Μαγιού..μαγεία

Καλό μήνα!

καλό Μάη..


"Δεν έχει Λάμδα ούτε Ρο στη γλώσσα να βουλιάζει
είναι από Άλφα καθαρό κι όταν γελάς σου μοιάζει"

"Ο Μάης έχει μυστικά - στίχοι Ηλίας Κατσούλης, μουσική-ερμηνεία Π.Θαλασσινός
https://www.youtube.com/watch?v=zUK8s-tvvlk


 γελάς..
και γελώντας..μυρίζει..άνοιξη..
και υψώνεις πλακάτ..
και σοβαρεύεις..

"τότε οι ζωές ενώθηκαν .. ποθούσαν τρία οχτάρια..
τώρα.. τρεκλίζεις..μοναχός.. πεθαίνεις..σε δυάρια.."

-Καλό μήνα Ιω!

-Καλό μήνα Μάη μου
τους  αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς..
Μωρέ...μάγια σου κάνανε; Τι έπαθες;
Κατεβαίνεις σε πορεία;;;

-Εκφράζω απορία..

κάποτε..ο άνθρωπος..διεκδικούσε
8 ώρες..εργασίας
8 ώρες..ψυχαγωγίας..
8 ώρες..ανάπαυσης..

 άλλαξαν οι καιροί..
άλλαξαν..και οι αριθμοί..
από απλά..ψηφία..στο χαρτί.
γινήκανε..δυνάστες..
μόδιστροι..Υψηλής Ραπτικής...
κόψε..από την ψυχαγωγία..
ράψε..στην εργασία..
ξήλωσε...απ'την ανάπαυση..
μπάλωσε..την περηφάνια..

δεν τους καταλαβαίνω..
αντί να είναι όξω..ξανά..
να γυρεύουν..τα "χαμένα"..τους..
κλείνονται..μονάδες..στα δυάρια..
και δίνουν κι άλλα..
κάθε..αχτίδα ψυχής που τους έμεινε...
κέρασμα στην τσέπη..των σκοταδόψυχων..
τέλος..πάντων..
Πώς είσαι εσύ;

- Ξεμυαλισμένη Μάη μου..ο νους..μου είναι..έξω..
δεν μπορώ..να τον κλείσω μέσα στους τοίχους..

Τώρα..που μεγαλώνει η μέρα..
μεγαλώνει.. θαρρείς..και το ανάστημά μας..
ψηλώνουμε..να φτάσουμε ουρανό..
και ως πιο "ψηλοί"...
"πεινάμε"..περισσότερο..
"διψάμε"..πιο πολύ..
πονούν τα σωθικά μας..
απ'το νιώσιμο τούτο..το βαθύ..

και.το μυαλό ξεγελά..το άτιμο..
λες...και αυξήθηκαν οι ώρες..όχι μόνο το Φως..
και τρέχουμε..να προλάβουμε..όλα τα "οχτάρια" του κόσμου..

-Θα με βοηθήσεις να φτιάξουμε στεφάνι;

-Ναι..μα θέλω..να μου πεις..την όμορφη ιστορία..

που μου λες κάθε χρόνο..αιώνες τώρα..

-Ιω..μα πάλι;

Δεν βαρέθηκες..χρόνια τώρα..;

-Εσύ βαριέσαι..να έρχεσαι κάθε χρόνο.. Μάη;

εγώ..γιατί να βαρεθώ.. τα μέσα..μου.. που κουβαλώ;

Σαν..αναστενάρισσα..με σθένος..και τρέλα..

θα χοροπηδώ.. στα αναμμένα  "κάρβουνα"..

που πυρώνουν..κάθε..κύτταρο..της ύπαρξής μου..

και θα γελώ..ακούς;

θα γελώ..το γέλιο δεν θα μου το πάρουν..

ακούς..;;

ούτε την τρέλα..ούτε τον ήλιο..ούτε εσένα..Μάη..

ακούς;;;

-Πιάσε ένα μπουκέτο..τριαντάφυλλα Ιω

και πασχαλιές..και κρίνα..

κατακόκκινες παπαρούνες..ανύποπτα χαμομηλάκια..

ερωτευμένες..μαργαρίτες..

πιάσε..και το γέλιο..σου..

και..το βλέμμα σου..που χάνεται στις θάλασσες..

βάλε..και γαλάζιο του Ουρανού..

και δάκρυ..απ'το χαμό..

και όνειρα..μεγάλα..

άρπαξε..και τρεις..ευχές..απ΄των παιδιών τα χείλη..

 λίγη τρέλα..απ΄των αφελών τα βήματα..

χρώματα απ΄της φωτιάς το πανηγύρι..

λέξεις..από ποιητές..που καίνε..

πιάσε και το "γιατί"..που το'σκασε..

κι έλα..

έλα να πλέξουμε στεφάνι..

το πιο όμορφο..που είδε ανθρώπου μάτι..

να το κρεμάσουμε

στην εξώπορτα της ζωής μας..

καθένας που μπαίνει..

να καταλαβαίνει..που πάει..

καθένας που βγαίνει..

να νιώθει..τι αφήνει..

να το κρεμάσουμε..εκεί..έξω..

να ξαποσταίνει..

ο Νους..σαν ξεπορτίζει..

και γιομάτος..ήλιο  επιστρέφει...

ξανά..

και πάλι..

να χαμογελάς..

να ξεπορτίζεις..

να μαγεύεσαι..

Καλό Μήνα!!

Ιω

Υ.Γ, Αυτόν τον μήνα για να είμαστε εντός εποχής καταναλώνουμε: καλοκαιρινά πορτοκάλια(βαλένσια), φράουλες, κεράσια, αρακάς, αγκινάρες, κολοκύθια, παντζάρια,
κρεμμύδια φρέσκα, πατάτα ανοιξιάτικη, βλίτα.

Καλή Ανάσταση..

Μεγαλοβδομάδα..

με γοργό βηματισμό..

Μεγάλη Πέμπτη..φτάσαμε..

και ολόγυρα..τρέχει..το τίποτε..

όπως..όλα μαθημένα..να τρέχουν..στη ζωή μας..

κόκκινη Πέμπτη..

όλα στο κόκκινο...

απ΄τη μια η καθαριότητα..

απ΄την άλλη..η προετοιμασία..του τραπεζιού..

ψώνια..γλυκά..δώρα..

ανάσες...ξεφεύγουν..με θυμό..

κούραση.."ξεθέωμα"..

και αντί να προσεύχεσαι..

βρίζεις..

αντί..να νιώθεις..την κατάνυξη..

"δε νιώθεις.."..απλά..

ξοδεύεσαι..

φτάνει...βράδυ..

ο δρόμος..που θα έπρεπε..να σε βγάζει..

σε εκκλησία..

σε βγάζει..άκεφη..στον καναπέ..

να τα βάζεις με τη μοίρα..

που σε έπλασε γυναίκα..

οι μόνες..συζητήσεις..

από αμνοερίφια..για αμνοερίφια..

"θα ψήσεις? που θα ψήσεις? πως θα ψήσεις?"

προσμένεις τη γορτή..της "κοιλιάς"..

αντί..να βιώνεις..τη γιορτή της Χαράς..

και ο Υιός..Του..εκεί..

υπομονετικά..

να σου απλώνει το χέρι..

να σε οδηγήσει..

αυτές τις μέρες..

στο μεγαλείο..όλων των ιδεών..

των παθών..

των συναισθημάτων..

στο νόημα..

να σε περιφέρει..ανάμεσα..

σε όλα αυτά..που περιβάλλουν τη μικρή ζωή σου..

στην αναμονή..

στην αμφιβολία..

στο φόβο...στο λύγισμα..

στην προσευχή..

στην προδοσία του φιλιού..

στην ταπείνωση..τον εξευτελισμό..

στον πόνο..στη σιωπή..

στην αντοχή και ανοχή

στη συγχώρεση..

στην αγάπη..

στρέψου στα μέσα σου 

σήμερα..

σαν θα ακούσεις..

τα καρφιά..να μπήγονται 

πάνω στη σάρκα και στο ξύλο..

στο ημίφως..της εκκλησιάς..

σκέψου τον πόνο..

καθώς..η αρμύρα..

φτάσει στην άκρη των χειλιών..

δες το βλέμμα Του

που σε κοιτά..

πάνω στον Σταυρό..

δεν ζητά..τίποτε από σένα..

απλά..υπάρχει..

για να σου θυμίζει..

ότι με τον θάνατό του..κέρδισε τον θάνατο..

με τον θάνατό του..γέννησε την ελπίδα..

θυσιάζοντας τη δική του ζωή..

σου δείχνει την δυνατότητα..

να κάνεις..τη δική σου..

να αξίζει..

ως την αιωνιότητα..

στρέψου στα μέσα..σου..

λογίσου..

αν η ζωή που σου δόθηκε..

αξίζει κάτι..

αν θα την έδινες..χωρίς..δεύτερη σκέψη..

να σώσεις..κάποιον..

οι άνθρωποι..που γέννησαν ζωή..

ευθύς..θα απαντήσουν με αλήθεια..το ναι..

υποκλίνομαι στους ανθρώπους..

που θα απαντήσουν ναι..

χωρίς..να έχουν γεννήσει...

υποκλίνομαι σε αυτούς

που το ναι..το υπαγορεύει..η αγάπη..

σε αυτούς που προσφέρουν

καθημερινά κομμάτι της ζωής τους..

στρέψου στα μέσα..σου

με κατάνυξη..

με σιωπή..

νιώσε την απουσία..

αγαπημένων ψυχών..

που τις νίκησε ο θάνατος..

αγάπησε παραπάνω τη ζωή..

μην μένεις..στα μικρά..

ψάξε..τα "μεγάλα"..

ψιθύρισε..

στο μέγα και άμετρο έλεός Του..

"προσδοκώ Ανάστασιν νεκρών..

και ζωήν του μέλλοντος αιώνος"..

Αμήν..

Καλή Ανάσταση σε όλους!

Ιω

Απρίλης..στ'αλήθεια..

καλό μήνα Απρίλη μου..

σαν ψέμα ..μπήκες..

σαν φάρσα..

όπως όταν ήμασταν μικρά..

και μετακομίζαμε.. τάξεις ολάκερες..

για να γελάσουμε τους δασκάλους..

τώρα..μετακομίζουμε τις μικρές ζωές μας..

 σαν φάρσες..μοιάζουν οι ίδιες..

και ξεγελάμε..εαυτούς..

φάρσα μας..κάνει..και η άνοιξη..

ντυμένη χειμωνανθός..
αντί..για πασχαλιά..
να γιορτάσουμε Χριστούγεννα..

- Έλα μη μου θυμώνεις..
δε σε λέω..ψεύτη..
έλα, κάθισε δίπλα μου..έχεις τόσα να μου πεις..
-Τι να σου πω..;
όλο με πειράζεις..

- Πες μου για τη μεγαλοβδομάδα..
που συνήθως κρύβεις..στα σπλάχνα σου..
πες μου για την κορύφωση των παθών του Θεανθρώπου..
 για..τον αγώνα..τιθάσευσης..των παθών των ανθρώπων..
πες μου για την ακολουθία του Νυμφίου..
 για το τροπάριο της Κασσιανής..
για την τελετή του Νιπτήρος
για τα 12 Ευαγγέλια..
για τα κόκκινα αυγά..που τα περνούν λαδάκι..να γυαλίζουν..
πες μου..για το κόκκινο πανί..που θα κρεμάσουν..έξω..ως ένδειξη πένθους..
πες μου για την περιφορά του Επιταφίου..
για τον πένθιμο χτύπο..της καμπάνας..
για την Ανάσταση..
για τη νίκη της ζωής..πάνω στον θάνατο..
για τις ευχές..τις χαρές..
τους υπέροχους ύμνους του Μεγ.Σαββάτου..
για τη μετάνοια..την Θεία κοινωνία..
για το Άγιο Φως..που φαναράκια..
θα φέρουν στο σπίτι..
και ευλαβικά θα το φυλάν..για σαράντα μέρες..μη τυχόν σβήσει..
για την πεντανόστιμη.. μπελαλίδικη μαγειρίτσα..
για το γλέντι..της Κυριακής του Πάσχα..
το σούβλισμα..του οβελία..
τα κουλουράκια της Λαμπρής..
για τον Άι-Γιώργη και τον δράκο..

πες μου όλα όσα..θυμάμαι..
όλα όσα..ξεχνώ..
όλα..όσα πάντα με κάνουν να δακρύζω..
όσα..σαν παιδί με κάνουν..να χαμογελώ..
όσα μου δίνουν τη δύναμη..
να συνεχίζω..να κρατώ..τη φλόγα άσβεστη..

-Ιω, πιστεύεις στα θαύματα;

-Με την καρδιά μου..

-Μην το ξεχνάς..
να το θυμάσαι..

-Να βρεις ξανά..τα βήματα..που θα σε φέρουν εδώ..
"Απρίλη με τα λούλουδα"..ναι..
και θα'ναι..από μόνο του θαύμα.. κάθε φορά..
που θα χτυπάς..την πόρτα μου..

καλό μήνα!

Ιω

Υ.Γ. αυτόν τον μήνα για να είμαστε εντός εποχής καταναλώνουμε:
μήλα, φράουλες, αγκινάρες,κρεμμύδια φρέσκα,καρότα, μαρούλια

Μάρτης φορεμένος κατάσαρκα..

φόρεσα "Μάρτη" στο χέρι...
έβαλα  το κόκκινο της αγάπης... του πάθους ...της φωτιάς...
το ένωσα  με το λευκό...
της αγνότητας.. του σύννεφου... της τρέλας...
τα βάφτισα δικά μου..

δεμένα..κατάσαρκα..

κάθισα στο πλατύσκαλο του κήπου..

να σε υποδεχτώ..

όπως σου πρέπει..

-Καλώς όρισες Φυτευτή! καλώς μας ήρθες.. -Καλώς σε βρίσκω Ιώ.. άλλος ένας..χρόνος..στην καμπούρα μας..εεε -Δε βαριέσαι, την υγειά μας να'χουμε.. -Ναι..πάνω απ'όλα..και την καρδιά..ζεστή..

πεντάγνωμος... αναποφάσιστος..

άκουσα τα βήματά σου..

από μακρυά..

ασταθή..

ένα στον Χειμώνα..ένα στην Άνοιξη..

μα η καρδιά...εκεί...στην Άνοιξη..δοσμένη..

στην κυρά της σκέψης σου..

γι'αυτό..γεμάτες κλωστές..οι τσέπες σου

καλέ μου..

κόκκινες...λευκές..

ακριβοθώρητο..μεταξωτό μαντήλι..

της υφαίνεις..να τη γλυκάνεις..
που έλειπες..καιρό..

και από τη λαχτάρα σου

να της το φορέσεις στο λαιμό..

σκορπάς...παντού..έρωτες ανυπόμονους..

αυτή..το φοράει στο λαιμό..

και τραγουδά..

"μία η άνοιξη...ένα το σύννεφο..

χρυσή βροχή.."

και στροβιλίζεται..νυφούλα..

λέγοντας το μυστικό..

ψιθυριστά..στις μάνες..

και φτιάχνουν βραχιολάκια..χαμογελώντας..

"να το φορέσετε στις κόρες..μην τις κάψει ο Μάρτης..έρωτας..
να το φορέσετε στους γιους..μην μαυρίσει...η ψυχή τους.."

τα ακούει ο Μάρτης..
και σκοτεινιάζει..
μπουρινιάζει...και γίνεται..Γδάρτης..
σαν "τυφλωμένος..από ζήλια..εραστής"

-Δεν με πιστεύεις..άνοιξη..;
αμφισβητείς..τις προθέσεις μου..;

και κρύσταλλοι γίνονται τα λόγια του..
στις στέγες των σπιτιών..

-Όχι, σε πιστεύω.. μέρες μου..
να..κοίτα με πως ανθίζω..ολάκερη..για σε..

και λουλουδίζει η φύση..
και ανθοβολούν οι ματιές..
σαν μπαμπακένια..σύννεφα..γαντζωμένα...
στην καρδιά.. ενός..απέραντου Ουρανού..

Αγαλλιάζει..η ψυχή..του Μάρτη...

ξάφνου ορθώνει το βλέμμα ψηλά.. στον Ουρανό.. λόγια ψιθυρίζοντας.. προσευχής..στη Μάνα όλων.. για ευλογία.. και της αφιερώνει..μέρα λαμπρή... μέρα Ευαγγελισμού... -Ιω, προσεύχεσαι στη Μάνα; να προσεύχεσαι.. και γι'αυτούς..που ξεχνούν.. γι'αυτούς που πονούν..για αυτούς που αμφιβάλλουν..
για αυτούς που η άνοιξη..ίσως δεν φτάσει ποτέ..

- Ναι, Μάρτη μου..
με όλη μου την καρδιά.. βαμμένη η ματιά..με το γαλάζιο στερέωμα.. θυμάται την Ελλάδα..
δακρύζει.. στέκει ολόρθος..προσοχή
διπλή γιορτή τούτη τη μέρα.. θα'ναι
οι δυο μανάδες..να γιορτάζουν μαζί..αγκαλιασμένες..
..προσευχές..
να παρελαύνει..η ελπίδα..

σηκώνεται..απ'το πλατύσκαλο..

-Ελα μαζί μου.. ήρθε η ώρα..Ιω..

βήματα ανάσες..πριν φύγει..

πιάνεται χέρι..χέρι με τα παιδιά..

απλώνουν τις κλωστούλες τους...

στα δέντρα..

να στολίσουν την πλάση..

να υποδεχτούν τα χελιδόνια..

να τα πάρουν δώρο..

να πλουμίσουν τις φωλιές τους..
μαζί με τα γέλια τους..

-Να μην ξοδεύεις τα χρώματα μέσα σου Ιω..
να τα φοράς στις λέξεις.. 
να γίνονται ταξιδεμοί..
..ξανά..
καλό σου μήνα..!

-Καλό μήνα Μάρτη μου..
..στο πλατύσκαλο..του γερο χρόνου..θα σε περιμένω..πάλι..
να σκαρώνω..λέξεις...κλωστές...με χρώματα δεμένες..
να τις φορά..κατάσαρκα..
μια ηλιογόησσα άνοιξη..


Καλό μήνα!!

Ιω

Υ.Γ. αυτόν τον μήνα για να είμαστε εντός εποχής καταναλώνουμε:
λεμόνια, πορτοκάλια, μήλα(ψυγείου), αγκινάρες, καρότα, λάχανο, κουνουπίδι,
μαρούλια, ραδίκια, σπανάκι, σέλινο.

καλή σαρακοστή!

βρήκα τις σκέψεις σου..

να καθρεφτίζονται στην ψυχή μου..

τις έδεσα στην ουρά ενός χαρταετού..

μαζί με το μεγαλύτερο χαμόγελό μου..

τα ταξίδεψα στους ουρανούς..

έβγαλα και εγώ.."φτερά"..

καλή σαρακοστή!

Ιω

1η Γενάρη 2015..

πρώτες πρωϊνές ώρες..1ης Ιανουαρίου 2015..

το ρεβεγιόν τελείωσε..

τα τραγούδια..οι χαρές..οι ευχές..

δώσαν τη θέση τους 

σε μια απολαυστική ησυχία..

όλοι..κατάκοποι..και "γεμάτοι"

παραδόθηκαν,

στις υποσχέσεις του Μορφέα..

λίγο πριν τους ακολουθήσω και εγώ..

κάθισα..στον καναπέ..

με συντροφιά.. τα φωτάκια στο χριστουγεννιάτικο δέντρο..

έμεινα..να αφουγκραστώ..

αυτήν την υπέροχη γαλήνη..

των πρώτων στιγμών...ενός νεογέννητου χρόνου..

άνοιξε την πόρτα ..σιγά σιγά..

 αθόρυβα σχεδόν.. ήρθε και κάθισε δίπλα μου..

ήταν ένας υπέροχος νέος..

ο Ιανουάριος..

-καλή πρωτοχρονιά Ιω..

 ψιθύρισε..

μην ξυπνήσει κανέναν ..

δίνοντας.. ένα φιλί στο μάγουλο..

-καλή πρωτοχρονιά και σε σένα Γενάρη

σαν πρίγκιπας παραμυθιού, ντυμένος σε βελούδα και μετάξια..

ευγενής και ολόλαμπρος..

όπως το φεγγάρι του ..

-ήρθα να σου αφήσω τις ευχές μου..

και να φύγω..

365 φλόγες.. στην καρδιά ..

365 ανάσες..στην ψυχή..

365 όνειρα..στο μυαλό..

είπε..με ηρεμία στη φωνή..

εύχομαι..

να 'ναι οι στιγμές γόνιμες..

μελωδικές..σαν κάλαντα ..

η τύχη σου..μοναδική σαν το φλουρί..της πίτας..

οι μέρες..αλκυονίδες..

οι νύχτες.. ταξιδεμοί με  έλκηθρο στ' αστέρια

κάνοντας..μαγικά..το γύρο της γης..

το πνεύμα σου εναργές..

να γεμίζει.."Φώτα.. και φωτισμούς.."

η πίστη σου.. ζωντανή..

να εμπνέεται

από μορφές αγιοσύνης..

ασκητισμού.. 

το πείσμα σου..

βάπτισμα..ξανά..

και πάλι..

σε χούφτες προσφοράς..

σε βλέμματα αγάπης..

οι αναμνήσεις που θα δημιουργήσεις..

στιχάκια ποιητών..

πλεγμένα ατόφια..

στα φύλλα της καρδιάς

και οι λέξεις...

νερό να κυλούν..

στο μύλο

του χρόνου..

δίνοντας δύναμη στο κορμί..

να αγκαλιάσει..

ότι αρχίζει...

και ότι τελειώνει..

μαγικά..

να ξαναβρίσκεται..

στην αρχή του..πάντα..*

είπε..και έγινε καπνός..

αφήνοντας στη θέση του..

μια πένα..

και ένα σημείωμα..

"στο διάβα σου να βρίσκεις..

πένες..που η ψυχή σου

ποθεί ... να διαβάσει..

έτσι..

θα μπορείς..

να βρίσκεις μελάνι..

να ξεδιψάς..

με τη σειρά σου..

 μάτια.. άνυδρα..καθρέφτες.."

οι ευχές του Γενάρη ευχές μου..

να ακουμπήσουν..

στα μύχια.. της ψυχής ..

καλή χρονιά!

Ιω

"Ο χρόνος του Γενάρη" - στίχοι Ηλίας Κατσούλης

μουσική- ερμηνεία Παντελής Θαλασσινός

Υ.Γ. 1.* Οδυσσέα Ελύτη," Ό,τι αγαπώ γεννιέται αδιάκοπα ό,τι αγαπώ βρίσκεται στην αρχή του πάντα που από τη ρίζα αρδεύουμε τη γύρη της καλοκαιριάς"..

2. αυτόν τον μήνα για να είμαστε εντός εποχής καταναλώνουμε:
πορτοκάλια, λεμόνια, μανταρίνια, γκρέιπ φρουτ, μήλα, λάχανα, κουνουπίδι, μαρούλι, καρότα, σέλινο, σταφίδες(μελαχρινές ή ξανθές), καρύδια, αμύγδαλα, κάστανα.

Αγάπης..ευχές..

χρόνια πολλά..

κεντημένα με αστέρια αγάπης..ζεστασιάς..

συχνά..η αγάπη..κρύβεται..

στα πιο απίθανα μέρη..

μέρη που ούτε θα φανταζόσουν ποτέ..

να την αναζητήσεις..

άλλοτε..στην τσέπη σου..καθώς..βγάζεις..

ένα κέρμα ψυχής..να το αφήσεις στα χέρια 

μιας ύπαρξης λιγότερο.."ευνοημένης"..από σένα..

άλλες φορές..στην κουβερτούλα..του καναπέ..

καθώς χέρια οικεία ..σκεπάζουν τρυφερά..το κορμί σου..

έτσι όπως σε πήρε γλυκά ο ύπνος..

συχνά..στην κουτάλα..που ανακατεύει..

μέσα στην κατσαρόλα..το φαγητό που έφτιαξες..

για να θρέψεις..με αγάπη στόματα δικά σου..

μέσα στα καλώδια του ΟΤΕ...

έτσι πως μελώνει η φωνή στο άκουσμα 

ενός ταπεινού "μου έλειψες"..

στα πατήματα μιας ψιψίνας..που άφησε το χουζούρι της..

για να σε ακολουθήσει κατά πόδας..από δωμάτιο σε δωμάτιο..

απλά και μόνο..για να είναι εκεί..μαζί σου..

μέσα σε μια σχολική σάκα..

αφήνοντας..μια καραμέλα...για να την βρουν δυο παιδικά χέρια

και να αστράψουν τα μάτια από χαρά..

σε ένα χάδι..στο μάγουλο...

βγάζοντας..μια τούφα απ'τα μαλλιά που έπεσε..

στο πρόσωπο..και σε ενοχλεί..

σε αυτόν τον ίλιγγο που νιώθει το στομάχι σου..

κάθε που μαθαίνεις..ότι ένα λατρεμένο σου άτομο..

έχει πληγωθεί..

μα υπάρχουν και οι φορές..

που νιώθεις ότι η αγάπη..σε εγκαταλείπει..

κυρίως όταν παρακολουθείς τα δυο σου παιδιά να μαλώνουν διαρκώς..

να φωνάζουν..να μην ανέχονται το ένα το άλλο..

λες και μισιούνται θανάσιμα..

και εκεί που λες..

πάει...η αγάπη..δεν κατοικεί πια εδώ..

ακούς τον παρακάτω διάλογο..

μπροστά στο χριστουγεννιάτικο δέντρο..

- Τι δώρο θα σου φέρει φέτος ο Αϊ-Βασίλης;

(ρωτά η 8χρονη μικρή τον 13χρονο αδελφό της)

- Φέτος..δεν θα μου φέρει..δώρο..έχω μεγαλώσει αρκετά..

(τότε πριν προλάβει να τελειώσει τη φράση του..με μάτια φωτιές..ακούγεται..)

-Μη στεναχωριέσαι..μπορείς να πάρεις το δικό μου..θα το έχουμε μαζί..

μην ανησυχείς..

και..τότε..λες..

ναι..

η αγάπη..δεν έφυγε ποτέ..

απλά..είχε κρυφτεί..στα κλαδιά..του έλατου..

για να παίξει..λιγάκι..

με καρδιές..λέξεις..

και ευχές..

  χρόνια πολλά .. 

χρόνια αγάπης..

όσο και να μας κρύβεται..

εμείς..θα την ψάχνουμε..συνεχώς..

να χαμογελάς..

Ιω

Δεκέμβρης..χαρτί και καλαμάρι..

ένα ματσάκι..νάρκισσους 

βρήκα..στο μαξιλάρι..

ανοίγοντας  τα μάτια ..

υπέροχους..ποιητικούς..εύοσμους..

με λευκά..και κίτρινα άνθη..

στόλισα τα μαλλιά μου εκείνο το πρωί..

και είχες σταθεί στην πόρτα..

περιμένοντας..

ανυπόμονα σαν παιδί..

να με καλωσορίσεις..
είδες που δεν ξυπνούσα..
και άρχισες να ξεροβήχεις..

καλόκαρδε Δεκέμβρη..

που θα 'ρχόσουν με άδεια χέρια..

με τη στολή σου ολόλευκη..
σαν τα χιονισμένα..μαλλιά σου..
και έναν κατακόκκινο..γιορτινό..σάκο..
φορτωμένο..με χίλια δυο καλούδια..
κρατούσες δυο κόλλες χαρτί..στο χέρι..

-Τί είναι αυτά.;.σε ρωτάω
-Θα δεις..θα δεις.. μου απαντάς "μελωμένα"..
Φέρε μολύβι...μπόλικη αγάπη..
και έλα..στο τραπέζι..να τα πούμε..

Με πιάνεις..απ΄το χέρι..όλα γυρίζουν..
κλείνω τα μάτια..
κρατιέμαι σφιχτά..πάνω σου...

-Μη φοβάσαι..περπάτα..απλώς..

-Μα αυτό..δεν είναι το σπίτι μου..
Αυτή είναι η κουζίνα στο σπίτι που γεννήθηκα..
εκεί..που μεγάλωσα...
Μα τι γίνεται..που είμαστε..;

Το τραπέζι..στρωμένο..γιορτινά.. αχνιστός..καφές...
(καφές...Πέτρα μου, ..όχι κεφτές...:pppp)..
τσάι..και βουτήματα...λογιών λογιών..
όλα νηστίσιμα..πορτοκαλιού..κανέλας..
με ταχίνι..μουστοκούλουρα..
και οι μυρωδιές..να χορεύουν στον αέρα..
παρέα..με χιονονιφάδες.. και χριστουγεννιάτικες μουσικές..
Στο βάθος..μια γυναίκα..στην κουζίνα..
να φτιάχνει.. διάφορα..γλυκίσματα
και μπροστά..στην σόμπα..στο φως απ΄τις φλόγες..
ένα μικρό κοριτσάκι.. να κόβει πολύχρωμα
χαρτόνια..και να φτιάχνει καμπανούλες..αγγελούδια..
χριστουγεννιάτικα δέντρα..και αστέρια..
σε όλα τα χρώματα..
και οι φιγούρες..να ζωντανεύουν στις φλόγες..
τρεμοπαίζοντας..

-Δεν μπορούν να μας δουν..ούτε να μας ακούσουν..
Κάθισε..δίπλα μου..έλα..

Έχω μείνει μαγεμένη να κοιτάω..

-Έρχονται..μέρες γιορτινές..
αυτή..και άλλες τριάντα..
θα σου φέρουνε..θύμισες..και σκέψεις..
θα σου..δώσουν..αλλά..θα σου πάρουν κιόλας...
θα γελάσεις..θα χαρείς..θα κλάψεις..
θα χαρίσεις..θα δωρίσεις..
θα "κλέψεις".. θα στερηθείς..

θα ευχηθείς..στη Βαρβάρα..
στον Σάββα..στον Νικόλα..
στη γατούλα σου..που μέρα σαν και κείνη..τη βρήκες..
..γιορτινό δώρο..και αυτή..
στις 9.. η Αννούλα του χιονιά..
θα κεράσει..γλυκά..
στις 12 του Αγίου Σπυρίδωνα..
θα χαμογελάσεις..κοιτώντας
έξω απ'το παράθυρο..να δεις..
αν μεγάλωσε..ένα σπυρί η μέρα...

του Αγίου Ελευθερίου..15..
σηματοδοτεί..τα μισά της διαδρομής..
θα ανεβάσεις μανίκια..
θα φτιάξεις..κουλουράκια..
να μοσχομυρίσει το σπίτι..
μελομακάρονα και κουραμπιέδες..

στις 24 θα γεμίσεις..τις χούφτες
με καραμέλες..και σοκολατάκια..
να γλυκάνεις..τις παιδικές φωνούλες
που θα λένε τα κάλαντα..
"Τρίγωνα κάλαντα..σκόρπισαν παντού..
κάθε σπίτι μια γωνιά..του μικρού Χριστού.."
Χεέέέιιιιι..φωνάζουν.δυνατά..

Ξημερώματα στην εκκλησία..
όπως..στο παραμύθι..
με τα αρκουδάκια που "ρουφούσες" μικρή..
έξω..νύχτα..
και εκατοντάδες φαναράκια..να φέγγουν..
το δρόμο..σαν την ελπίδα..
σαν την προσμονή στα μάτια των πιστών..
"Άγια Νύχτα..σε προσμένουν.. με χαρά οι χριστιανοί.."
δοξολογίες..ύμνοι αγγέλων..
θα ζητήσεις συγχώρεση..και θα μεταλάβεις..
"σώμα και αίμα"..

θα κάτσεις δίπλα στο χριστουγεννιάτικο δέντρο..
με κλειστά..όλα τα φώτα..
με ένα ποτήρι..κόκκινο κρασί..
και τα λαμπιόνια..θα βάφουν με χρώματα τις σκέψεις σου..

θα στείλεις γράμμα στον Αϊ Βασίλη..
θα φτιάξεις..καρτούλες..
θα τυλίξεις..προσεκτικά..
τα δωράκια για τα αγαπημένα σου πρόσωπα..

θα ξαναπείς τα κάλαντα..
παραμονή Πρωτοχρονιάς..
και το ίδιο βράδυ..
με μοσχοβολιστή βασιλόπιτα..
με επιτραπέζια παιχνίδια..
με γλέντια..και χαρές..
θα μου τραγουδήσεις...
"Γέρε χρόνε..φύγε τώρα..πάει η δική σου η σειρά.."

και έτσι..θα με αποχαιρετήσεις..
με ένα φιλί..και τρεις ευχές στα χείλη..
ζαλισμένη απ'το κρασί..και τον αχό..

-Δεν μου είπες.. όμως..
τι είναι οι δυο κόλλες που κρατάς..;

-Ααα οι δυο κόλλες χαρτί..
η μια γραμμένη...η άλλη άγραφη..

"το καλαμάρι..έγραφε..τη μοίρα του την έλεγε..
και το χαρτί..ομίλει..."

στη μια..είναι γραμμένα..όλα όσα έκανες..τη χρονιά αυτή..
όλα..μικρά.. μεγάλα..φωτεινά..σκοτεινά..
αξίας..ή μηδαμινά..
να τα διαβάσεις..να τα θυμηθείς...ξανά..
να σκεφτείς..
τι σου έδωσε ο γέρος..χρόνος..που σε λίγο..εκπνέει..
έχεις..τη δυνατότητα..να αλλάξεις..
ένα... από αυτά..
αν πραγματικά το θέλεις..
αν το ευχηθείς..από καρδιάς..

Το βράδυ της 31ης Δεκέμβρη..ότι επιλέξεις..
να μην έχει συμβεί..δε θα έχει συμβεί..
αλλά στο μυαλό σου..θα υπάρχει πάντα..
και δεν θα το ξεχάσεις ποτέ..
όσα χρόνια και να περάσουν..

-Πω..πω.. αυτό είναι παράξενο..
αλλοπρόσαλλο..
θέλει..πολλή σκέψη..
ψιθυρίζω..σκυθρωπή..

-Η άλλη κόλλα..είναι λευκή επίτηδες..
για να κάτσεις να τη γεμίσεις..
με όλα όσα θέλεις..
να πραγματοποιήσεις..
τη χρονιά που θα έρθει..
αποφάσεις..ταξιδεμούς..
όνειρα..
μελωδίες..
αφές..

σαν σελίδα...που τη γεμίζεις..με αράδες..έμπνευσης..
έτσι...γέμισε και αυτήν εδώ..
τη χρονιά..που θα ανατείλει..

με έμπνευση..
με πνεύμα..
με αυθεντικότητα..

με πράξεις καλλιγραφίας..
με όμορφες..εικόνες..
με λέξεις..
που θα ακουμπούν..όχι μόνον γραμμές..
αλλά..και ψυχές..

Σηκώνεσαι..και μου απλώνεις το χέρι..
-Έναν τελευταίο χορό.. σε έναν γέρο..χρόνο..;
-Μετά χαράς...
υποκλίνομαι..και βάζω το χέρι στη χούφτα  σου..
Ξαφνικά..έχω γίνει εκείνο..το μικρό κοριτσάκι..της τρίτης δημοτικού..
που έκοβε..πολύχρονα χαρτόνια..
στροβιλίζομαι..ρυθμικά..
τα μαλλιά γεμίζουν..αστερόσκονη..
το μυαλό θύμισες..
τα μάτια..με δάκρυα χαράς..

ο χορός τελειώνει..ανοίγω τα μάτια..
ξαπλωμένη στο κρεββάτι..μου..
δίπλα στο μαξιλάρι μου ένα ματσάκι..νάρκισσοι..
χαμογελώ..


-Καλό μήνα Δεκέμβρη μου!
Σε ευχαριστώ..για τα δώρα..


Καλό Μήνα!

να χαμογελάς..
να ελπίζεις..
να ονειρεύεσαι..

Ιω


Υ.Γ.Αυτόν την μήνα για να είμαστε εντός εποχής καταναλώνουμε:
Μανταρίνια, πορτοκάλια, λεμόνια, μήλα, αχλάδια, καρότα, σπανάκι, λάχανα, κουνουπίδι, σέλινο, ραδίκια, πατάτα φθινοπωρινή, σταφίδες, ξερά σύκα, φουντούκια, αμύγδαλα, κάστανα,
ευχές..κάλαντα..και αγάπη..

μια..στο εκατομμύριο..

(Δεκαπενταύγουστος στην Όλυμπο Καρπάθου -

 ο κος Αντώνης Ζωγραφίδης στην τσαμπούνα, ο κος Μιχάλης Ζωγραφίδης στη λύρα

και ο κος Μανώλης Φιλιππάκης στις μαντινάδες)

προχωρούσε.. με αυτό τα χαρακτηριστικό του βάδισμα..

το χοροπηδηχτό..σαν να πετούσε..

..αέρας..

αυτό θυμάμαι..πρώτο..

όλα βιαστικά πάνω του..

να μην τα πιάνει ο χρόνος..

να μην μπορεί να αγγίξει τίποτε.. 

τη μοναδικότητα..

το ταλέντο..

απ'τις πρώτες γνωριμίες μας..

στη λατρεμένη Κάρπαθο..

ένας ακόμη λόγος..

να αγαπήσεις σαν δικό σου ..

αυτό το νησί..

τα μάτια του αστράφτανε φωτιές..

σου μιλούσε και μπορούσες να δεις

τις συνάψεις των νευρώνων.. 

να κεραυνοβολούν τις λέξεις..και τις παύσεις..

αρχιτέκτων, αγιογράφος, μουσικός,

κατασκευαστής παραδοσιακών μουσικών οργάνων, 

μαντιναδόρος άφταστος και γλεντζές..περίτρανος..

γνήσιο τέκνον Ολύμπου γέννας..

όταν πρωτογνώριζε κάποιον..

τη χειραψία..ακολουθούσε πάντα η ίδια ερώτηση..

"Από που είσαι..;"

και όταν έπαιρνε την απάντηση..

έκανε τους συνειρμούς στο μυαλό του..

και κατέληγε..στο συμπέρασμά του..

"Μάλιστα.. εκεί έχετε κέδρο..τέλεια..

αν βρεις ένα κομμάτι 1,00 x 1,00

θα μου το στείλεις..;"

άλλοτε αναζητούσε..καρυδιά..μουρνιά..

ασφένδαμο..

σου μιλούσε με στίχους του Καβάφη..

με ρήσεις αρχαίων..

σε συμπόσια..μαγικά..

τα λεπτά..της ώρας..εξαφανιζόταν..

με το που άνοιγε..το στόμα του..

και εσύ..παρακαλούσες..

να' χες..άλλες δυο - τρεις ζωές..

να μάθεις.. κι άλλα..

ιστορίες απ'την Όλυμπο..

περιγραφές.. από εποχές..

που έχουν χαθεί..

πως διένυε καθημερινά δεκάδες χιλιόμετρα

για να πάει σχολειό στο Απέρι..

πως γλεντούσαν παλιά..

ιστορίες από την Οξφόρδη..

που δίδασκε η γυναίκα του..

καθηγήτρια ανθρωπολογίας και ζωγράφος..

λόγια περηφάνιας για τον υιό..

που πέτυχε στην Αγγλία..

(είναι ο Γιάννης Φιλιππάκης 

του δημοφιλούς..ελπιδοφόρου..

 αγγλικού συγκροτήματος..

FOALS..)

παρέα συνήθως..με τον κο Μιχάλη

αχτύπητο δίδυμο..

αντίδοτο σε καιρούς μίζερους..

στις παρέες.. στα πανηγύρια..

έπαιζε μουσική..χόρευε μπροστά στον κάβο..

και αν δε σε παρέσερνε το χιόνι του χρόνου στα μαλλιά του..

θα έβαζες στοίχημα..

πως ήταν συνομήλικος..

πως έκανε συμφωνία μαγική..με τους καιρούς που περνούσαν..

ένας παντοτινός φίλος 

άνθρωπος..αλλιώτικος..

γεμάτος..

και κάθε που θα έρχεται στο μυαλό μου

θα μου θυμίζει..

πως μια.. στο εκατομμύριο..

βγαίνουν κάτι πλάσματα .. στον κόσμο τούτο..

μοναδικά..

με όλα τα ταλέντα και τα κάλλη που θα μπορούσε

να στολίσει ο Θεός..

όχι..γιατί τον πέτυχαν σε τρελά κέφια..

αλλά γιατί είχαν τη δύναμη τη γενναιότητα και την τόλμη

να διεκδικήσουν..

τα πάντα τους..

μέχρι τελευταίας... ρανίδας... ύπαρξης..

καλή σου ώρα εκεί στο νησί της Καρπάθου..κύριε Μανώλη..

έχεις πάντα την αγάπη και την εκτίμησή μας..

Χαίρε,

Ιω

Νοέμβρης μήνας..

με τοπάζι και χρυσάνθεμα..

βγαίνω να σε πάρω απ΄το χέρι..

ευεπίφορα..με οδηγείς..

"30 μέρες".. - μου ψιθυρίζεις.. - 

"έχεις να μου δώσεις..30 από τις μέρες σου..";

"δεν είμαι μόνον βροχή..

έχω μερικά διάκενα Φωτός.. για σένα.."

και με τραβάς.. να με ταξιδέψεις..

να μου τα δείξεις.. όλα..

όλα όσα αγαπάς..

έχει νυχτώσει..

μου δείχνεις πάνω στον ουρανό..

"Κοίτα -  μου λες.. σαν παιδί.. -  οι Πλειάδες..

κοίτα.. πως λάμπει..η Πούλια..

κοίτα..

μπορείς να δεις φτερούγες..και σπαθιά

να αστράφτουν στο σκοτάδι..
Έλα οι Ταξιάρχες μας καλούν..
πάμε Μυτιλήνη..
 εκεί που άφησες..τα πρώτα σου χρυσά σκουλαρικάκια..
εκεί..στο προσκεφάλι του..
στην μορφή..από χώμα και αίμα..

αντέχεις.;"

Mε πας.. κοντά στο Διαφάνι..στην Κάρπαθο..

ο Άγιος Μηνάς.. το πανηγύρι του..
σκαρώνουμε μαντινάδες..με τσαμπούνες και λύρες..κουδουνάτες..
με λαούτα..και γλεντζέδες..ξακουστούς..

με το κεφάλι να γυρίζει...
ξανά..πάλι.. με τραβάς..
όπα... μια στάση Αθήνα..
"Εδώ Πολυτεχνείο" ..μου λες..
και μου δίνεις..το πιο κόκκινο γαρύφαλλο που έχω δει ποτέ..

στον ουρανό.. μια καταιγίδα Λεοντιδών
ντύνει με φως την πορεία μας..

με ανεβάζεις βόρεια..στην πατρίδα μου..
εκεί..που βροχή σημαίνει..ανάσα..
εκεί..που μυρίζει ..  σπιτικό..
εκεί που τα Εισόδια της Παναγίας..
σου φέρνουν μνήμες..και προσευχές..

"δώσε ένα φιλί..στους ανθρώπους σου..
πες τους θα ξανάρθεις..
κάποια μέρα.."

"Κλείσε τα μάτια ..
 - εξωανθρώπινη η αίσθηση.. -
και τώρα..
κάπου που δεν έχεις πάει ποτέ..
το άφησα για το τέλος.."
Ανοίγω τα μάτια στην Πάτρα..
-Μα..πως.. ;
-Nαι, είναι του Αγίου Ανδρέα..
φτάσαμε 30η ..μέρα..
αύριο φεύγω..

-Ένα αστέρι.. έπεσε..το είδες..;
- Ναι.. το πρόλαβα..- σου απαντώ-
- Έκανες ευχή..;
- Έκανα..και ευχή..
- Θα μου την πεις.. ή δεν κάνει..;
-Θα στην πω.. δε με νοιάζει..
-Κι αν δεν βγει..;
-Είμαι σίγουρη ότι θα βγει..
εσύ δεν μετράς.. είσαι αέρας..
- Λοιπόν..;
- Να ευχήθηκα..τα λόγια του Ελύτη..

"Ό,τι αγαπώ...να γεννιέται αδιάκοπα..
ό,τι αγαπώ..να βρίσκεται..
στην αρχή του πάντα.."

για όσο..

-Τι σκέφτεσαι.;
- Μια σκέψη ανόητη...
αναρωτιέμαι..
αν ο Ελύτης επέλεξε..ο ίδιος..
να βγει απ'τα σπλάχνα της μάνας του..
 στην αγκαλιά σου..
να σε γιορτάζει..
κάθε χρόνο...

-Πρέπει να φύγω.. ραντεβού του χρόνου..;
- Ναι..θα είμαι εδώ..τριγύρω..
-Να σε αφήσω κάπου..φεύγοντας..;
- Σε όποια θάλασσα του Αιγαίου βρεις πρώτη..
..φτάνει να βλέπω θάλασσα..

Καλό μήνα!

να χαμογελάς..

Ιω


Υ.Γ. Αυτόν τον μήνα για να είμαστε εντός εποχής προτιμάμε
Αχλάδια, μήλα, ρόδια, λεμόνια, μανταρίνια, πορτοκάλια

στιγμές και ευχές..

στιγμές.. γέμισε η μέρα μου

ήρθαν απ'το χθες..

και άρχισαν να στροβιλίζονται

εμπρός μου..

ντυμένες..με γέλια..

πνιγμένες στο συναίσθημα.. 

σαν ροκ πάρτι..

σαν συναυλία..αναμνήσεων..

και σε όλες 

ήσουν εσύ.. φιλενάδα μου..

τόσο δυνατή.. τόσο κυκλωτική η παρουσία σου..

να μου δίνεις.. τη σιγουριά..

να αφήνω στα χέρια σου πάνω..

και παρελθόν..και παρόν.. και μέλλον..

χωρίς γιατί... χωρίς.. αν..χωρίς τίποτε..

αν θα μπορούσα..τον κόσμο..να άλλαζα..

θα έκανα τον χρόνο..Πατέρα..

να σου κάνει τη μεγαλύτερη αγκαλιά που υπάρχει..

να σε κλείσει εκεί ασφαλή..

να σε νανουρίσει..να σε κανακέψει..

να γιάνει .. όλες τι πληγές..

όλα όσα αδυνατώ να κάνω .. εγώ.. από εδώ.. που βρίσκομαι..

και όταν σε γεμίσει.. με ό,τι χρειάζεσαι..

να σε αφήσει στο κατώφλι τούτης της μέρας..

και να σου δώσει την ευχή του..

και γω τη δική μου ευχή..

θα τη φωνάξω... δυνατά..

να ακουστεί στα Σύμπαντα..

Χρόνια Πολλά φιλενάδα μου..

Χρόνια Πολλά

κομμάτι της ψυχής μου..

ο Θεός να σου δώσει απλόχερα..

όσα σου στέρησαν οι στιγμές..

και μη ξεχνάς ποτέ..

σου χρωστά.. ο χρόνος..

σήμερα είναι η μέρα σου..

βγες εκεί.. έξω..

και άλλαξέ της τα φώτα!!

http://taxidemoi.blogspot.gr/2014/05/blog-post_705.html

να χαμογελάς..

Ιω

Οκτώβρης ο παραπονιάρης..

τρεις δυνατοί χτύποι στην πόρτα μου

έκαναν τα μάτια μου να απασφαλίσουν βιαστικά..

μάζεψα πάνω τα ανακατωμένα μαλλιά μου

και κατέβηκα δυο δυο τα σκαλοπάτια..

άνοιξα... με μια τεράστια περιέργεια..

απίστευτο.. ο Οκτώβρης.. ήταν εκεί μπροστά μου..

- Χαίρεται! μου λέει..

-Καλημέρα..καλό μήνα!

-Μμμ ...που τον είδες..;

..εμένα κανείς.. δε με θέλει.. 

όλοι παραπονιούνται...

τα παιδιά για το σχολείο..

οι μεγάλοι... που αρρωσταίνουν..και κρεβατώνονται..

οι μεσαίοι.. που νυχτώνει νωρίς.. και δεν προλαβαίνουν..

Ούτε "μ" δε μου έδωσαν εμένα..

ο Σεπτέμβρης έχει.. ο  Νοέμβρης.. επίσης...

ο Δεκέμβρης ..κι αυτός..

εγώ.. τίποτα..

το μυαλό.. αγουροξυπνημένο..πάλευε να πάρει στροφές..

έπρεπε να βρω να του πω κάτι.. να τον ενθαρρύνω..

-Ναι... αλλά εσένα σου δώσαν για αρχή..

ένα υπέροχο..ολοστρόγγυλο.. Ο..

που συμβολίζει..τον κύκλο της ζωής..

κανείς άλλος.. δε ξεκινά.. με Ο.. 

είχε κατεβάσει το κεφάλι και κοιτούσε τις γαλότσες του..

τον λυπήθηκε η ψυχή μου έτσι απροκάλυπτα..εκτεθειμένο..

μπροστά στα μάτια μου..

-Έλα πάνω κερνάω καφέ.. ή τσάι του βουνού ότι προτιμάς..

μια λάμψη φώτισε τη σκιά...

αναθάρρησαν οι μέρες..μες στο βλέμμα του..

-Αλήθεια.. θέλεις..να έρθω..; ρώτησε διστακτικά..

-Και το ρωτάς.; έλα ανέβα..

καθίσαμε στο τραπέζι της κουζίνας..

φτερνίζεται δυνατά.. και ψάχνει τις τσέπες του..

βγάζει κάτι πολυβιταμίνες.. 

συνεχίζει να ψάχνει..

βγάζει.. ένα σακουλάκι σπόρους.. ένα κουδουνάκι..

-Μα που'ναι ..να τα πάρει η ευχή..μουρμουρίζει

ψάχνει την άλλη τσέπη...

ψαρεύει.. έναν ταξιδιωτικό οδηγό της Θεσσαλονίκης..

μια επιμελώς διπλωμένη γαλανόλευκη σημαία..

ένα άδειο καραφάκι ούζο.. και χαρτομάντιλα..

-να'τα.. τα χαμένα.. 

σκουπίζει τη μύτη και τα μάτια που τρέχουν..

-Τί είναι αυτά..; ρωτώ απορημένα..

-Όλα όσα χρειάζομαι.. 

άλλωστε ταξιδεύω ελαφρά..

οι πολυβιταμίνες και τα χαρτομάντιλα.. είναι για το συνάχι και τα κρυολογήματα..

οι σπόροι.. για τους αγρότες..

το κουδουνάκι.. έπεσε από κάποιο.. πρόβατο..που πήγαινε στα χειμαδιά..

ο ταξιδιωτικός οδηγός.. είναι για τη Θεσσαλονίκη.. 

πάντα στη γιορτή του Αγίου Δημητρίου..

βρίσκομαι..εκεί..

η σημαία.. είναι για το μπαλκόνι μου.. την 28η μέρα..

-Και το άδειο καραφάκι..; 

(πάει..κατέληξε αλκοολικός απ΄τη στενοχώρια.. σκέφτηκα..)

- Α!.. αυτό είναι.. για τις "καζανιές"..που με καλούν..

-Τις ποιες..;

-Τις καζανιές.. τις γιορτές που κάνουν.. αυτοί που βγάζουν ούζο..και τσίπουρο..

και φωνάζουν καλούς φίλους.. και τρώνε..και πίνουν και γελούν..

Φέτος.. με καλέσανε στον Τύρναβο..

Στριφογύριζε συνέχεια.. την κούπα με το τσάι του.. προβληματισμένος...

-Να σου πω κάτι..; τον ρωτώ

-Ό,τι θέλεις..

-Εμένα πάντως είσαι ο αγαπημένος μου μήνας..

Θεωρώ ότι είσαι ο πιο χρήσιμος.. ο πιο πολύτιμος..

-Λες..;

-Λέω... (και συνεχίζω..)

Είσαι ο "καλός σπορέας"... είσαι ο Φυτευτής της ζωής..

έχεις μια.. αποστολή..

αν εσύ δεν έδινες τα σπόρια.. να τα παραχώσουν στη γη οι αγρότες..

αν δεν έδινες απλόχερα..τις πολύτιμες.. βροχές σου.. να δέσει ο σπόρος..

να φυτρώσει..να μεγαλώσει..

αν δεν έδινες το σήμα στους κτηνοτρόφους..

ν'αφήσουν τα καλοκαιρινά λημέρια.. να πάνε τα κοπάδια τους στα χειμαδιά ..

να ξεχειμωνιάσουν..

..τι θα κάναν οι επόμενοι μήνες..χωρίς εσένα.;

τίποτε.. θα καθόταν άπραγοι.. να μετρούν τις μέρες...

τι θα κάναν οι άνθρωποι.. χωρίς εσένα..

 διψασμένοι και νηστικοί.. με στομάχια να γουργουρίζουν..

θα γκρινιάζανε ακόμη πιο πολύ....

Σηκώνεται απότομα.. ξαναβάζει όλα τα πράγματα στις τσέπες του..

-Φεύγω!.. έχω τόσες πολλές δουλειές να κάνω...

μην αργήσω..θα με περιμένουν..

..την ευχή μου να'χεις κόρη μου.. σε χαιρετώ..

-Καλό μήνα παραπονιάρη...

να περνάς.. κάθε χρόνο..

θα σε περιμένω..

Ο Οκτώβρης σημαία στα μπαλκόνια -στίχοι Ηλίας Κατσούλης,
 μουσική -ερμηνεία Παντελής Θαλασσινός

καλό μήνα να έχουμε!

να χαμογελάς..

Ιω

Υ.Γ. αυτόν τον μήνα για να είμαστε εντός εποχής τρώμε
Σταφύλια, ρόδια, μήλα, μαρούλια, καρότα, σπανάκι, σταφίδες, αμύγδαλα, καρύδια