αναμνήσεων..υφαντά..

πολύχρωμα κουβάρια στις παλάμες κρατώ..

αναμνήσεις..υφαίνω..

να'χω να ανασαίνω..σε καιρούς χαλεπούς..

με τη ρόκα..τ'αδράχτι ..γνέθω..τα νήματα του χρόνου

κάνω χτένι το νου..γυρεύοντας..κόμπους.. λυγμούς..

την καρδιά..σαϊτα.. στολίζω με θηλιές..αναφιλητά..

τα χέρια μου παίρνουν φωτιά..

σχέσεις ζωής.. δεσμούς συμπαντικούς..

να τους φορώ..πάνω μου κατάσαρκα..μαντήλι..μεταξένιο..

γιατί.τι άλλο να'ναι οι άνθρωποι..

αν όχι ενωμένοι..με τα υλικά των άστρων..

σε αναμνήσεις.. κατοικούν..

με αυτές ταξιδεύουν..

και αυτές τους δένουν..μέχρι..την ζωή την άλλη..την επόμενη..

και σιγοτραγουδούν..

ως γνώση πολύτιμη..η ανάμνηση αποκτιέται..

και χρόνο..δε φοβάται..σαν είναι αληθινή..

ούτε απόσταση.. 

ούτε φθορά..

ούτε κρίση..

αντίθετα..στο άπειρο...

πλανιέται..

ακόμη και το θάνατο..νικά..

σε  φίλους καρδιακούς..

σε αδέρφια ..

σε συντρόφους...

στους ανθρώπους της ζωής μας..

κομμάτια της καρδιάς μας..

που με μια λέξη ή ένα βλέμμα μπορεί..

να μοιραστούμε ..ταξιδεμούς μυστικούς..

χωρίς..κανείς άλλος 

να μπορεί..

να νιώσει..

το πως..

το γιατί..

να χαμογελάς!

Ιω

Αγάπης..ευχές..

χρόνια πολλά..

κεντημένα με αστέρια αγάπης..ζεστασιάς..

συχνά..η αγάπη..κρύβεται..

στα πιο απίθανα μέρη..

μέρη που ούτε θα φανταζόσουν ποτέ..

να την αναζητήσεις..

άλλοτε..στην τσέπη σου..καθώς..βγάζεις..

ένα κέρμα ψυχής..να το αφήσεις στα χέρια 

μιας ύπαρξης λιγότερο.."ευνοημένης"..από σένα..

άλλες φορές..στην κουβερτούλα..του καναπέ..

καθώς χέρια οικεία ..σκεπάζουν τρυφερά..το κορμί σου..

έτσι όπως σε πήρε γλυκά ο ύπνος..

συχνά..στην κουτάλα..που ανακατεύει..

μέσα στην κατσαρόλα..το φαγητό που έφτιαξες..

για να θρέψεις..με αγάπη στόματα δικά σου..

μέσα στα καλώδια του ΟΤΕ...

έτσι πως μελώνει η φωνή στο άκουσμα 

ενός ταπεινού "μου έλειψες"..

στα πατήματα μιας ψιψίνας..που άφησε το χουζούρι της..

για να σε ακολουθήσει κατά πόδας..από δωμάτιο σε δωμάτιο..

απλά και μόνο..για να είναι εκεί..μαζί σου..

μέσα σε μια σχολική σάκα..

αφήνοντας..μια καραμέλα...για να την βρουν δυο παιδικά χέρια

και να αστράψουν τα μάτια από χαρά..

σε ένα χάδι..στο μάγουλο...

βγάζοντας..μια τούφα απ'τα μαλλιά που έπεσε..

στο πρόσωπο..και σε ενοχλεί..

σε αυτόν τον ίλιγγο που νιώθει το στομάχι σου..

κάθε που μαθαίνεις..ότι ένα λατρεμένο σου άτομο..

έχει πληγωθεί..

μα υπάρχουν και οι φορές..

που νιώθεις ότι η αγάπη..σε εγκαταλείπει..

κυρίως όταν παρακολουθείς τα δυο σου παιδιά να μαλώνουν διαρκώς..

να φωνάζουν..να μην ανέχονται το ένα το άλλο..

λες και μισιούνται θανάσιμα..

και εκεί που λες..

πάει...η αγάπη..δεν κατοικεί πια εδώ..

ακούς τον παρακάτω διάλογο..

μπροστά στο χριστουγεννιάτικο δέντρο..

- Τι δώρο θα σου φέρει φέτος ο Αϊ-Βασίλης;

(ρωτά η 8χρονη μικρή τον 13χρονο αδελφό της)

- Φέτος..δεν θα μου φέρει..δώρο..έχω μεγαλώσει αρκετά..

(τότε πριν προλάβει να τελειώσει τη φράση του..με μάτια φωτιές..ακούγεται..)

-Μη στεναχωριέσαι..μπορείς να πάρεις το δικό μου..θα το έχουμε μαζί..

μην ανησυχείς..

και..τότε..λες..

ναι..

η αγάπη..δεν έφυγε ποτέ..

απλά..είχε κρυφτεί..στα κλαδιά..του έλατου..

για να παίξει..λιγάκι..

με καρδιές..λέξεις..

και ευχές..

  χρόνια πολλά .. 

χρόνια αγάπης..

όσο και να μας κρύβεται..

εμείς..θα την ψάχνουμε..συνεχώς..

να χαμογελάς..

Ιω

Νοέμβρης μήνας..

με τοπάζι και χρυσάνθεμα..

βγαίνω να σε πάρω απ΄το χέρι..

ευεπίφορα..με οδηγείς..

"30 μέρες".. - μου ψιθυρίζεις.. - 

"έχεις να μου δώσεις..30 από τις μέρες σου..";

"δεν είμαι μόνον βροχή..

έχω μερικά διάκενα Φωτός.. για σένα.."

και με τραβάς.. να με ταξιδέψεις..

να μου τα δείξεις.. όλα..

όλα όσα αγαπάς..

έχει νυχτώσει..

μου δείχνεις πάνω στον ουρανό..

"Κοίτα -  μου λες.. σαν παιδί.. -  οι Πλειάδες..

κοίτα.. πως λάμπει..η Πούλια..

κοίτα..

μπορείς να δεις φτερούγες..και σπαθιά

να αστράφτουν στο σκοτάδι..
Έλα οι Ταξιάρχες μας καλούν..
πάμε Μυτιλήνη..
 εκεί που άφησες..τα πρώτα σου χρυσά σκουλαρικάκια..
εκεί..στο προσκεφάλι του..
στην μορφή..από χώμα και αίμα..

αντέχεις.;"

Mε πας.. κοντά στο Διαφάνι..στην Κάρπαθο..

ο Άγιος Μηνάς.. το πανηγύρι του..
σκαρώνουμε μαντινάδες..με τσαμπούνες και λύρες..κουδουνάτες..
με λαούτα..και γλεντζέδες..ξακουστούς..

με το κεφάλι να γυρίζει...
ξανά..πάλι.. με τραβάς..
όπα... μια στάση Αθήνα..
"Εδώ Πολυτεχνείο" ..μου λες..
και μου δίνεις..το πιο κόκκινο γαρύφαλλο που έχω δει ποτέ..

στον ουρανό.. μια καταιγίδα Λεοντιδών
ντύνει με φως την πορεία μας..

με ανεβάζεις βόρεια..στην πατρίδα μου..
εκεί..που βροχή σημαίνει..ανάσα..
εκεί..που μυρίζει ..  σπιτικό..
εκεί που τα Εισόδια της Παναγίας..
σου φέρνουν μνήμες..και προσευχές..

"δώσε ένα φιλί..στους ανθρώπους σου..
πες τους θα ξανάρθεις..
κάποια μέρα.."

"Κλείσε τα μάτια ..
 - εξωανθρώπινη η αίσθηση.. -
και τώρα..
κάπου που δεν έχεις πάει ποτέ..
το άφησα για το τέλος.."
Ανοίγω τα μάτια στην Πάτρα..
-Μα..πως.. ;
-Nαι, είναι του Αγίου Ανδρέα..
φτάσαμε 30η ..μέρα..
αύριο φεύγω..

-Ένα αστέρι.. έπεσε..το είδες..;
- Ναι.. το πρόλαβα..- σου απαντώ-
- Έκανες ευχή..;
- Έκανα..και ευχή..
- Θα μου την πεις.. ή δεν κάνει..;
-Θα στην πω.. δε με νοιάζει..
-Κι αν δεν βγει..;
-Είμαι σίγουρη ότι θα βγει..
εσύ δεν μετράς.. είσαι αέρας..
- Λοιπόν..;
- Να ευχήθηκα..τα λόγια του Ελύτη..

"Ό,τι αγαπώ...να γεννιέται αδιάκοπα..
ό,τι αγαπώ..να βρίσκεται..
στην αρχή του πάντα.."

για όσο..

-Τι σκέφτεσαι.;
- Μια σκέψη ανόητη...
αναρωτιέμαι..
αν ο Ελύτης επέλεξε..ο ίδιος..
να βγει απ'τα σπλάχνα της μάνας του..
 στην αγκαλιά σου..
να σε γιορτάζει..
κάθε χρόνο...

-Πρέπει να φύγω.. ραντεβού του χρόνου..;
- Ναι..θα είμαι εδώ..τριγύρω..
-Να σε αφήσω κάπου..φεύγοντας..;
- Σε όποια θάλασσα του Αιγαίου βρεις πρώτη..
..φτάνει να βλέπω θάλασσα..

Καλό μήνα!

να χαμογελάς..

Ιω


Υ.Γ. Αυτόν τον μήνα για να είμαστε εντός εποχής προτιμάμε
Αχλάδια, μήλα, ρόδια, λεμόνια, μανταρίνια, πορτοκάλια

"Αύγουστος είναι"..

καλό μήνα σε όλους!

Αύγουστος είναι..

Αύγουστος είναι 

στίχοι Ηλίας Κατσούλης, μουσική-ερμηνεία  Παντελής Θαλσασινός

"Αύγουστος είναι το τραγούδι του Νικόλα

και κάποια νύχτα στη ζωή που τα'χεις όλα

μια αγκαλιά και φορητό ραδιοφωνάκι

να παίζει Μάλαμα, Περίδη και Λιδάκη

Αύγουστος είναι και του Ρίτσου η σονάτα

αλλά μπορεί κι ένα χωνάκι σοκολάτα

του σεληνόφωτος αυτή η πανδαισία

να ξεγελιέσαι πως υπάρχει αθανασία...

Αύγουστος είναι ο ρεμβασμός του Σκιαθίτη

κι οι αναμνήσεις απ' το φως του Πανορμίτη

φλόγα κεριού σε ταπεινό προσκυνητάρι

με το σπαθί του Αρχαγγέλου στο θηκάρι.

Αύγουστος είναι και το δεύτερο φεγγάρι

προτού προλάβει ο Σεπτέμβρης να το πάρει

πέντε-έξι στίχοι που αγαπάς και τους θυμάσαι

είσαι κι εσύ που ξαγρυπνάς κι όταν κοιμάσαι

Αύγουστος είναι και του Ρίτσου η σονάτα

αλλά μπορεί κι ένα χωνάκι σοκολάτα

του σεληνόφωτος αυτή η πανδαισία

να ξεγελιέσαι πως υπάρχει αθανασία..."

(στίχοι Ηλίας Κατσούλης)

αγαπημένος μήνας ο Αύγουστος..

τον καλοδέχομαι..χαμογελώντας..με χαρά.. 

νηστεύοντας..για την Μεγαλόχαρη την Παναγιά..

με μια προσευχή στα χείλη..

"ως Μάνα θα με καταλάβεις.. να έχεις γερά..όλα τα παιδιά του κόσμου..

στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα...

μαζί και τα δικά μου..μαζί..και αυτά που αναρωτιούνται ατελείωτα γιατί.. σε μια "Λωρίδα"..γης.. 

με γάζες.. και μπαμπάκια.. μαζί και αυτά που υπογράφουν πάνω στις βόμβες..

με καρδούλες και φιλάκια...

να αγκαλιάσεις όλες τις Μάνες της γης..που καρδιοχτυπούν για τα παιδιά τους.."

και έτσι κοιτώντας ψηλά στον ουρανό..

το βλέμμα που πέφτει στο λαμπρότερο άστρο της νύχτας ..

λίγο πριν την ανατολή του Ήλιου..

τον Σείριο..τον λατρεμένο.. τον προστάτη..

την "εώα..επιτολή"..

και σκέφτομαι πόσο τυχερός..είναι ο λαός μου.. μέσα στην ατυχία του..

ξορκίζει το κακό δυνατά..βροντόφωνα...

με Φως.. με ουράνια προστασία..

με γέλια με χαρές..με χορό και πανηγύρια...

και είναι τόσα  μέσα σ'αυτόν τον ευλογημένο μήνα..

η Μεταμόρφωση του Σωτήρα..που γευόμαστε ψαράκι..

της Παναγιάς μας..με όλα τα προσωνύμια.. 

θαρρώ γιορτάζει όλη η Ελλάδα..

μαζί και η Όλυμπος..Καρπάθου...η κλέφτρα της καρδιάς μου..

θα ζητήσουμε την ευλογία του Αγίου Αρσενίου του Καππαδόκη

 (αναδόχου του γέροντα Παίσιου) στις 18..

θα φτιάξουμε φανουρόπιτα.. στη χάρη του Αγίου Φανουρίου στις 27..

έπειτα στις 29 του μήνα..

η Αποτομή της τίμιας Κεφαλής του Τιμίου Προδρόμου..

μαζί και 

του (άγνωστου σε πολλούς) Αγίου Ιωάννη του Καρπάθιου..

το μαγικό πανηγύρι στην Βρουκούντα όπου το εκκλησάκι είναι χτισμένο μέσα σε σπηλιά

και πηγαίνεις είτε πεζός..είτε με γαιδουράκι..είτε από θαλάσσης..

εκεί να δεις τριήμερο...γλέντι..με μαντινάδες..λαούτα..τσαμπούνες και λύρες...

οι ειδικοί.. θα'χουν το νου τους στα "μερομήνια"..

όπου οι πρώτες δώδεκα μέρες του μήνα.. προλέγουν τον καιρό που θα έχουμε..

οι λάτρεις των σύκων..θα γεμίσουν το στομάχι τους..

με αυτόν τον μαγικό γλυκό καρπό..μαζί τους και εγώ..

θα τραγουδήσουμε Ελύτη..στην πανσέληνο..

θα ανάψουμε φωτιές στην παραλία..

θα κάνουμε ευχές..στα πεφταστέρια..

ν' αλλάξουμε τον κόσμο..

θα υποδεχτούμε συγγενείς...αγαπημένα πρόσωπα..

θα αποχαιρετιστούμε...με δάκρυα στα μάτια..

και ευτυχείς..γεμάτοι.."φωτεινοί"...θα τον αποχαιρετήσουμε

λέγοντας..

"Αχ! Αύγουστε, καλέ μου μήνα.. να 'σουν δυο φορές το χρόνο"!!!

να "γεμίσετε"..

να "φωτίσετε"..

να ευχηθείτε..

καλό μήνα !

It is always August - στίχοι Γιώργος Χρονάς, μουσική Τατιάνα Ζωγράφου

ερμηνεία Κώστας Βόμβολος

Ιω

Υ.Γ. 1. Αυτόν τον μήνα για να είμαστε εντός εποχής τρώμε : Πεπόνια, σύκα, καρπούζια, αχλάδια, σταφύλια, κολοκυθάκια, ντομάτες, μελιτζάνες, πιπεριές, μπάμιες, κρεμμύδια ξερά, φασολάκια.
2. ευχαριστώ τον καλό μου φίλο και ταξιδευτή Γιάννη Π. για τη "νόστιμη" φωτογραφία

Δείξε μου τη νύχτα..

Δείξε μου τη νύχτα με τα μάτια σου..

Ο Βασίλης Μεταλληνός βάζει την εικόνα..

(ένα καταπληκτικό timelapse video)

Ο Γιάννης Μηλιάδης βάζει τη μουσική..

(μια μαγευτική σύνθεση)

και μας ταξιδεύουν στην "παρέα των αστεριών"

καλόν "ταξιδεμό" τούτη τη  νύχτα..

"ας χτίσουμε μια σκάλα να φτάσουμε στ'αστέρια.."

Καληνύχτα

Ιω

Καληνύχτα

"Είναι μια δυνατή σιωπή μες στο βράδυ. Αντίκρυ ανάψανε τα φώτα. 

Ρίχνουμε και μεις τα δίχτυα της ψυχής μας μέσα στον ουρανό, μέσα στη θάλασσα, μέσα στον κόσμο. Να πιάσουμε ένα αστέρι, μια φωνή, κάποιο τραγούδι. 

Κάτι να δώσουμε και μεις, κάτι να πάρουμε.

 Ο φάκελος της μέρας κολλημένος. Μια απλή διεύθυνση: Στους ανθρώπους. Όχι στ' αδέρφια μας. 

Θα ξεδιπλώσουν τη θάλασσα, θα διαβάσουν. Πως φέγγουν τα μάτια τους. Χαμογελάνε. 

Ένα χαμόγελο δικό μας."

Απόσπασμα από Το δικό μας χαμόγελο - Γιάννης Ρίτσος

https://www.youtube.com/watch?v=QypF4M2Cp3g

Ιω