"Γκρεμίστε"..

μια προσταγή..

Γκρεμίστε..

http://taxidemoi.blogspot.gr/2014/08/blog-post_5.html

Ιω

Απρίλης..στ'αλήθεια..

καλό μήνα Απρίλη μου..

σαν ψέμα ..μπήκες..

σαν φάρσα..

όπως όταν ήμασταν μικρά..

και μετακομίζαμε.. τάξεις ολάκερες..

για να γελάσουμε τους δασκάλους..

τώρα..μετακομίζουμε τις μικρές ζωές μας..

 σαν φάρσες..μοιάζουν οι ίδιες..

και ξεγελάμε..εαυτούς..

φάρσα μας..κάνει..και η άνοιξη..

ντυμένη χειμωνανθός..
αντί..για πασχαλιά..
να γιορτάσουμε Χριστούγεννα..

- Έλα μη μου θυμώνεις..
δε σε λέω..ψεύτη..
έλα, κάθισε δίπλα μου..έχεις τόσα να μου πεις..
-Τι να σου πω..;
όλο με πειράζεις..

- Πες μου για τη μεγαλοβδομάδα..
που συνήθως κρύβεις..στα σπλάχνα σου..
πες μου για την κορύφωση των παθών του Θεανθρώπου..
 για..τον αγώνα..τιθάσευσης..των παθών των ανθρώπων..
πες μου για την ακολουθία του Νυμφίου..
 για το τροπάριο της Κασσιανής..
για την τελετή του Νιπτήρος
για τα 12 Ευαγγέλια..
για τα κόκκινα αυγά..που τα περνούν λαδάκι..να γυαλίζουν..
πες μου..για το κόκκινο πανί..που θα κρεμάσουν..έξω..ως ένδειξη πένθους..
πες μου για την περιφορά του Επιταφίου..
για τον πένθιμο χτύπο..της καμπάνας..
για την Ανάσταση..
για τη νίκη της ζωής..πάνω στον θάνατο..
για τις ευχές..τις χαρές..
τους υπέροχους ύμνους του Μεγ.Σαββάτου..
για τη μετάνοια..την Θεία κοινωνία..
για το Άγιο Φως..που φαναράκια..
θα φέρουν στο σπίτι..
και ευλαβικά θα το φυλάν..για σαράντα μέρες..μη τυχόν σβήσει..
για την πεντανόστιμη.. μπελαλίδικη μαγειρίτσα..
για το γλέντι..της Κυριακής του Πάσχα..
το σούβλισμα..του οβελία..
τα κουλουράκια της Λαμπρής..
για τον Άι-Γιώργη και τον δράκο..

πες μου όλα όσα..θυμάμαι..
όλα όσα..ξεχνώ..
όλα..όσα πάντα με κάνουν να δακρύζω..
όσα..σαν παιδί με κάνουν..να χαμογελώ..
όσα μου δίνουν τη δύναμη..
να συνεχίζω..να κρατώ..τη φλόγα άσβεστη..

-Ιω, πιστεύεις στα θαύματα;

-Με την καρδιά μου..

-Μην το ξεχνάς..
να το θυμάσαι..

-Να βρεις ξανά..τα βήματα..που θα σε φέρουν εδώ..
"Απρίλη με τα λούλουδα"..ναι..
και θα'ναι..από μόνο του θαύμα.. κάθε φορά..
που θα χτυπάς..την πόρτα μου..

καλό μήνα!

Ιω

Υ.Γ. αυτόν τον μήνα για να είμαστε εντός εποχής καταναλώνουμε:
μήλα, φράουλες, αγκινάρες,κρεμμύδια φρέσκα,καρότα, μαρούλια

"λικνίζοντας..το άπειρό σου.."

"Ο γύρος της φυλακής"

(μια μικρή επισκόπηση.. του βιβλίου..)

 "... Ο Καβάφης", γράφει η Γιουρσενάρ, "θυμίζει στον ταξιδιώτη του 

ότι δεν θα βγει από τον τόπο της καταγωγής του, ότι όπου κι αν πάει, 

η πόλη του θα τον ακολουθεί. 

Ο άνθρωπος του Μπωντλέρ, όπου και αν πηγαίνει, 

απλώς λικνίζει το άπειρό του 

στις πεπερασμένες θάλασσες ...

όμως ο ίδιος αυτός Μπωντλέρ που τόσο συχνά περιφρονεί το ταξίδι, 

αναγνώρισε τη σχεδόν άλογη επιθυμία που υπολανθάνει 

σε όλους μας...

 μια ανάγκη αποδημίας, μια ζωτική ανάγκη να νιώσει 

ότι βρίσκεται αλλού..

.Αλλά πραγματικοί ταξιδευτές είναι μονάχα εκείνοι που φεύγουν ..

Για να φύγουν- ανάλαφρες καρδιές που μοιάζουν με μπαλόνια... 

Από τη μοίρα τους ποτέ δεν ξεφεύγουν..."

 Όλοι μας ταξιδεύουμε. Το θέμα είναι τι βλέπουμε, τι γυρεύουμε σ ένα ταξίδι 

και τι αποκομίζουμε απ αυτό. 

Λίγα χρόνια πριν από το θάνατό της η Γιουρσενάρ ένιωσε την ανάγκη να ταξιδέψει, 

"να κάνει το γύρο της φυλακής της"...

Μαργκερίτ Γιουρσενάρ* - Ο γύρος της φυλακής

 Η Μαργκερίτ Γιουρσενάρ (φιλολογικό ψευδώνυμο-αναγραμματισμός του επωνύμου της, το πραγματικό της όνομα ήταν Marguerite Ghislaine Cleenewerck de Crayencour) ήταν Γαλλίδα συγγραφέας και ποιήτρια. Μάλιστα ήταν η πρώτη γυναίκα ακαδημαϊκός.(αναγορεύτηκε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας το 1980). Έτρεφε μεγάλη αγάπη για την Ελλάδα και τον ελληνικό πολιτισμό.

Προτεινόμενα έργα της: Φωτιές, 1936, - Τα όνειρα και οι μοίρες, 1938,  - Διηγήματα της Ανατολής, 1938, - Η χαριστική βολή, 1939, -Αδριανού Απομνημονεύματα, 1951,  -Θέατρο Ι και ΙΙ (1971),  -

Η άβυσσος, 1976, - Τί; Η αιωνιότητα, 1988

πηγή:http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%B1%CF%81%CE%B3%CE%BA%CE%B5%CF%81%CE%AF%CF%84_%CE%93%CE%B9%CE%BF%CF%85%CF%81%CF%83%CE%B5%CE%BD%CE%AC%CF%81

ταξιδεμός.. 

πάντα θα "φεύγω"..για να βρίσκω χίλιους δύο ..λόγους.. να επιστρέφω..

πάντα.. ως άλλος άνθρωπος..του Μπωντλέρ..

"θα λικνίζω το άπειρό μου..στις πεπερασμένες..θάλασσες..

υποκύπτοντας..σε άλογες επιθυμίες.. και ζωτικές ανάγκες.."

μα..πάντα οι θάλασσες..θα με γυρίζουν..

στην ίδια ακρογιαλιά..

χρόνια τώρα..

να ταξιδεύεις..

να χαμογελάς..

να εύχεσαι..

Ιω

Δεκέμβρης..χαρτί και καλαμάρι..

ένα ματσάκι..νάρκισσους 

βρήκα..στο μαξιλάρι..

ανοίγοντας  τα μάτια ..

υπέροχους..ποιητικούς..εύοσμους..

με λευκά..και κίτρινα άνθη..

στόλισα τα μαλλιά μου εκείνο το πρωί..

και είχες σταθεί στην πόρτα..

περιμένοντας..

ανυπόμονα σαν παιδί..

να με καλωσορίσεις..
είδες που δεν ξυπνούσα..
και άρχισες να ξεροβήχεις..

καλόκαρδε Δεκέμβρη..

που θα 'ρχόσουν με άδεια χέρια..

με τη στολή σου ολόλευκη..
σαν τα χιονισμένα..μαλλιά σου..
και έναν κατακόκκινο..γιορτινό..σάκο..
φορτωμένο..με χίλια δυο καλούδια..
κρατούσες δυο κόλλες χαρτί..στο χέρι..

-Τί είναι αυτά.;.σε ρωτάω
-Θα δεις..θα δεις.. μου απαντάς "μελωμένα"..
Φέρε μολύβι...μπόλικη αγάπη..
και έλα..στο τραπέζι..να τα πούμε..

Με πιάνεις..απ΄το χέρι..όλα γυρίζουν..
κλείνω τα μάτια..
κρατιέμαι σφιχτά..πάνω σου...

-Μη φοβάσαι..περπάτα..απλώς..

-Μα αυτό..δεν είναι το σπίτι μου..
Αυτή είναι η κουζίνα στο σπίτι που γεννήθηκα..
εκεί..που μεγάλωσα...
Μα τι γίνεται..που είμαστε..;

Το τραπέζι..στρωμένο..γιορτινά.. αχνιστός..καφές...
(καφές...Πέτρα μου, ..όχι κεφτές...:pppp)..
τσάι..και βουτήματα...λογιών λογιών..
όλα νηστίσιμα..πορτοκαλιού..κανέλας..
με ταχίνι..μουστοκούλουρα..
και οι μυρωδιές..να χορεύουν στον αέρα..
παρέα..με χιονονιφάδες.. και χριστουγεννιάτικες μουσικές..
Στο βάθος..μια γυναίκα..στην κουζίνα..
να φτιάχνει.. διάφορα..γλυκίσματα
και μπροστά..στην σόμπα..στο φως απ΄τις φλόγες..
ένα μικρό κοριτσάκι.. να κόβει πολύχρωμα
χαρτόνια..και να φτιάχνει καμπανούλες..αγγελούδια..
χριστουγεννιάτικα δέντρα..και αστέρια..
σε όλα τα χρώματα..
και οι φιγούρες..να ζωντανεύουν στις φλόγες..
τρεμοπαίζοντας..

-Δεν μπορούν να μας δουν..ούτε να μας ακούσουν..
Κάθισε..δίπλα μου..έλα..

Έχω μείνει μαγεμένη να κοιτάω..

-Έρχονται..μέρες γιορτινές..
αυτή..και άλλες τριάντα..
θα σου φέρουνε..θύμισες..και σκέψεις..
θα σου..δώσουν..αλλά..θα σου πάρουν κιόλας...
θα γελάσεις..θα χαρείς..θα κλάψεις..
θα χαρίσεις..θα δωρίσεις..
θα "κλέψεις".. θα στερηθείς..

θα ευχηθείς..στη Βαρβάρα..
στον Σάββα..στον Νικόλα..
στη γατούλα σου..που μέρα σαν και κείνη..τη βρήκες..
..γιορτινό δώρο..και αυτή..
στις 9.. η Αννούλα του χιονιά..
θα κεράσει..γλυκά..
στις 12 του Αγίου Σπυρίδωνα..
θα χαμογελάσεις..κοιτώντας
έξω απ'το παράθυρο..να δεις..
αν μεγάλωσε..ένα σπυρί η μέρα...

του Αγίου Ελευθερίου..15..
σηματοδοτεί..τα μισά της διαδρομής..
θα ανεβάσεις μανίκια..
θα φτιάξεις..κουλουράκια..
να μοσχομυρίσει το σπίτι..
μελομακάρονα και κουραμπιέδες..

στις 24 θα γεμίσεις..τις χούφτες
με καραμέλες..και σοκολατάκια..
να γλυκάνεις..τις παιδικές φωνούλες
που θα λένε τα κάλαντα..
"Τρίγωνα κάλαντα..σκόρπισαν παντού..
κάθε σπίτι μια γωνιά..του μικρού Χριστού.."
Χεέέέιιιιι..φωνάζουν.δυνατά..

Ξημερώματα στην εκκλησία..
όπως..στο παραμύθι..
με τα αρκουδάκια που "ρουφούσες" μικρή..
έξω..νύχτα..
και εκατοντάδες φαναράκια..να φέγγουν..
το δρόμο..σαν την ελπίδα..
σαν την προσμονή στα μάτια των πιστών..
"Άγια Νύχτα..σε προσμένουν.. με χαρά οι χριστιανοί.."
δοξολογίες..ύμνοι αγγέλων..
θα ζητήσεις συγχώρεση..και θα μεταλάβεις..
"σώμα και αίμα"..

θα κάτσεις δίπλα στο χριστουγεννιάτικο δέντρο..
με κλειστά..όλα τα φώτα..
με ένα ποτήρι..κόκκινο κρασί..
και τα λαμπιόνια..θα βάφουν με χρώματα τις σκέψεις σου..

θα στείλεις γράμμα στον Αϊ Βασίλη..
θα φτιάξεις..καρτούλες..
θα τυλίξεις..προσεκτικά..
τα δωράκια για τα αγαπημένα σου πρόσωπα..

θα ξαναπείς τα κάλαντα..
παραμονή Πρωτοχρονιάς..
και το ίδιο βράδυ..
με μοσχοβολιστή βασιλόπιτα..
με επιτραπέζια παιχνίδια..
με γλέντια..και χαρές..
θα μου τραγουδήσεις...
"Γέρε χρόνε..φύγε τώρα..πάει η δική σου η σειρά.."

και έτσι..θα με αποχαιρετήσεις..
με ένα φιλί..και τρεις ευχές στα χείλη..
ζαλισμένη απ'το κρασί..και τον αχό..

-Δεν μου είπες.. όμως..
τι είναι οι δυο κόλλες που κρατάς..;

-Ααα οι δυο κόλλες χαρτί..
η μια γραμμένη...η άλλη άγραφη..

"το καλαμάρι..έγραφε..τη μοίρα του την έλεγε..
και το χαρτί..ομίλει..."

στη μια..είναι γραμμένα..όλα όσα έκανες..τη χρονιά αυτή..
όλα..μικρά.. μεγάλα..φωτεινά..σκοτεινά..
αξίας..ή μηδαμινά..
να τα διαβάσεις..να τα θυμηθείς...ξανά..
να σκεφτείς..
τι σου έδωσε ο γέρος..χρόνος..που σε λίγο..εκπνέει..
έχεις..τη δυνατότητα..να αλλάξεις..
ένα... από αυτά..
αν πραγματικά το θέλεις..
αν το ευχηθείς..από καρδιάς..

Το βράδυ της 31ης Δεκέμβρη..ότι επιλέξεις..
να μην έχει συμβεί..δε θα έχει συμβεί..
αλλά στο μυαλό σου..θα υπάρχει πάντα..
και δεν θα το ξεχάσεις ποτέ..
όσα χρόνια και να περάσουν..

-Πω..πω.. αυτό είναι παράξενο..
αλλοπρόσαλλο..
θέλει..πολλή σκέψη..
ψιθυρίζω..σκυθρωπή..

-Η άλλη κόλλα..είναι λευκή επίτηδες..
για να κάτσεις να τη γεμίσεις..
με όλα όσα θέλεις..
να πραγματοποιήσεις..
τη χρονιά που θα έρθει..
αποφάσεις..ταξιδεμούς..
όνειρα..
μελωδίες..
αφές..

σαν σελίδα...που τη γεμίζεις..με αράδες..έμπνευσης..
έτσι...γέμισε και αυτήν εδώ..
τη χρονιά..που θα ανατείλει..

με έμπνευση..
με πνεύμα..
με αυθεντικότητα..

με πράξεις καλλιγραφίας..
με όμορφες..εικόνες..
με λέξεις..
που θα ακουμπούν..όχι μόνον γραμμές..
αλλά..και ψυχές..

Σηκώνεσαι..και μου απλώνεις το χέρι..
-Έναν τελευταίο χορό.. σε έναν γέρο..χρόνο..;
-Μετά χαράς...
υποκλίνομαι..και βάζω το χέρι στη χούφτα  σου..
Ξαφνικά..έχω γίνει εκείνο..το μικρό κοριτσάκι..της τρίτης δημοτικού..
που έκοβε..πολύχρονα χαρτόνια..
στροβιλίζομαι..ρυθμικά..
τα μαλλιά γεμίζουν..αστερόσκονη..
το μυαλό θύμισες..
τα μάτια..με δάκρυα χαράς..

ο χορός τελειώνει..ανοίγω τα μάτια..
ξαπλωμένη στο κρεββάτι..μου..
δίπλα στο μαξιλάρι μου ένα ματσάκι..νάρκισσοι..
χαμογελώ..


-Καλό μήνα Δεκέμβρη μου!
Σε ευχαριστώ..για τα δώρα..


Καλό Μήνα!

να χαμογελάς..
να ελπίζεις..
να ονειρεύεσαι..

Ιω


Υ.Γ.Αυτόν την μήνα για να είμαστε εντός εποχής καταναλώνουμε:
Μανταρίνια, πορτοκάλια, λεμόνια, μήλα, αχλάδια, καρότα, σπανάκι, λάχανα, κουνουπίδι, σέλινο, ραδίκια, πατάτα φθινοπωρινή, σταφίδες, ξερά σύκα, φουντούκια, αμύγδαλα, κάστανα,
ευχές..κάλαντα..και αγάπη..

Νοέμβρης μήνας..

με τοπάζι και χρυσάνθεμα..

βγαίνω να σε πάρω απ΄το χέρι..

ευεπίφορα..με οδηγείς..

"30 μέρες".. - μου ψιθυρίζεις.. - 

"έχεις να μου δώσεις..30 από τις μέρες σου..";

"δεν είμαι μόνον βροχή..

έχω μερικά διάκενα Φωτός.. για σένα.."

και με τραβάς.. να με ταξιδέψεις..

να μου τα δείξεις.. όλα..

όλα όσα αγαπάς..

έχει νυχτώσει..

μου δείχνεις πάνω στον ουρανό..

"Κοίτα -  μου λες.. σαν παιδί.. -  οι Πλειάδες..

κοίτα.. πως λάμπει..η Πούλια..

κοίτα..

μπορείς να δεις φτερούγες..και σπαθιά

να αστράφτουν στο σκοτάδι..
Έλα οι Ταξιάρχες μας καλούν..
πάμε Μυτιλήνη..
 εκεί που άφησες..τα πρώτα σου χρυσά σκουλαρικάκια..
εκεί..στο προσκεφάλι του..
στην μορφή..από χώμα και αίμα..

αντέχεις.;"

Mε πας.. κοντά στο Διαφάνι..στην Κάρπαθο..

ο Άγιος Μηνάς.. το πανηγύρι του..
σκαρώνουμε μαντινάδες..με τσαμπούνες και λύρες..κουδουνάτες..
με λαούτα..και γλεντζέδες..ξακουστούς..

με το κεφάλι να γυρίζει...
ξανά..πάλι.. με τραβάς..
όπα... μια στάση Αθήνα..
"Εδώ Πολυτεχνείο" ..μου λες..
και μου δίνεις..το πιο κόκκινο γαρύφαλλο που έχω δει ποτέ..

στον ουρανό.. μια καταιγίδα Λεοντιδών
ντύνει με φως την πορεία μας..

με ανεβάζεις βόρεια..στην πατρίδα μου..
εκεί..που βροχή σημαίνει..ανάσα..
εκεί..που μυρίζει ..  σπιτικό..
εκεί που τα Εισόδια της Παναγίας..
σου φέρνουν μνήμες..και προσευχές..

"δώσε ένα φιλί..στους ανθρώπους σου..
πες τους θα ξανάρθεις..
κάποια μέρα.."

"Κλείσε τα μάτια ..
 - εξωανθρώπινη η αίσθηση.. -
και τώρα..
κάπου που δεν έχεις πάει ποτέ..
το άφησα για το τέλος.."
Ανοίγω τα μάτια στην Πάτρα..
-Μα..πως.. ;
-Nαι, είναι του Αγίου Ανδρέα..
φτάσαμε 30η ..μέρα..
αύριο φεύγω..

-Ένα αστέρι.. έπεσε..το είδες..;
- Ναι.. το πρόλαβα..- σου απαντώ-
- Έκανες ευχή..;
- Έκανα..και ευχή..
- Θα μου την πεις.. ή δεν κάνει..;
-Θα στην πω.. δε με νοιάζει..
-Κι αν δεν βγει..;
-Είμαι σίγουρη ότι θα βγει..
εσύ δεν μετράς.. είσαι αέρας..
- Λοιπόν..;
- Να ευχήθηκα..τα λόγια του Ελύτη..

"Ό,τι αγαπώ...να γεννιέται αδιάκοπα..
ό,τι αγαπώ..να βρίσκεται..
στην αρχή του πάντα.."

για όσο..

-Τι σκέφτεσαι.;
- Μια σκέψη ανόητη...
αναρωτιέμαι..
αν ο Ελύτης επέλεξε..ο ίδιος..
να βγει απ'τα σπλάχνα της μάνας του..
 στην αγκαλιά σου..
να σε γιορτάζει..
κάθε χρόνο...

-Πρέπει να φύγω.. ραντεβού του χρόνου..;
- Ναι..θα είμαι εδώ..τριγύρω..
-Να σε αφήσω κάπου..φεύγοντας..;
- Σε όποια θάλασσα του Αιγαίου βρεις πρώτη..
..φτάνει να βλέπω θάλασσα..

Καλό μήνα!

να χαμογελάς..

Ιω


Υ.Γ. Αυτόν τον μήνα για να είμαστε εντός εποχής προτιμάμε
Αχλάδια, μήλα, ρόδια, λεμόνια, μανταρίνια, πορτοκάλια

"Όλος ο κόσμος, ένας κόσμος, γύφτος"..

απόσπασμα από

Ο Δωδεκάλογος Του Γύφτου

ΛΟΓΟΣ   Ζ'

ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΗΣ ΚΑΚΑΒΑΣ

...

Κι αν µας έλεγες:«Γύφτοι, θα γυρίσετε

στην πρώτη σας κοιτίδα την ξεχειλιστή

απ' τη ζωή που δίχως µετρηµό διαβαίνει

και σύνορα δεν έχει, ανάκατα όλα της,

απ' τα βουνά ώς τα χόρτα, όλα γιγάντικα,

κι όλα ένα ξαφνισµα σα να τα δένει,

η πρώτη σας πατρίδα σάς προσµένει εκεί

να σας δώσει τη δόξα την απάντεχη

πόδωκε σε σοφούς και ηρώους, ω σκηνίτες,

θρονιά µαxαραγιάδων να σας στήσει,

και να σας προσκυνήσει λωτοστέφανους

µε τους πανάγιους ασκητές και τους προφήτες.»

Και τότε θα σου κράζαµε:«Δε θέλουµε,

το πανηγύρι µη χαλάς· γιορτάζουµε

το συντριµµό των αλυσίδων,

ό,τι κι αν είναι, από διαµάντια ή από σίδερα·

οι τρανοί λυτρωµένοι είµαστ' εµείς.

Γιούχα και πάντα γιούχα των πατρίδων!»

Κι αν πέσαµε σε πέσιµο πρωτάκουστο

και σε γκρεµό κατρακυλίσαµε

που πιο βαθύ καµιά φυλή δεν είδε ώς τώρα,

είναι γιατί µε των καιρών το πλήρωµα

όµοια βαθύ έν' ανέβασµα µας µέλλεται

προς ύψη ουρανοφόρα.

Το γένος το µοιρόγραφτο είµαστε

που θα σκοτώσει τις πατρίδες·

του κόσµου η Μάγια, η ακριβή του Βράµα,

θα υφάνει µε τα χέρια της, χαρά

κι ανθρώπων και θεών, το έργο της,

το πιο ξαφνιστικό της θάµα.

Όλος ο κόσµος, ένας κόσµος, γύφτος,

σε δόξας θρόνο απάνω, πλάστης,

µε το σφυρί του και µε το βιολί,

της αψεγάδιαστης Ιδέας· η πλάση

σε περιβόλι του Μαγιού ένα πανηγύρι,

και µια πατρίδα η Γη.

Κι ο κόσµος θα διαλέξει κάποιον Άτλαντα

ή κάποιον Άθω να σκαλίσει απάνω του,

µεγαλοφάνταστος τεχνίτης, το άγαλµά µας·

και θ' ανατείλει στ' ουρανού τα τρίσβαθα

πρωτόφαντο άστρο ξενοχάραγο,

κι ο κόσµος θα το πει µε τ' όνοµά µας!»

Κωστής Παλαμάς

η πατρίδα δεν είναι λέξη..

είναι σφυγμός στο αίμα..

χωρίς.. σφυγμό.. μπορείς να ζήσεις..;

τότε γιατί την λησμονείς.. κάθε μέρα..

να αγωνίζεσαι..

να νοιάζεσαι..

να θυμάσαι..

να χαμογελάς..

Ιώ

Οκτώβρης ο παραπονιάρης..

τρεις δυνατοί χτύποι στην πόρτα μου

έκαναν τα μάτια μου να απασφαλίσουν βιαστικά..

μάζεψα πάνω τα ανακατωμένα μαλλιά μου

και κατέβηκα δυο δυο τα σκαλοπάτια..

άνοιξα... με μια τεράστια περιέργεια..

απίστευτο.. ο Οκτώβρης.. ήταν εκεί μπροστά μου..

- Χαίρεται! μου λέει..

-Καλημέρα..καλό μήνα!

-Μμμ ...που τον είδες..;

..εμένα κανείς.. δε με θέλει.. 

όλοι παραπονιούνται...

τα παιδιά για το σχολείο..

οι μεγάλοι... που αρρωσταίνουν..και κρεβατώνονται..

οι μεσαίοι.. που νυχτώνει νωρίς.. και δεν προλαβαίνουν..

Ούτε "μ" δε μου έδωσαν εμένα..

ο Σεπτέμβρης έχει.. ο  Νοέμβρης.. επίσης...

ο Δεκέμβρης ..κι αυτός..

εγώ.. τίποτα..

το μυαλό.. αγουροξυπνημένο..πάλευε να πάρει στροφές..

έπρεπε να βρω να του πω κάτι.. να τον ενθαρρύνω..

-Ναι... αλλά εσένα σου δώσαν για αρχή..

ένα υπέροχο..ολοστρόγγυλο.. Ο..

που συμβολίζει..τον κύκλο της ζωής..

κανείς άλλος.. δε ξεκινά.. με Ο.. 

είχε κατεβάσει το κεφάλι και κοιτούσε τις γαλότσες του..

τον λυπήθηκε η ψυχή μου έτσι απροκάλυπτα..εκτεθειμένο..

μπροστά στα μάτια μου..

-Έλα πάνω κερνάω καφέ.. ή τσάι του βουνού ότι προτιμάς..

μια λάμψη φώτισε τη σκιά...

αναθάρρησαν οι μέρες..μες στο βλέμμα του..

-Αλήθεια.. θέλεις..να έρθω..; ρώτησε διστακτικά..

-Και το ρωτάς.; έλα ανέβα..

καθίσαμε στο τραπέζι της κουζίνας..

φτερνίζεται δυνατά.. και ψάχνει τις τσέπες του..

βγάζει κάτι πολυβιταμίνες.. 

συνεχίζει να ψάχνει..

βγάζει.. ένα σακουλάκι σπόρους.. ένα κουδουνάκι..

-Μα που'ναι ..να τα πάρει η ευχή..μουρμουρίζει

ψάχνει την άλλη τσέπη...

ψαρεύει.. έναν ταξιδιωτικό οδηγό της Θεσσαλονίκης..

μια επιμελώς διπλωμένη γαλανόλευκη σημαία..

ένα άδειο καραφάκι ούζο.. και χαρτομάντιλα..

-να'τα.. τα χαμένα.. 

σκουπίζει τη μύτη και τα μάτια που τρέχουν..

-Τί είναι αυτά..; ρωτώ απορημένα..

-Όλα όσα χρειάζομαι.. 

άλλωστε ταξιδεύω ελαφρά..

οι πολυβιταμίνες και τα χαρτομάντιλα.. είναι για το συνάχι και τα κρυολογήματα..

οι σπόροι.. για τους αγρότες..

το κουδουνάκι.. έπεσε από κάποιο.. πρόβατο..που πήγαινε στα χειμαδιά..

ο ταξιδιωτικός οδηγός.. είναι για τη Θεσσαλονίκη.. 

πάντα στη γιορτή του Αγίου Δημητρίου..

βρίσκομαι..εκεί..

η σημαία.. είναι για το μπαλκόνι μου.. την 28η μέρα..

-Και το άδειο καραφάκι..; 

(πάει..κατέληξε αλκοολικός απ΄τη στενοχώρια.. σκέφτηκα..)

- Α!.. αυτό είναι.. για τις "καζανιές"..που με καλούν..

-Τις ποιες..;

-Τις καζανιές.. τις γιορτές που κάνουν.. αυτοί που βγάζουν ούζο..και τσίπουρο..

και φωνάζουν καλούς φίλους.. και τρώνε..και πίνουν και γελούν..

Φέτος.. με καλέσανε στον Τύρναβο..

Στριφογύριζε συνέχεια.. την κούπα με το τσάι του.. προβληματισμένος...

-Να σου πω κάτι..; τον ρωτώ

-Ό,τι θέλεις..

-Εμένα πάντως είσαι ο αγαπημένος μου μήνας..

Θεωρώ ότι είσαι ο πιο χρήσιμος.. ο πιο πολύτιμος..

-Λες..;

-Λέω... (και συνεχίζω..)

Είσαι ο "καλός σπορέας"... είσαι ο Φυτευτής της ζωής..

έχεις μια.. αποστολή..

αν εσύ δεν έδινες τα σπόρια.. να τα παραχώσουν στη γη οι αγρότες..

αν δεν έδινες απλόχερα..τις πολύτιμες.. βροχές σου.. να δέσει ο σπόρος..

να φυτρώσει..να μεγαλώσει..

αν δεν έδινες το σήμα στους κτηνοτρόφους..

ν'αφήσουν τα καλοκαιρινά λημέρια.. να πάνε τα κοπάδια τους στα χειμαδιά ..

να ξεχειμωνιάσουν..

..τι θα κάναν οι επόμενοι μήνες..χωρίς εσένα.;

τίποτε.. θα καθόταν άπραγοι.. να μετρούν τις μέρες...

τι θα κάναν οι άνθρωποι.. χωρίς εσένα..

 διψασμένοι και νηστικοί.. με στομάχια να γουργουρίζουν..

θα γκρινιάζανε ακόμη πιο πολύ....

Σηκώνεται απότομα.. ξαναβάζει όλα τα πράγματα στις τσέπες του..

-Φεύγω!.. έχω τόσες πολλές δουλειές να κάνω...

μην αργήσω..θα με περιμένουν..

..την ευχή μου να'χεις κόρη μου.. σε χαιρετώ..

-Καλό μήνα παραπονιάρη...

να περνάς.. κάθε χρόνο..

θα σε περιμένω..

Ο Οκτώβρης σημαία στα μπαλκόνια -στίχοι Ηλίας Κατσούλης,
 μουσική -ερμηνεία Παντελής Θαλασσινός

καλό μήνα να έχουμε!

να χαμογελάς..

Ιω

Υ.Γ. αυτόν τον μήνα για να είμαστε εντός εποχής τρώμε
Σταφύλια, ρόδια, μήλα, μαρούλια, καρότα, σπανάκι, σταφίδες, αμύγδαλα, καρύδια

"όταν το έχεις αποφασίσει"..

ν'αγωνίζομαι..

όπως το θυμάρι..αγωνίζεται.. να ζήσει..

πάνω στο ξερόβραχο..

και όχι μόνο επιζεί...

αλλά ανθίζει..

στολίζοντας την πέτρα..

και μοσχοβολάει ο τόπος ολάκερος..

θυμάρι..ελπίδα.. ζωή..

αγώνα..
σε πείσμα
των δύσκολων καιρών..

When your mind's made up - Glen Hansard

"λοιπόν..αν θελήσεις ποτέ κάτι..

και με φωνάξεις..

 θα'ρθω τρέχοντας..

να πολεμήσω..

και θα βρεθώ στην πόρτα σου..

όταν δεν υπάρχει κάτι άλλο 

άξιο για το οποίο να τρέξεις..." 

"So, if you want something

And you call, call

Then I'll come running

To fight and I'll be at your door

When there's nothing worth running for

When your mind's made up

When your mind's made up

There's no point trying to change it

When your mind's made up

When your mind's made up

There's no point trying to stop it, you see

You're just like everyone

When the shit falls

All you wanna do is run away

And hide all by yourself

When there's far from, there's nothing else

When your mind's made up

When your mind's made up

There's no point trying to change it

When your mind's made up

When your mind's made up

There's no point even talking

When your mind's made up

When your mind's made up

There's no point trying to fight it

When your mind's, your mind

Love, love

There's no point trying to change it

When your love

So if you ever want something

And you call, call

Then I'll come running

Songwriters

HANSARD, GLEN / MACCONIOMAIRE, COLM / DOYLE,, JOSEPH / BOCHNIK, ROBERT

να αγωνίζεσαι
να μοιράζεσαι
να αναρωτιέσαι..

καλημέρα
Ιω

Τα Δελφικά Παραγγέλματα

οι λέξεις.. στον χρόνο.. θησαυρός

Τα Δελφικά Παραγγέλματα

Τα Δελφικά Παραγγέλματα ήταν λιτά αποφθέγματα ελαχίστων λέξεων και ανήκαν στους 7 σοφούς της αρχαιότητας: Τον Θαλή τον Μιλήσιο, τον Πιττακό τον Μυτιληναίο, τον Βία τον Πρηνεύ, τον Σόλωνα τον Αθηναίο, τον Κλεόβουλο τον Ρόδιο, τον Περίανδρο τον Κορίνθιο και τον Χίλωνα τον Λακεδαιμόνιο.

Ήταν χαραγμένα στον πρόσθιο τοίχο του Πρόναου ή επί των παραστάδων της πύλης του μεγάλου ναού ή επί του υπέρθυρου ή επί των πολλών στηλών ήταν περιμετρικά του ναού.

Ο θαυμασμός των αρχαίων Ελλήνων για τα ανηρτημένα αυτά αποφθέγματα στο Μαντείο των Δελφών ήταν τόσο μεγάλος, ώστε ο λυρικός ποιητής Πίνδαρος (522 π.Χ.) να θεωρεί τους επτά σοφούς, γιους του Ήλιου, που με την ακτινοβολία τους φώτιζαν και καθοδηγούσαν τον άνθρωπο στην οδό της αρετής.

Τα Δελφικά αυτά παραγγέλματα, 147 συνολικά ήταν οι υποθήκες που παρέδωσαν οι Επτά Σοφοί στις επερχόμενες γενιές, ωφελήματα ανθρώποις ες βίον.

Έπου θεώ (Ακολούθα τον θεό)

Νόμω πείθου ( Να πειθαρχείς στο Νόμο)

Θεούς σέβου (Να σέβεσαι τους θεούς)

Γονείς αίδου (Να σέβεσαι τους γονείς σου)

Ηττώ υπέρ δικαίου (Να καταβάλεσαι για το δίκαιο)

Γνώθι μαθών (Γνώρισε αφού μάθεις)

Ακούσας νόει (Κατανόησε αφού ακούσεις)

Σαυτόν ίσθι (Γνώρισε τον εαυτό σου)

Εστίαν τίμα (Να τιμάς την εστία σου)

Άρχε σεαυτού (Να κυριαρχείς τον εαυτό σου)

Φίλους βοήθε (Να βοηθάς τους φίλους)

Θυμού κράτε (Να συγκρατείς το θυμό σου)

Όρκω μη χρω (Να μην ορκίζεσαι)

Φιλίαν αγάπα (Να αγαπάς τη φιλία)

Παιδείας αντέχου (Να προσηλώνεσαι στην εκπαίδευσή σου)

Σοφίαν ζήτει (Να αναζητάς τη σοφία)

Ψέγε μηδένα (Να μην κατηγορείς κανένα)

Επαίνει αρετήν (Να επαινείς την αρετή)

Πράττε δίκαια (Να πράττεις δίκαια)

Φίλοις ευνόει (Να ευνοείς τους φίλους)

Εχθρούς αμύνου (Να προφυλάσσεσαι από τους εχθρούς)

Ευγένειαν άσκει (Να είσαι ευγενής)

Κακίας απέχου (Να απέχεις από την κακία)

Εύφημος ίσθι (Να έχεις καλή φήμη)

Άκουε πάντα (Να ακούς τα πάντα)

Μηδέν άγαν (Να μην υπερβάλλεις)

Χρόνου φείδου (Να μη σπαταλάς το χρόνο)

Ύβριν μίσει (Να μισείς την ύβρη)

Ικέτας αίδου (Να σέβεσαι τους ικέτες)

Υιούς παίδευε ( Να εκπαιδεύεις τους γιους σου)

Έχων χαρίζου (Όταν έχεις, να χαρίζεις)

Δόλον φοβού (Να φοβάσαι το δόλο)

Ευλόγει πάντας (Να λες καλά λόγια για όλους)

Φιλόσοφος γίνου (Να γίνεις φιλόσοφος)

Όσια κρίνε (Να κρίνεις τα όσια)

Γνους πράττε (Να πράττεις με επίγνωση)

Φόνου απέχου ( Να μη φονεύεις)

Σοφοίς χρω (Να συναναστρέφεσαι με σοφούς)

Ήθος δοκίμαζε (Να επιδοκιμάζεις το ήθος)

Υφορώ μηδένα (Να μην είσαι καχύποπτος)

Τέχνη χρω (Να ασκείς την Τέχνη)

Ευεργεσίας τίμα (Να τιμάς τις ευεργεσίες)

Φθόνει μηδενί (Να μη φθονείς κανένα)

Ελπίδα αίνει ( Να δοξάζεις την ελπίδα)

Διαβολήν μίσει (Να μισείς τη διαβολή)

Δικαίως κτω. (Να αποκτάς δίκαια)

Αγαθούς τίμα ( Να τιμάς τους αγαθούς)

Αισχύνην σέβου ( Να σέβεσαι την εντροπή)

Ευτυχίαν εύχου (Να εύχεσαι ευτυχία)

Εργάσου κτητά (Να κοπιάζεις για πράγματα άξια κτήσης)

Έριν μίσει ( Να μισείς την έριδα)

Όνειδος έχθαιρε (Να εχθρεύεσαι τον χλευασμό)

Γλώσσαν ίσχε (Να συγκρατείς τη γλώσσα σου)

Ύβριν αμύνου (Να προφυλάσσεσαι από την ύβρη)

Κρίνε δίκαια (Να κρίνεις δίκαια)

Λέγε ειδώς (Να λες γνωρίζοντας)

Βίας μη έχου (Να μην έχεις βία)

Ομίλει πράως (Να ομιλείς με πραότητα)

Φιλοφρόνει πάσιν (Να είσαι φιλικός με όλους)

Γλώττης άρχε (Να κυριαρχείς τη γλώσσα σου)

Σεαυτόν ευ ποίει (Να ευεργετείς τον εαυτό σου)

Ευπροσήγορος γίνου ( Να είσαι ευπροσήγορος)

Αποκρίνου εν καιρώ ( Να αποκρίνεσαι στον κατάλληλο καιρό)

Πόνει μετά δικαίου (Να κοπιάζεις δίκαια)

Πράττε αμετανοήτως (Να πράττεις με σιγουριά)

Αμαρτάνων μετανόει (Όταν σφάλλεις, να μετανοείς)

Οφθαλμού κράτει (Να κυριαρχείς των οφθαλμών σου)

Βουλεύου χρήσιμα (Να σκέπτεσαι τα χρήσιμα)

Φιλίαν φύλασσε (Να φυλάττεις τη φιλία)

Ευγνώμων γίνου (Να είσαι ευγνώμων)

Ομόνοιαν δίωκε (Να επιδιώκεις την ομόνοια)

Άρρητα μη λέγε ( Να μην λες τα άρρητα)

Έχθρας διάλυε (Να διαλύεις τις έχθρες)

Γήρας προσδέχου ( Να αποδέχεσαι το γήρας)

Επί ρώμη μη καυχώ (Να μην καυχιέσαι για τη δύναμή σου)

Ευφημίαν άσκει (Να επιδιώκεις καλή φήμη)

Απέχθειαν φεύγε (Να αποφεύγεις την απέχθεια)

Πλούτει δικαίως. (Να πλουτίζεις δίκαια)

Κακίαν μίσει. (Να μισείς την κακία)

Μανθάνων μη κάμνε (Να μην κουράζεσαι να μαθαίνεις)

Ους τρέφεις αγάπα ( Να αγαπάς αυτούς που τρέφεις)

Απόντι μη μάχου (Να μην μάχεσαι αυτόν που είναι απών)

Πρεσβύτερον αιδού (Να σέβεσαι τους μεγαλύτερους)

Νεώτερον δίδασκε (Να διδάσκεις τους νεότερους)

Πλούτω απόστει (Να αποστασιοποιείσαι από τον πλούτο)

Σεαυτόν αιδού (Να σέβεσαι τον εαυτό σου)

Μη άρχε υβρίζων (Να μην κυριαρχείς με αλαζονεία)

Προγόνους στεφάνου ( Να στεφανώνεις τους προγόνους σου)

Θνήσκε υπέρ πατρίδος (Να πεθάνεις για την πατρίδα σου)

Επί νεκρώ μη γέλα ( Να μην περιγελάς τους νεκρούς)

Ατυχούντι συνάχθου (Να συμπάσχεις με το δυστυχή)

Τύχη μη πίστευε (Να μην πιστεύεις την τύχη)

Τελεύτα άλυπος (Να πεθαίνεις χωρίς λύπη)

πηγές:http://www.delphi.gr/ViewShopStaticPage.aspx?ValueId=1932

http://delphika-paragelmata.blogspot.gr/

 τα διδάχθηκες  ποτέ.. σε κανένα σχολείο..

τα συνάντησες ποτέ σε κανένα ελληνικό σχολικό βιβλίο..

στα ανέφερε ποτέ κανένας φωτισμένος.. δάσκαλός σου..;

δε γνωρίζω για σένα.. αλλά εγώ έπρεπε... να διανύσω χιλιόμετρα ζωής..

να φτάσω περίπου στη μέση.. για να μάθω την ύπαρξή τους..

να διαβάζεις..

να ψάχνεις..

να εκτιμάς..

επιτυχία θα είναι να μπορείς να ζεις τη ζωή σου εφαρμόζοντας..

έστω τα μισά από αυτά..

δείξε στα παιδιά σου.. την πεμπτουσία της σοφίας..

Ιω