μετρούν τη νύστα..
δίνοντας  σήμα..
στη ψυχή..
να φύγει από το σώμα..
και να ταξιδέψει..
σε έναστρους ουρανούς..
σε κόσμους φανταστικούς..
σε όνειρα πολύβουα..πολύχρωμα
όπου όλες οι λέξεις έχουν τόσο μεγάλη δύναμη..
που ακούγονται χωρίς να ακουστούν..
από χείλη "ηθοποιών"..
ενός θιάσου.. που παίζει μόνο νύχτες..
στο μεγαλειώδες θέατρο του Ουρανού..
κάπου παραπέρα..στις κερκίδες...
η Σελήνη παρέα με πασατέμπο..
 περνά... τις Ώρες της..
 γελά.. και όσο πιο πολύ..γελά..
τόσο πιο πολύ  φεγγοβολά..

"σα να κάνει πάρτι"..

για να μπορείς εσύ..να τη χαζεύεις...
να ερωτεύεσαι... να δακρύζεις..
να κάνεις ευχές..
να σκαρώνεις στιχάκια..
μέχρι να σε πάρει ο ύπνος...

Το πάρτι -Μανώλης Μητσιάς, στίχοι Λίνα Νικολακοπούλου, μουσική Kiki Lesendric

να "ονειρεύεσαι"..

καληνύχτα

Ιω

"με έναν τρόπο μυστικό"..

  

όταν πέφτουν στην αντίληψή σου...στα χέρια σου..

πολύτιμα μυστικά..

δεν τα κρατάς για τον εαυτό σου..

τα μοιράζεσαι..

να κάμουν το ταξιδεμό τους στο Σύμπαν..

και να 'ρθουν να σε βρουν..

συνομωτικά..

σχεδόν μαγικά..

να φτάσουν και να γεμίσουν τα μάτια.. τα αυτιά..τα χέρια σου..

αγάπη..

έτσι και εγώ με τη σειρά μου...

παρέλαβα "μυστικό" από τον φίλο μας  -καλλιτέχνη - κεραμίστα - μορφή- υπέροχο άνθρωπο...-θα αποτελέσει μόνος του μια ανάρτηση στο μέλλον - 

είμαι ευγνώμων για τη χαρά της γνωριμίας - τύπο και κάτοικο των παραμυθένιων ορεινών

Μανωλάτων  Σάμου.. τον Γιώργο..

και σπεύδω..να μοιραστώ τη χαρά μου..

μια θαυμάσια καλλιτέχνης.. μουσικός .. η Τατιάνα Ζωγράφου

ένας εξαίρετος ζωγράφος... ο Χρήστος Κεχαγιόγλου

μια καινοτόμος ιδέα..

"Μ'έναν τρόπο μυστικό...όπου η Μουσική συναντά την Ποίηση και τη Ζωγραφική.."

ακούς τη μαγευτική μουσική..

και ταυτόχρονα.. απ΄τις καρτέλες που περιλαμβάνονται..

διαβάζεις τους στίχους..την ποίηση...

και θαυμάζεις τα "στολίδια"  - ζωγραφιές...

τι μοναδική ιδέα.. 

"και η συνάντησή τους αυτή, που δίνει εικόνα στη μουσική και ήχο στη ζωγραφική,..

.. συμβαίνει πάνω σε 17 ποιήματα -στίχους ποιητών της εποχής μας,

 που έχουν γευτεί το άρωμα της ζωής, το νοσταλγούν και το τραγουδούν."

μας "ενημερώνει..το "οπισθόφυλλο"...

και για τους μικρούς.. "καλλιτέχνες" της ζωή μας..

μη ξεχάσω να σας πω..

πως η Τατιάνα Ζωγράφου..

γράφει υπέροχες ιστορίες ..

"Τραγούδια δροσερά, σε ένα μουσικό έργο για παιδιά, με ήρωα έναν κόκκινο γάτο που δεν πείραξε ποτέ κανέναν και το μόνο που ήθελε είναι να γίνει φίλος με τους άλλους γάτους. Μια ιστορία για το δικαίωμα να είμαστε διαφορετικοί και για τον πλούτο που μας χαρίζουν οι διαφορές μας.. 

«Μάλλον σαν ήτανε μωρό, τον τάιζαν ντομάτες, 

γι' αυτό λοιπόν και διέφερε από τις άλλες γάτες!»…

Οι στίχοι και η μουσική της Τατιάνας Ζωγράφου συντροφεύουν το παραμύθι των Κώστα Μάγου και Γεωργίας Γκανάτσιου, σε εικονογράφηση Βασίλη Παπατσαρούχα, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Εν Πλω. 

«Κοκκίνισε απ’τον πυρετό, είν’ άρρωστος βαριά! Γι’ αυτό να τον κρατήσουμε μακριά, μακριά, μακριά»! Η γατοπαρέα τον αποφεύγει (όπως συνήθως συμβαίνει με εκείνους που είναι διαφορετικοί). Τα τραγούδια της Τατιάνας Ζωγράφου σιγοντάρουν τις περιπέτειες του κόκκινου γάτου πότε με ρυθμό χιπ-χοπ, πότε ως μικρή συμφωνική συναυλία εγχόρδων, πότε με ρυθμό βαλς ή ροκ 'ν' ρολ… Με τη συμβολή των Encardia στον ρόλο της «γατοπαρέας» ένα κομμάτι του δίσκου ακούγεται ως χαρούμενη ταραντέλα."

πηγή:http://www.tatianazografou.gr/enas-gatos-mia-fora.html

να μοιράζεσαι..

να ταξιδεύεις..

να βρίσκεις.. τον τρόπο..τον μυστικό..

Ιω

"τώρα ξέρω τι έχω.."

διαβάζοντας...

"Και θυμήθηκε τις ταράτσες των σπιτιών στα νησιά

μπροστά στη θάλασσα με το σύρμα ν'αστράφτει στον

ήλιο και τα ρούχα ν'ανεμίζουν σαν πουλιά μαγκωμένα

σε μανταλάκια, μπροστά στη θάλασσα, που τη βλέπεις

απέραντη και λες..

"τώρα ξέρω τι έχω, είμαι ερωτευμένος με τον κόσμο"...

και φουσκώνει το στήθος σου, λες και 

μεταφέρθηκε μέσα εκεί...

ολόκληρη η θάλασσα...."

(απόσπασμα από "Το κουβάρι των αλλόκοτων πραγμάτων" - Μυρτώ Κοντοβά)

εύχομαι ο σημερινός ταξιδεμός..

να σε βρει.. 

να νιώθεις...

έτσι.. γεμάτος...

και ακόμα περισσότερο..

να λες.. "αγαπώ όλον τον κόσμο.."

What a wonderful World - The Innocence Mission

να νιώθεις..

καλό μεσημέρι

Ιω

"Γαργαλιέσαι.;"

σου έχω μια λύση να καθίσουν τα παιδάκια σου...

ήσυχα ... σαν μαγεμένα .. για λίγη ώρα..

όοχιιι δυστυχώς δεν ανακάλυψα κάποιο φίλτρο..

ή κανένα κουμπάκι "mute".. πάνω τους..

(πού τέτοια τύχη.. :pp)..

ανακάλυψα όμως κάτι εξίσου "μαγικό"..

τον "Γαργαληστή" του Δημήτρη Μπασλάμ

είναι ένα παραμυθένιο cd  που κυκλοφόρησε το 2005...

μόλις το βάλεις να παίξει...

ο Αντώνης Καφετζόπουλος σου αφηγείται την ιστορία του Γαργαληστή.. 

πλαισιωμένο με υπέροχα τραγούδια..

που ερμηνεύουν..

ο Μάλαμας, ο Αγγελάκας, ο Θ. Παπακωνσταντίνου, ο Χαρούλης, η Φριτζήλα.. κ.α.

όταν ξεκινήσει το cd.. είτε στο αμάξι.. είτε στο σπίτι..

γίνεται το "θαύμα".. της σιωπής...

κάθονται και ακούνε... 

τι καλύτερο.. απ΄το να εμφυσήσεις στα παιδιά σου ποιοτικά μουσικά ακούσματα..

και να κερδίσεις ταυτόχρονα.. πολύτιμα λεπτά .. χωρίς...

"μαμάαααα .. μαμάαααα με πείραξεεεεεε"...

από την άλλη .. αν δεν έχεις παιδάκια... αλλά παραμένεις εσύ ένα μικρό παιδί...

είμαι σίγουρη ότι θα το απολαύσεις εξίσου...

επίσης αποτελεί μια πολύ καλή λύση για δώρο..σε παιδιά φίλων.. ανίψια.. βαφτιστήρια..

για πάρε μια ιδέα..

(ο Γαργαληστής - μέρος 1ο)

https://www.youtube.com/watch?v=5RO9UmyTd6I

(ο Γαργαληστής -  μέρος 2ο)

https://www.youtube.com/watch?v=vitK0jMA7aY

(ο Γαργαληστής - μέρος 3ο)

https://www.youtube.com/watch?v=BIWbBWCMR64

(ο Γαργαληστής - μέρος 4ο)

καταλαβαίνω ότι τα οικονομικά όλων είναι δύσκολα στην εποχή μας ...

μη ξεχνάς όμως ποτέ.. ότι η πειρατεία σκοτώνει τη μουσική..

μην μπαίνεις στον πειρασμό να "κατεβάσεις "...

να "κλέψεις" τον κόπο του άλλου..

οι "δημιουργοί" χρειάζονται την επιβράβευσή μας..

αα.. ξέχασα να σου πω ότι εκδόθηκε και σε βιβλίο..

 με την "φανταστική" εικονογράφηση του Βίκτωρα Μοσχόπουλου ..

σ'ευχαριστώ  πολύ Δημήτρη Μπασλάμ για τον υπέροχο "ταξιδεμό".. 

και εγώ και τα παιδιά μου σ'ευγνωμονούμε..

"ίσως πιο πολύ και απ'το πολύ...".. που λες και εσύ..

http://baslam.gr/

σ'ευχαριστούμε για τη "μαγική συνταγή"που μας δίνεις..

"αφού το γέλιο πάρουμε.. το κάνουμε 2 σβούρες..

έτσι θα φύγουν μακριά για πάντα οι σκοτούρες

έπειτα σε ένα δοχείο βαθύ ρίχνουμε και ανακατεύουμε μαζί..

 αγάπη..παιχνίδι..δώρα..παρέα και περίσσια ώρα..

αφού τα κλείσουμε καλά τα βράζουμε μια ώρα"...

εε μη ξεχαστείς.. μόνο μια ώρα.:))

να χαμογελάς..

Ιω

"Ανοίγω τα μάτια μου.."

"ανοίγω τα μάτια μου να σε χωρέσω κι όλο κάτι μου ξεφεύγει, ένας κήπος απ'τη μια,

 λίγη θάλασσα απ΄την άλλη, καθρεφτίζομαι στη θάλασσά σου και το πιο πολύ που θέλω, 

να'μαι κι εγώ ένας τόσος καθρέφτης, τόσος σαν αναστεναγμός,

ν'αποτυπώσω την εικόνα σου, της άνοιξης και του χειμώνα, του φθινοπώρου 

και του ζεστού καλοκαιριού, που υπάρχουν γιατί υπάρχεις δικαιολογώντας την ύπαρξη 

όλων των ωραίων πραγμάτων αυτής εδώ της πλάσης.

Βουίζεις και συ, χαρά μου, από μακριά, αλλά εγώ σ'ακούω και σε βλέπω κιόλας.

Ευτυχώς σε βλέπω..."

(Απόσπασμα από "Το κουβάρι των αλλόκοτων πραγμάτων" - το πρώτο βιβλίο 

της Μυρτούς Κοντοβά  -ένα από τα μηνύματα του Ουρανού στη Γη)

-

λίγο ακόμη μπλε..;

μια τεράστια γαλάζια καλημέρα!

να χαμογελάς..

Ιω