αναμνήσεων..υφαντά..

πολύχρωμα κουβάρια στις παλάμες κρατώ..

αναμνήσεις..υφαίνω..

να'χω να ανασαίνω..σε καιρούς χαλεπούς..

με τη ρόκα..τ'αδράχτι ..γνέθω..τα νήματα του χρόνου

κάνω χτένι το νου..γυρεύοντας..κόμπους.. λυγμούς..

την καρδιά..σαϊτα.. στολίζω με θηλιές..αναφιλητά..

τα χέρια μου παίρνουν φωτιά..

σχέσεις ζωής.. δεσμούς συμπαντικούς..

να τους φορώ..πάνω μου κατάσαρκα..μαντήλι..μεταξένιο..

γιατί.τι άλλο να'ναι οι άνθρωποι..

αν όχι ενωμένοι..με τα υλικά των άστρων..

σε αναμνήσεις.. κατοικούν..

με αυτές ταξιδεύουν..

και αυτές τους δένουν..μέχρι..την ζωή την άλλη..την επόμενη..

και σιγοτραγουδούν..

ως γνώση πολύτιμη..η ανάμνηση αποκτιέται..

και χρόνο..δε φοβάται..σαν είναι αληθινή..

ούτε απόσταση.. 

ούτε φθορά..

ούτε κρίση..

αντίθετα..στο άπειρο...

πλανιέται..

ακόμη και το θάνατο..νικά..

σε  φίλους καρδιακούς..

σε αδέρφια ..

σε συντρόφους...

στους ανθρώπους της ζωής μας..

κομμάτια της καρδιάς μας..

που με μια λέξη ή ένα βλέμμα μπορεί..

να μοιραστούμε ..ταξιδεμούς μυστικούς..

χωρίς..κανείς άλλος 

να μπορεί..

να νιώσει..

το πως..

το γιατί..

να χαμογελάς!

Ιω

στιγμές και ευχές..

στιγμές.. γέμισε η μέρα μου

ήρθαν απ'το χθες..

και άρχισαν να στροβιλίζονται

εμπρός μου..

ντυμένες..με γέλια..

πνιγμένες στο συναίσθημα.. 

σαν ροκ πάρτι..

σαν συναυλία..αναμνήσεων..

και σε όλες 

ήσουν εσύ.. φιλενάδα μου..

τόσο δυνατή.. τόσο κυκλωτική η παρουσία σου..

να μου δίνεις.. τη σιγουριά..

να αφήνω στα χέρια σου πάνω..

και παρελθόν..και παρόν.. και μέλλον..

χωρίς γιατί... χωρίς.. αν..χωρίς τίποτε..

αν θα μπορούσα..τον κόσμο..να άλλαζα..

θα έκανα τον χρόνο..Πατέρα..

να σου κάνει τη μεγαλύτερη αγκαλιά που υπάρχει..

να σε κλείσει εκεί ασφαλή..

να σε νανουρίσει..να σε κανακέψει..

να γιάνει .. όλες τι πληγές..

όλα όσα αδυνατώ να κάνω .. εγώ.. από εδώ.. που βρίσκομαι..

και όταν σε γεμίσει.. με ό,τι χρειάζεσαι..

να σε αφήσει στο κατώφλι τούτης της μέρας..

και να σου δώσει την ευχή του..

και γω τη δική μου ευχή..

θα τη φωνάξω... δυνατά..

να ακουστεί στα Σύμπαντα..

Χρόνια Πολλά φιλενάδα μου..

Χρόνια Πολλά

κομμάτι της ψυχής μου..

ο Θεός να σου δώσει απλόχερα..

όσα σου στέρησαν οι στιγμές..

και μη ξεχνάς ποτέ..

σου χρωστά.. ο χρόνος..

σήμερα είναι η μέρα σου..

βγες εκεί.. έξω..

και άλλαξέ της τα φώτα!!

http://taxidemoi.blogspot.gr/2014/05/blog-post_705.html

να χαμογελάς..

Ιω

διπλή γιορτή..διπλή χαρά..

σαν τα μάτια σου.. να φροντίζεις την Πίστη σου..άνθρωπε..

διπλή γιορτή σήμερα για μένα..

διπλή χαρά..

η Μεγαλομάρτυς Αγία Παρασκευή

η κοπέλα που πούλησε όλη της την περιουσία, μετά τον θάνατο των γονιών της,

και την διένειμε στους χριστιανούς..

η ατρόμητη κοπέλα που πέρασε σκληρά βασανιστήρια

και η δυνατή πίστη την έβγαλε αλώβητη..

η κοπέλα που θανατώθηκε δια αποκεφαλισμού..

η Αγία Παρασκευή ήταν η προστάτιδα Αγία.. του μικρού χωριού καταγωγής μου..

εκεί που περνούσα πάντα όλες τις γιορτές και διακοπές..

η εικόνα οικία από μωρό παιδί..

η γυναίκα που κρατούσε ένα ζευγάρι μάτια..

πάντα ρωτούσα τη γιαγιά...τη μαμά..

λιγάκι με τρόμαζε...

όμως πάντα οι ιστορίες που μου διηγούνταν..

τα τόσα θαύματα.. και αφιερώματα πάνω στην εικόνα της..

τα βιώματα της ίδιας μου της γιαγιάς...

γαλήνευαν τη ψυχή..

το μεγάλο τριήμερο πανηγύρι στο χωριό..

ήταν σήμα κατατεθέν του Ιούλη..

καινούργια φορέματα, βόλτα, παιχνίδια, κόσμος..

σουβλάκια στην πλατεία.. διασκέδαση ως το πρωί...

η παλιά λευκή εκκλησία χτισμένη για τη Χάρη Της..

της οποίας η ιστορία χάνεται στα βάθη των αιώνων..

εκεί οπού βαφτίστηκαν οι γονείς μου..

εκεί όπου ευλόγησαν την ένωσή τους με το μυστήριο του γάμου..

εκεί οπού άκουσα τις πρώτες ψαλμωδίες της ζωής μου..

η πιο αγαπημένη μου γωνιά στο χωριό..

το αγίασμά της.. όπου πάντα η μαμά..

έψαχνε κάποια κλωστούλα στα ρούχα μας..

να την αφήσει εκεί.. να μας προστατεύει..

και  φεύγοντας να ρωτά..

-"Τα ματάκια σας τα βρέξατε..";

το κοιμητήριο.. ακριβώς παραδίπλα..

ένα γαλήνιο περιβόλι ψυχών...

όπου "κοιμούνται".. αγαπημένα πρόσωπα και συγγενείς..

και ξέρω..πως εκεί θα είναι και η δική μου τελευταία κατοικία...

ανάμεσα σε ανθρώπους λατρεμένους..

τελευταία στάση παραδίπλα..

η καινούργια μεγάλη εκκλησία..

πλέον αυτή μόνο λειτουργεί..

σύγχρονη και "πλούσια"..

αλλά ποτέ δε θα μπορέσει να πάρει τη θέση της παλιάς.. στην καρδιά μου..

μεγάλη η Χάρη Της Αγίας Παρασκευής 

να μας ευλογεί όλους και να μεσιτεύει στον Κύριο και στην Παναγία για εμάς..

επίσης σήμερα είναι τα γενέθλια  ενός μοναδικού ανθρώπου για εμένα..

της λατρεμένης μου αδερφής..

διπλή γιορτή..

διπλή χαρά..

αδελφούλα μου να είσαι πάντα γερή ευτυχισμένη χαμογελαστή

και γεμάτη αγάπη..

να μην ξεχνάς  πόσο σε αγαπώ.. και πόσο μου λείπεις..

http://taxidemoi.blogspot.gr/2014/05/blog-post_428.html

διπλές ευχές σήμερα..

πολλαπλά χαμόγελα.. ευτυχίας..

ευγνωμοσύνη που μπορώ να εκφράσω τη χαρά και την αγάπη μου..

να "μοιράζεστε"

να αισθάνεστε

να εύχεστε..

Ιω

μια ευχή ταξιδεύει..

είναι φορές που.. οι συγγένειες εξ αγχιστείας ..

είναι περισσότερο αληθινές..

ουσιαστικές..

πολύτιμες..

από το "αίμα" που μας δένει..

είμαι ευγνώμων..

νιώθω τυχερή..

που το δικό μου "αίμα"..

έφερε στην οικογένεια

ένα

αληθινό "διαμάντι"..

και μπορώ

με κάθε περηφάνια..

να αποκαλώ..

αδερφό μου..

χρόνια πολλά

ευτυχισμένα γενέθλια!

εύχομαι η ζωή σου

να είναι μόνο..

"βουτιές σε.. αγαπημένα νερά.."

άλλοτε οικία.. ζεστά..γαλαζοπράσινα..

άλλοτε άγνωστα.. μυστηριώδη

βαθύ μπλε..

το νου σου στη βασίλισσα.. και στα μελισσάκια εε..:p

https://www.youtube.com/watch?v=gWAg_diubLM

να χαμογελάς

Ιω

Ένας μοναδικός άνθρωπος

Ο μοναδικός άνθρωπος στον κόσμο όλο..

που έχει ζήσει  στο ίδιο φιλόξενο περιβάλλον ..με μένα..

από τη στιγμή της σύλληψής  του μέχρι τα πρώτα χρόνια της δεύτερης δεκαετίας της ζωής του..

ο μοναδικός άνθρωπος που ενώ του "έκλεψα" την πρωτοκαθεδρία ..

δεν ένιωσα ποτέ να με κοιτά με ίχνος ζήλιας ή ανταγωνισμού.. 

ο μοναδικός άνθρωπος που μου κρατούσε το χέρι κάθε  - μα κάθε - βράδυ για να κοιμηθώ..

χωρίς ποτέ να αρνηθεί.. μέχρι να "μεγαλώσω"..

ο μοναδικός άνθρωπος που όταν με έπιανε  κολικός στην κοιλίτσα το βράδυ..

ξενυχτούσε μαζί μου και μετρούσε τις πασχαλίτσες στην πυτζάμα που φορούσα για να ξεχαστώ..

"μία πασχαλίτσα.. δύο πασχαλίτσες.. τρεις πασχαλίτσες..."

το θυμάμαι σαν τώρα..

ο μοναδικός άνθρωπος που στα γεύματά μας.. συμπληρώναμε η μια την άλλη..

τομάτες γεμιστές εγώ.. πιπεριές αυτή..

την ψίχα του ψωμιού εγώ.. την κόρα αυτή..

το ασπράδι του αυγού εγώ .. τον κρόκο αυτή..

βανίλια εγώ.. σοκολάτα αυτή..

τίποτε.. ποτέ χαμένο.. με εμάς..

και λόγος  για καυγάδες;

ελάχιστοι.. ούτε που θυμάμαι..πια..

ίσως για κανένα ρούχο.. που "δανειζόμουν".. εγώ

στον μοναδικό άνθρωπο που αποτέλεσε το καλύτερο πρότυπο..

ομορφιάς ..στυλ ..εξυπνάδας.. μόρφωσης.. καλλιέργειας.. συμπεριφοράς.. προσφοράς..καλοσύνης..

μου έμαθε τα περισσότερα από όσα ξέρω..

να ντύνομαι.. να δένω κορδόνια... να διαβάζω... να ακούω μουσική..να αγαπώ τον κινηματογράφο και το θέατρο..να διαλέγω μακιγιάζ ..καλλυντικά.. ρούχα.. αγόρια...:)

"όλα τα κοριτσίστικα θέματα" δηλαδή..

ο μοναδικός άνθρωπος που θα μεγάλωνα με ιδιαίτερη χαρά τα παιδιά του σαν δικά μου- αν χρειαζόταν ποτέ- 

και ο μοναδικός άνθρωπος που θα εμπιστευόμουν να μεγαλώσει τα δικά μου παιδιά ..

σαν να ήμουν εγώ..

στον μοναδικό άνθρωπο που χρωστάω ένα τεράστιο ευχαριστώ...

για αυτό που είμαι σήμερα..

για αυτό που έζησα χθες..

και για το "πάντα" .. που θα μας δένει..

"δεν υπάρχει καλύτερη φίλη από μία αδερφή..

και καλύτερη αδερφή...από σένα.. sis.."

ας ξαναγίνουμε παιδιά όπως τότε.. άκου..

https://www.youtube.com/watch?v=D3EtPdX3khk

να χαμογελάς πάντα - εγώ είμαι εδώ

Ιω