γουλιά, συζήτηση και αναρχία

 

γουλιά, συζήτηση και αναρχία

πίνω γουλιές καύλα το τσίπουρο με γλυκάνισο 

η Δώρα επιμένει χωρίς

καλά ντε εσύ χωρίς, το δήλωσες

εγώ με, να μου θυμίζει η μυρωδιά τον παππού 

λατρεμένα μπλε μάτια όλο μέλι και καρπούς

σε νιώθω κοντά μου κάθε που μυρίζω τ' αγίασμα

ανάσα βαθιά κι ο Ρένος ολόγυρα

αναρχία - άρνηση

διαρκής ελευθερία συνείδησης 

κι άλλη γουλιά 

σπινθήρας

εβίβες

προσωπική συνείδηση

"απόψεις απορριπτέες κατ' αρχήν

εξεταστέες πάλι από την αρχή"

αρχή

λέξη αντίδωρο

κάθε στιγμή ξαναρχίζει το αντίκρισμα του κόσμου

γουλιά

του κόσμου μου

στην υγειά τους

στην υγειά των αναρχικών 

στην ουσία τους

της μόνης επαναστατικής ροπής που ποτέ 

δεν αυτοπροδόθηκε

καθαρή

ασυμβίβαστη στους αιώνες

μεζές

σαρδέλες με πικάντικη σάλτσα

σκουμπρί καπνιστό με πιπέρι

ντομάτα τριαντάφυλλο

ελιές τσακιστές

μμμμ

τι έλξη που ασκεί πάντα το γνήσιο!

στάση και τάση προσωπικής συνείδησης

-αισθάνεσαι καλά?

-αδέσμευτη

καλά ευχαριστώ, εσείς?

"ο γνήσιος αναρχικός δεν προπαγανδίζει"

τα σέβη μου!

συνυπογράφω

πειθώ 

-γουλιά-

"πειθώ λέω ίσον εξυπαρχής μορφή βίας"

-γειά σου Ρένο με τα ωραία σου!-

πειστικός

αληθινός

σωστός

"Γίνε όποιος είσαι.."

ακούω τα λόγια σου στο αυτί

-γέμισε το ποτήρι

αγίασμα-εβιβες

αναρχία

"εμπιστεύεται την αυτόματη δύναμη της ελευθερίας μέσα στον καθένα"

σε εποχές που δεν μπορείς να εμπιστευτείς τίποτε

"μόνος σου θα βρεις μέσα σου τον εαυτό σου

την αλήθεια σου"

αυτό που λένε

"αναχωρητική προσωπική αυτοπραγμάτωση!!"

μεγαλείο!

παππού μου λείπεις

"ο αναρχικός βρίσκεται φυσικά στην καρδιά των πιο πρωταρχικών ορμέμφυτων

της φιλοσοφίας

της θρησκείας

του Λόγου

του Μύθου"

ήσουν αναρχικός χωρίς να το γνωρίζεις

πρωταρχικά "αθώος"

παρόν

"και.. τι να κάνω?"

το ερώτημα είναι πολιτικό

"η αναρχία δεν είναι πολιτική!

συγγενεύει στο πιο πηγαίο 

απωθεί 

απωθείται 

από τα ψευτοπολιτισμικά κατεξουσιαστικά μολέμματα

Τίποτα! Τίποτα εγώ για σένα !

κανείς ποτέ τίποτα για άλλον!

Συ θα βρεις για σένα!

Συ πάντα να ψάχνεις να βρίσκεις!"

δώσε βάση..

"Αν εγώ σου λύσω το πρόβλημα θα είσαι δούλος.

Κι αν σου υποδείξω καν θα είσαι δούλος.

Εγώ δούλους δεν κάνω.

Εγώ διεκδικώ ελευθερία για μένα και δεν κάνω δούλους άλλους.

Το μπορείς;

Κάν' το κι εσύ!"

- γέμισε πάλι

νιώθω ζεστή και γεμάτη

νιώθω εγώ

Ρένο σε ευχαριστώ για το κέρασμα!

Παππού φχαριστώ για τις θύμησες

-Δώρα γέμισε

έχουμε να ψάξουμε 

να απορρίψουμε 

έχουμε να εξετάσουμε τον κόσμο

από την αρχή

ελεύθερα

άναρχα

-εβίβες-

εμπνευσμένη από

http://anarchyarchives.blogspot.com/2014/05/blog-post.html

τα σέβη μου!

https://www.youtube.com/watch?v=e-4UKdJK3ZE&list=PLXxNS6JjPg3SR8UoxAGRqGI5kX-

iwBJ5D&index=527

άλα της

https://www.youtube.com/watch?v=xLez6UUypAU&list=PLXxNS6JjPg3SR8UoxAGRqGI5kX-iwBJ5D&index=591

Ιω

Σημ.: Φωτ. από το διαδίκτυο

Πρώτο μέρος: ΜΙΑ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ… ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ (alerta.gr)

 

 ΜΙΑ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ… ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ

Πρώτο μέρος

1η Ιανουαρίου του έτους 2021.

ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ:

ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ:

ΑΔΕΛΦ@Σ ΚΑΙ ΣΥΝΤΡΟΦ@Σ:

Όλους αυτούς τους μήνες έχουμε χτίσει ανάμεσά μας μια επικοινωνία με ποικίλους τρόπους. Είμαστε γυναίκες, λεσβίες, gays, αμφισεξουαλικ@, διεμφυλικ@, τραβεστί, τρανσέξουαλ, ίντερσεξ, queer και άλλ@, άντρες, ομάδες, συλλογικότητες, σωματεία, οργανώσεις, κοινωνικά κινήματα, αυτόχθονες λαοί, οργανώσεις γειτονιών, κοινότητες και ένα εκτενές και λοιπά που μας δίνει ταυτότητα.

Μας διαφοροποιούν και μας χωρίζουν γη, ουρανοί, βουνά, κοιλάδες, στέπες, ζούγκλες, έρημοι, ωκεανοί, λίμνες, ποτάμια, ρυάκια, λιμνοθάλασσες, φυλές, κουλτούρες, γλώσσες, ιστορίες, ηλικίες, γεωγραφίες, σεξουαλικές και μη ταυτότητες, ρίζες, σύνορα, τρόποι οργάνωσης, κοινωνικές τάξεις, αγοραστική δύναμη, κοινωνική θέση, φήμη, δημοτικότητα, ακόλουθοι, likes, νομίσματα, μορφωτικά επίπεδα, τρόποι ζωής, εργασίες, αρετές, ελαττώματα, υπέρ, κατά, αλλά, ωστόσο, αντιπαλότητες, εχθρότητες, αντιλήψεις, επιχειρήματα και αντεπιχειρήματα, αντιπαραθέσεις, διαφωνίες, καταγγελίες, κατηγορίες, προσβολές, φοβίες, συμπάθειες, εγκώμια, απορρίψεις, γιουχαΐσματα, χειροκροτήματα, θεότητες, δαιμόνια, δόγματα, αιρέσεις, χαρές, στενοχώριες, τρόποι, και ένα εκτενές και λοιπά που μας κάνει διαφορετικούς και ουκ ολίγες φορές, αντίπαλους.

Μας ενώνουν μόνο πολύ λίγα πράγματα:

Μας ενώνει το ότι νιώθουμε δικούς μας τους πόνους της γης: τη βία κατά των γυναικών˙ το διωγμό και την περιφρόνηση εκείνων που έχουν διαφορετική συναισθηματική, ψυχολογική και σεξουαλική ταυτότητα˙ τον αφανισμό της παιδικής ηλικίας˙ τη γενοκτονία των αυτόχθονων˙ το ρατσισμό˙ τη στρατιωτικοποίηση˙ την εκμετάλλευση˙ τη λεηλασία˙ την καταστροφή της φύσης.

Μας ενώνει η αντίληψη ότι για τους πόνους αυτούς ευθύνεται ένα σύστημα. Ο δήμιος είναι ένα σύστημα εκμετάλλευσης, πατριαρχικό, πυραμιδοειδές, ρατσιστικό, ληστρικό και εγκληματικό: ο καπιταλισμός.

Μας ενώνει η γνώση ότι είναι αδύνατο να μεταρρυθμίσουμε αυτό το σύστημα, αδύνατο να το εκπολιτίσουμε, να το αμβλύνουμε, να το λειάνουμε, να το εξημερώσουμε, αδύνατο να το εξανθρωπίσουμε.

Μας ενώνει η δέσμευσή μας να αγωνιστούμε, παντού και κάθε ώρα και στιγμή – ο καθένας και η καθεμιά στο χώρο της – ενάντια σε αυτό το σύστημα μέχρι να το καταστρέψουμε ολοκληρωτικά. Η επιβίωση της ανθρωπότητας εξαρτάται από την καταστροφή του καπιταλισμού. Δεν παραδινόμαστε, δεν ξεπουλιόμαστε, δεν υποτασσόμαστε.

Μας ενώνει η βεβαιότητα ότι ο αγώνας για την ανθρωπότητα είναι παγκόσμιος. Όπως η εν εξελίξει καταστροφή δεν γνωρίζει σύνορα, εθνικότητες, σημαίες, γλώσσες, κουλτούρες, φυλές, έτσι και ο αγώνας για την ανθρωπότητα είναι σε όλους τους τόπους κάθε στιγμή.

Μας ενώνει η πεποίθηση ότι είναι πολλοί οι κόσμοι που ζουν και αγωνίζονται στον κόσμο. Και ότι κάθε αξίωση για ομογενοποίηση και ηγεμονία είναι επίθεση ενάντια στην ουσία της ανθρώπινης ύπαρξης: την ελευθερία. Η ισότητα της ανθρωπότητας βρίσκεται στο σεβασμό της διαφορετικότητας. Η ομοιότητά της βρίσκεται στην ποικιλομορφία της.

Μας ενώνει η συνειδητοποίηση ότι αυτό που θα μας επιτρέψει να προχωρήσουμε δεν είναι το να επιβάλλουμε το βλέμμα μας, τα βήματά μας, τις συντροφιές, τους δρόμους και τους προορισμούς μας, αλλά το να ακούσουμε και να κοιτάξουμε τον άλλον που, αν και διαφορετικός, έχει την ίδια λαχτάρα για ελευθερία και δικαιοσύνη.

Για όλους αυτούς του κοινούς λόγους, και χωρίς να εγκαταλείπουμε τις πεποιθήσεις μας ούτε να πάψουμε να είμαστε αυτό που είμαστε, συμφωνήσαμε τα εξής:

Πρώτο – Να πραγματοποιηθούν συναντήσεις, συζητήσεις, ανταλλαγή ιδεών, εμπειριών, αναλύσεων και εκτιμήσεων μεταξύ όσων, με τις διαφορετικές μας αντιλήψεις και στους διαφορετικούς μας χώρους, δεσμευόμαστε στον αγώνα για τη ζωή. Μετά ο καθένας και η καθεμία μπορεί να ακολουθήσει το δικό της δρόμο, μπορεί και όχι. Το να ακούσουμε και να δούμε το άλλο ίσως και να μας βοηθήσει –ίσως και όχι- στα βήματά μας. Αλλά το να γνωρίσουμε το διαφορετικό, είναι επίσης κομμάτι του αγώνα μας και της δέσμευσής μας, είναι μέρος της ανθρώπινης φύσης μας.

Δεύτερο – Να πραγματοποιηθούν αυτές οι συναντήσεις και δράσεις στις 5 ηπείρους. Όσον αφορά την ευρωπαϊκή ήπειρο να λάβουν χώρα τους μήνες Ιούλιο, Αύγουστο, Σεπτέμβρη και Οκτώβρη του έτους 2021, με την άμεση συμμετοχή μιας μεξικανικής αντιπροσωπείας που θα αποτελείται από το Εθνικό Ιθαγενικό Κογκρέσο-Ιθαγενικό Συμβούλιο Διακυβέρνησης, το Μέτωπο των Λαών για την Υπεράσπιση του Νερού και της Γης των πολιτειών Morelos, Puebla και Tlaxcala και τον EZLN. Και σε μεταγενέστερες ημερομηνίες που μένει να οριστούν, να στηρίξουμε, ανάλογα με τις δυνατότητές μας, την πραγματοποίηση αυτών των συναντήσεων στην Ασία, την Αφρική, την Ωκεανία και την Αμερική.

Τρίτο – Να καλέσουμε όσες και όσους μοιράζονται τις ίδιες ανησυχίες και παρόμοιους αγώνες, όλους τους έντιμους ανθρώπους και όλ@ς τ@ς από κάτω που εξεγείρονται και αντιστέκονται στις πολλές γωνιές του κόσμου, να συμπορευτούν μαζί μας, να συνεισφέρουν, να στηρίξουν και να συμμετέχουν σε αυτές τις συναντήσεις και τις δράσεις. Και να συνυπογράψουν και να κάνουν δική τους αυτή τη διακήρυξη ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ.

Από μια από τις γέφυρες της αξιοπρέπειας που ενώνουν τις πέντε ηπείρους.

Εμείς.

Πλανήτης Γη

1η Ιανουαρίου 2021.

Από διάφορες, αλλιώτικες, διαφορετικές, ανόμοιες, άνισες, μακρινές, ξεχωριστές γωνιές του κόσμου (της τέχνης, της επιστήμης, του αγώνα, της αντίστασης και της εξέγερσης):

Από τα βουνά του Νοτιοανατολικού Μεξικού

Από τις γυναίκες, άντρες, τουις άλλουες, τα παιδιά και τ@ς ηλικιωμέν@ς του

Ζαπατιστικού Στρατού Εθνικής Απελευθέρωσης

συνέχεια & πηγή, εδώ

https://www.alerta.gr/archives/12386

 Το ημερολόγιο του 2021  (Ζαπατίστας)

"Το μήνυμα «Το εμβόλιο για τον Covid-19: Όχι στον καπιταλισμό – Ναι στον νέο κόσμο» στέλνουν οι Ζαπατίστας τη χρονιά της πανδημίας και του ζόφου που σπάνε τον κλοιό και ταξιδεύουν στην Ευρώπη. Μαζί τους ταξιδεύει η δύναμη της ελπίδας, της αλληλεγγύης                         και της εξέγερσης.

«Αυτή είναι η δέσμευσή μας:

Απέναντι στα δυνατά τρένα, τα κανό μας.

Απέναντι στους θερμοηλεκτρικούς σταθμούς παραγωγής ενέργειας, οι φλογίτσες που εμπιστεύτηκαν οι γυναίκες ζαπατίστας στις γυναίκες που αγωνίζονται σε όλο τον κόσμο.

Απέναντι στα τείχη και τα σύνορα, η συλλογική μας πλεύση.

Απέναντι στο μεγάλο κεφάλαιο, το κοινό μας χωράφι.

Απέναντι στην καταστροφή του πλανήτη, ένα βουνό που ταξιδεύει αξημέρωτα.

Είμαστε ζαπατίστας, φορείς του ιού της αντίστασης και της εξέγερσης. 

Και ως τέτοιοι, ως τέτοιες θα πάμε στις 5 ηπείρους.

Μη σας τρομάζουν τα νερά, μη σας πτοούν τα κρύα και οι ζέστες. Ανοίξτε δρόμους εκεί που δεν υπάρχουν. Σκαρφαλώστε σε ποτάμια και θάλασσες.

Πλεύστε σε βουνά. Πετάξτε σε βροχές και σύννεφα. Γίνετε νύχτα, γίνετε μέρα, αχάραγα ξεκινήστε και ξυπνήστε το σύμπαν».

***

Το ημερολόγιο μπορείτε να βρείτε  σε κεντρικά βιβλιοπωλεία και στέκια. 

Η τιμή του είναι 5 ευρώ.

Τα έσοδα από την πώλησή του θα διατεθούν στις αυτόνομες ζαπατιστικές κοινότητες.

φχαριστώ!

τα σέβη μου

Ιω

https://www.youtube.com/watch?v=b5H3b_Hh0Lw&list=PLXxNS6JjPg3ReArpT7G1OzH8slJdELpne&index=15

Σημ.: Φωτ. από το διαδίκτυο

προσωπικές συνειδησιακές καύσεις

προσωπικές συνειδησιακές καύσεις 

 σκέψεις που γυρίζουν ανάποδα

 στις κόγχες τους 

σκέψεις που σπρώχνουν

 να βγουν με το κεφάλι 

οσμήστηκαν θηράματα 

ονειρεύτηκαν κυνήγι 

φουσκωμένες φλέβες σε λαιμούς τεντωμένους 

ήλιους να πίνουν βλέμματα 

κόκκινους ορίζοντες 

να κουβαλούν 

τ' αντίκρισμα 

"ποιότητες υψηλοτάτων προσωπικών συνειδησιακών καύσεων"

που έλεγε κι ο Ρένος

ο Ουρανός καίγεται 

το ρόδι εκρήγνυται 

ο χρόνος γελά 

καλή χρονιά! 

Ιω

 

https://youtu.be/2tgik6srsWE

Σημ.:  Φωτ. από προσωπικό αρχείο

Αρθούρος Ρεμπώ - Μια εποχή στην κόλαση (απόσπασμα)

Μια εποχή στην κόλαση

(απόσπασμα) 

"…Πότε θα ξανοιχτούμε πέρα απ’ τις ακτές και τα βουνά, να αγναντέψουμε τη γέννηση της νέας εργασίας, τη νέα γνώση, τη φυγή των τυράννων και των δαιμόνων, το τέλος των προλήψεων, να λατρέψουμε -πρώτοι εμείς!- την του Χριστού επί γης γέννηση!"

Αρθούρος Ρεμπώ

πότε.. 

https://youtu.be/hgwGvl8021s

κάποτε.. 

http://taxidemoi.blogspot.com/2020/02/blog-post_16.html

Ιω

Σημ.: Φωτ. από το διαδίκτυο

χρόνος παρών

χρόνος παρών

στον υπερθετικό της παρακμής

 ακίνητος μοιάζει ο χρόνος

σ' ένα κιχ την ανάσα του κρατά

μην σπαταλήσει ούτε βήμα

με σένα απών

 δυο φορές ολόγυρα ελέγχει

αν σταματήσανε τα ψέματα να βγει

για να μπορέσει ξανά

σαν χρόνος να κυλήσει

ούτε σαν νερό

μήτε σαν πέτρα

σαν χρόνος παρών

Ιω

https://www.youtube.com/watch?v=bF0jf19on30

Σημ.: Φωτ. από το διαδίκτυο

νυγμός

νυγμός

ένα κάτι ανάμεσα

κι  αρχινά

σαν καταιγίδα

ένας νυγμός 

και προχωρά 

γίνεται σώμα 

επάνω του σκαρφαλώνουν 

βουνά διψασμένα -  λέξεις πελάγη

αγρίμια πουλιά

επάνω του κυλάει 

ο χρόνος 

η σκέψη μου 

φορά τα δικά μου χέρια 

φλογίζει  της μνήμης τα σχήματα

φωνάζει τη δική μου σιωπή 

τα μάτια του βλέπουν 

την αρχαία ιστορία 

σε χρόνο ενεστώτα 

κι εγώ 

στον ναό 

των καθαρών Θεών 

του φτιάχνω 

δρόμο 

πέτρα 

θρόνο 

Ιω

https://www.youtube.com/watch?v=TesXLLT-KIA

https://www.youtube.com/watch?v=u-O7xeH4_0w

Σημ.: Φωτ. από το διαδίκτυο

Παύλος Παυλίδης - Η σπασμένη πολυθρόνα

 

Η σπασμένη πολυθρόνα

Το ωραιότερο ταξίδι που 'χω κάνει

ήταν επάνω στη σπασμένη πολυθρόνα

που άφησαν πίσω όταν φύγαν οι τσιγγάνοι

σε μια αλάνα μες στη μέση του χειμώνα.

Έβλεπα έτσι από μπροστά μου να περνάνε

κάτι σπασμένοι ουρανοί με χελιδόνια.

Κάτι κλαδιά να εξαπλώνονται σαν χρόνια,

μέσ' στην ομίχλη το καραβάνι.

Το ωραιότερο τραγούδι που 'χω ακούσει

το είπε ένας καπετάνιος πριν πεθάνει:

"Το πιο ωραίο, το πιο ωραίο,

το πιο ωραίο είναι το επόμενο λιμάνι..."

Έτσι ταξίδεψα μακριά στην Ισπανία

ένα απόγευμα που είχε λιακάδα.

Όλη η Μεσόγειος μια παραλία,

μία κυρία περπατάει στη Γρανάδα.

Τα μαλλιά της είναι άσπρα,

το μαντήλι είναι λευκό,

μα η ματιά της είναι μαύρη.

Από μικρό παιδί το γιο της είχε στείλει

στο μέρος που μουγκρίζουνε οι ταύροι.

Παραπατάει ο ταυρομάχος στην αρένα

αλλά κι ο ταύρος τώρα πια παραπατάει.

Μπρος στα ρουθούνια του λιβάδια ανθισμένα,

το πλήθος όρθιο χειροκροτάει.

Μες στην αρένα που μαζεύτηκαν τα πλήθη

να ξαναδούν απ' την αρχή το ίδιο τέλος

ένα κορίτσι ακονίζει με το νύχι

πίσω απ' την πλάτη μας του έρωτα το βέλος.

Ο ταυρομάχος παίρνει φόρα και χτυπάει

όλοι νομίζουν ότι ζουν σε παραμύθι.

Αυτή ακίνητη στα μάτια τον κοιτάει

τη χαιρετάει, θα τον πετύχει.

Το ομορφότερο κορίτσι της Γρανάδας

θα εξημερώσει αυτή τη νύχτα άλλο ένα κτήνος.

Ποιάς Ισπανίας ουρανός και ποιάς Ελλάδας;

Σε πολυθρόνα σαν κι αυτή τώρα ίσως κάθεται και 'κείνος.

Και βλέπει από μπροστά του να περνάει

το καραβάνι που ξεκίνησε και πάλι.

Αυτό το βέλος απ' την καρδιά του

ποτέ κανείς δε θα μπορέσει να το βγάλει.

Το ωραιότερο ταξίδι που 'χω κάνει

ήταν επάνω στη σπασμένη πολυθρόνα

που άφησαν πίσω όταν φύγαν οι τσιγγάνοι

σε μια αλάνα μες στη μέση,

μες στη μέση του χειμώνα.

Παύλος Παυλίδης

https://www.youtube.com/watch?v=jgvAMYDyb6E&ab_channel=PavlosPavlidis-Topic

φχαριστώ!

ποιος σου είπε πως δεν μπορείς να ταξιδέψεις ;

Ιω

Σημ.: Φωτ. από το διαδίκτυο

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ- selana (anhsyxia.wordpress.com)

 

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ

(13 Νοεμβρίου στις 2:09 μ.μ.  · Απο Κυρία: Νίνα Γεωργιάδου)

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ στο σχολείο τα φορτώσαμε ένα βαρύ σάκο, γεμάτο άχρηστες πληροφορίες, να μη μάθουν ποτέ την ουσία του κόσμου, να γείρουν, πριν την ώρα τους, οι παιδικοί ώμοι και να μιλούν μια γλώσσα σακατεμένη και ακατάληπτη. Κι αντί να δούμε πως καταντήσανε ρακοσυλλέκτες, καμαρώναμε για τη βαριά κι ασήκωτη (συμ)μόρφωση. Στο χρόνο τους, φορτώσαμε έναν αγώνα δρόμου, σπίτι-φροντιστήριο, ανταγωνισμό, λαχάνιασμα, για να εκπληρώσουν τις προσδοκίες μιας σκάρτης καταξίωσης, να μάθουν γρήγορα ‘ο θάνατός σου, η ζωή μου’, να μη έχουν διερωτήσεις, αναζητήσεις, ερωτικά σκιρτήματα, να μη γδαρτούν τα γόνατά τους στην αλάνα που τσιμεντώσαμε κι όταν γδάρτηκε το μυαλό τους, είπαμε, έτσι είμαστε όλοι, με γδαρμένα μυαλά. Όταν ο ΜΑΤατζής τα ξυλοφόρτωνε και σφύριζε στο αυτί τους,‘πού είναι ο Αλέξης τώρα, ρε;’ όλο που βρήκαμε να πούμε, ‘κοίταζε τη δουλειά σου’ και κοιτώντας την ανεργία του, έγινε ντελιβεράς με πτυχίο και αποδημητικό πουλί και πάλι τότε, εμείς στήναμε ξώβεργες σε άλλα χελιδόνια. Αφήσαμε να φορτώσουν τα παιδιά των “άλλων”, των κυνηγημένων, με αυτοκτονικά σύνδρομα, και δε σκεφτήκαμε πως σ’ ένα κόσμο που τα παιδιά θέλουν να πεθάνουν, όλος ο κόσμος έχει κάνει χαρακίρι. Αφήσαμε να τα φορτώσουν, πριν βάλουν μακριά παντελόνια, με κατηγορίες κακούργου γιατί ζήτησαν στο σχολείο τα αυτονόητα, και ανεχτήκαμε να συρθούν στα δικαστήρια με χειροπέδες. Εδώ ανεχτήκαμε να δολοφονούν με ωμή σωματική βία το Γιάννη Μάγγο και να φορτώνουν στο νεκρό παιδί, μέρες μετά το φόνο, κατηγορίες για ‘διασάλευση της τάξης. Τώρα, τα απολειφάδια που ασκούν μια εξουσία θανάτου, καταβροχθίζοντας, χλευάζοντας και απειλώντας, φορτώνουν στα παιδιά το πιο βαρύ φορτίο που μπορεί να σηκώσει άνθρωπος. Τα καταγγέλουν ως πατροκτόνους, τους φορτώνουν τη διασωλήνωση της μάνας τους και το θάνατο του παππού. Παίζοντας με το φόβο του θανάτου, πυροδοτούν, οι αλήτες, έναν ιδιότυπο εμφύλιο. Για να μη φτάσει σ’ αυτούς ο αναπόφευκτος μεγάλος θυμός, στήνουν στον τοίχο τα παιδιά μας. Η δήλωση του πρώτου πραιτοριανού, “Η βασική αιτία διασποράς του κορονοϊού σε Ελλάδα και Ευρώπη ήταν η διασκέδαση των νέων ανθρώπων” είναι το κουκούλωμα των φονικών τους ευθυνών και η μετατροπή της νιότης σε πεδίο βολής. Αν περάσουν κι εδώ, όπως σήμερα στη Γαλλία, το νόμο για απαγόρευση δημοσίευσης φωτογραφιών των μπάτσων ‘εν ώρα καθήκοντος’, τα παιδιά θα γίνονται στους δρόμους κιμάς, και το έγκλημα θα μπαίνει σε περιτύλιγμα, ‘για την υγεία όλων μας και το κοινό καλό. Καιρός του σπείρειν, καιρός του θερίζειν πριν οι μεγάλες έγκλειστες νύχτες που ξεκινούν σήμερα, γίνουν καθεστώς.

selana

πηγή:

https://anhsyxia.wordpress.com/2020/11/19/%cf%84%ce%b1-%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%b9%ce%b1-%ce%bc%ce%b1%cf%83/

φχαριστώ!

τα σέβη μου.

Ιω

https://www.youtube.com/watch?v=M_ciiCyxOJA&ab_channel=mchughjo

Σημ.: Φωτ. από το διαδίκτυο

Ντάριο Φο - Οι λεγόμενοι "υγιείς"

Οι λεγόμενοι "υγιείς" 

Eκείνοι που δεν δείχνουν σημεία ανισορροπίας, δεν εξεγείρονται ποτέ διότι δεν τους είναι χρήσιμο    Οι λεγόμενοι «υγιείς», εκείνοι που δεν δείχνουν σημεία ανισορροπίας, εκείνοι που είναι ενταγμένοι για τα καλά στο σχολείο, στη δουλειά, στην οικογένεια, στην κοινωνία, δεν εξεγείρονται ποτέ διότι δεν τους είναι χρήσιμο ή δεν τους βολεύει, και δεν ονειρεύονται ποτέ γιατί θα έχαναν το χρόνο τους. Είναι πάντα απασχολημένοι με «σοβαρά» πράγματα, να κάνουν καριέρα, να βγάλουν χρήματα. Σίγουροι ότι η ευτυχία βρίσκεται εκεί, στη συσσώρευση θέσεων, τιμών, εξουσίας. 

Δόξες μέτριες για ανθρώπους μέτριους, για τους οποίους κανένας δε θα θυμάται ποτέ τίποτα. Θλιβεροί, τρελοί, ανίκανοι να κατανοήσουν την ουσία εκείνης της μεγάλης, σύντομης τρέλας που είναι η ζωή. Μια εκπληκτική φευγαλέα ευκαιρία, που πρέπει να πιάνει κανείς στον αέρα, και να βουτήξει μέσα της με χαρά και ελευθερία.

 

 Ντάριο Φο, 

απόσπασμα από το βιβλίο του "Ο κόσμος μου"

 εκδ. Καστανιώτη, 2013

πηγή:

https://www.doctv.gr/page.aspx?itemID=spg14700

φχαριστώ!

https://www.youtube.com/watch?v=4bqWLgjMvjk&ab_channel=deeper4minds2

Ιω

Σημ.: Φωτ. από το διαδίκτυο

Ζωρζ Μπατάιγ - Μεθάω

 Μεθάω

Η ζωή παραμένει ολοκληρωμένη με το να μην είναι υποταγμένη σε κάποιον ορισμένο σκοπό που την ξεπερνά. Kαθένας από εμάς μαθαίνει πικρά πως το να παλεύει για την ελευθερία του σημαίνει καταρχήν να την αλλοτριώνει.

Η ολότητα είναι μέσα μου αυτή η πληθωρικότητα: δεν είναι παρά μια κενή προσδοκία, μια δυστυχής επιθυμία να κατασωτεύεσαι χωρίς άλλο λόγο από την ίδια την επιθυμία να φλέγεσαι.

Αυτή η πληθωρικότητα είναι η όρεξη για γέλιο, 

αυτό το άχτι για ηδονή, 

για αγιοσύνη, για θάνατο.

Κατά βάθος, ο ολοκληρωμένος άνθρωπος δεν είναι παρά ένα ον όπου καταλύεται η υπερβατικότητα, το οποίο δεν απέχει από τίποτε πια: 

λιγάκι καραγκιόζης, λιγάκι Θεός, λιγάκι τρελός... 

είναι η διαφάνεια.

Ορισμός του ολοκληρωμένου ανθρώπου: ο άνθρωπος που η ζωή του είναι μια γιορτή «δίχως κίνητρο» και γιορτή με όλες τις έννοιες της λέξης -γέλιο, χορός, όργιο, που δεν υποτάσσονται ποτέ, μια θυσία που χλευάζει σκοπούς και υλικούς και ηθικούς.

Η κορυφή αντιστοιχεί στην υπερβολή, την πληθωρικότητα των δυνάμεων. Φέρει στο μέγιστο την τραγική ένταση. Συνδέεται με τις άμετρες δαπάνες ενέργειας, με την παραβίαση της ακεραιότητας των όντων.

Γειτνιάζει λοιπόν περισσότερο με το κακό παρά με το καλό. Ο ξεπεσμός -αντιστοιχώντας στις στιγμές εξάντλησης, κόπωσης- προσδίδει όλη την αξία στη μέριμνα για τη συντήρηση και τον εμπλουτισμό του όντος. Απ' αυτήν πηγάζουν οι ηθικοί κανόνες.

Η κορυφή δεν είναι «αυτό που πρέπει να κατακτήσουμε». Ο ξεπεσμός, «αυτό που πρέπει να εξαλείψουμε».

Όπως και η κορυφή δεν είναι εντέλει παρά το απρόσιτο, ο ξεπεσμός είναι εξαρχής το αναπόφευκτο.

Ζω στο έλεος γέλιων που με τέρπουν, σεξουαλικών διεγέρσεων που με κάνουν να αγωνιώ.

Το σύμπαν, συγκρινόμενο με το ερωμένο ον, μοιάζει φτωχό και κενό: δεν είναι στο «παιχνίδι», καθώς δεν είναι «φθαρτό».

Μεθάω με το να μην επιθυμώ τίποτα και να μην είμαι εξασφαλισμένος. Δοκιμάζω μια αίσθηση ελευθερίας.

Μπροστά σε αυτούς που διαθέτουν ένα κίνητρο, ένα λόγο, δεν μετανιώνω για τίποτε, δεν ζηλεύω κανέναν. Τους πιέζω, αντίθετα, να μοιραστούν την τύχη μου.

Νιώθω ευτυχισμένο το μίσος μου για τα κίνητρα και ευτυχισμένη την εύθραυστη φύση μου.

 Η ακραία δυσκολία της κατάστασής μου είναι η τύχη μου. 

Μεθώ μ' αυτήν.

 Ζωρζ Μπατάιγ

πηγή: https://www.doctv.gr/page.aspx?itemID=SPG7760

μεθώ

 έναστρο σύμπαν κερνά

χρόνο 

φως και σκοτάδι

ξέφωτα

αψέντι

δρόμους

γέφυρες 

στην άκρη της μέθης

γυαλί να ρωτήσω

"καθρέφτη καθρεφτάκι μου

είμαι εδώ;"

Ιω

https://www.youtube.com/watch?v=Y_V6y1ZCg_8&ab_channel=TheBeatles-Topic

Σημ.: Φωτ. από το διαδίκτυο

Ιστορίες Που Ίσως Έχουν Συμβεί - Παύλος Παυλίδης & B-Movies

Ιστορίες Που Ίσως Έχουν Συμβεί 

Παύλος Παυλίδης & B-Movies

https://www.youtube.com/watch?v=j_jA6J80pWg&list=PLXxNS6JjPg3QCP6tgFJ5Ppy2Ut_ZZgVWe&index=2&ab_channel=Eleuterio

φχαριστώ!

Ιω

 

Τσαρλς Μπουκόφσκι - Ζωή στο μισό κέλυφος

 

 Ζωή στο μισό κέλυφος

Το προφανές θα μας σκοτώσει,

το προφανές μας σκοτώνει

η τύχη μας εξαντλήθηκε

όπως πάντα ανασυντασσόμαστε

και περιμένουμε.

Δεν έχουμε ξεχάσει πώς να

παλεύουμε

αλλά η πολύχρονη μάχη μας έχει

κουράσει.

Το προφανές θα μας σκοτώσει,

μας έχει καταβροχθίσει κιόλας το

προφανές.

Εμείς το επιτρέψαμε.

Καλά να πάθουμε.

Ένα χέρι κινείται στον

ουρανό.

Μια εμπορική αμαξοστοιχία περνάει μες την νύχτα.

Οι φράχτες είναι ξεχαρβαλωμένοι.

Η καρδιά μένει μονάχη.

Το προφανές θα μας σκοτώσει.

Περιμένουμε, στερημένοι από όνειρα.

 

Τσαρλς Μπουκόφσκι 

από τη συλλογή "Η λάμψη της αστραπής πίσω απ΄το βουνό"

Μετάφραση Σώτη Τριανταφύλλου

πηγή:

https://www.o-klooun.com/anadimosiefseis/tsarls-boukofski-zoi-sto-miso-kelyfos

φχαριστώ!

Ιω

https://www.youtube.com/watch?v=MFktaHlDoDs&list=PLXxNS6JjPg3QCP6tgFJ5Ppy2Ut_ZZgVWe&index=9&ab_channel=PavlosPavlidis-Topic

https://www.youtube.com/watch?v=ahpitt5ST8E&ab_channel=AlexandrosPanoutsos

Σημ.: Φωτ. από το διαδίκτυο

Γιάννης Αγγελάκας - Απόψε κανείς δεν μπορεί να σε πείσει

 Απόψε κανείς δεν μπορεί να σε πείσει

Απόψε κανείς δεν μπορεί να σε πείσει

για κάποια ουσία που αναπνέει δήθεν

πίσω απ’ τις μπαγιάτικες εικόνες.

Δέξου τον πιο στεγνό ύπνο

κι ως το άλλο πρωί εγώ θα σκαρφιστώ

χίλιες αλλόκοτες ιδέες

στιχάκια γνωμικά και μαγγανείες

μπας και μπορέσεις να σταθείς

ξανά στα πόδια σου. 

Γιάννης Αγγελάκας 

“Σάλια, μισόλογα και τρύπιοι στίχοι”,

Εκδόσεις: "Νέα Σύνορα" , 1995

Ιω

https://www.youtube.com/watch?v=xmpfKHx5nGw&ab_channel=NicolasSoulful

https://www.youtube.com/watch?v=ZehcPQSlnX4&ab_channel=veliotin

https://www.youtube.com/watch?v=AFi8LpWagmA&ab_channel=PARAFRON3637

Σημ.: Φωτ. από το διαδίκτυο

Ουίλιαμ Μπάροουζ - Η γάτα μέσα μας (απόσπασμα)

 Η γάτα μέσα μας (απόσπασμα) 

«ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΑ ΥΠΑΡΧΟΝΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ, οι γάτες εξημερώθηκαν για πρώτη φορά στην Αίγυπτο. Οι αιγύπτιοι αποθήκευαν δημητριακά, που προσέλκυαν τα τρωκτικά, που προσέλκυαν          τις γάτες. (Δεν υπάρχουν στοιχεία ότι κάτι παρόμοιο συνέβη με τους ινδιάνους Μάγια, παρόλο που αρκετές άγριες γάτες είναι ιθαγενείς στην περιοχή). Δεν πιστεύω ότι τα στοιχεία αυτά είναι ακριβή. Σίγουρα δε μας δείχνουν όλη την εικόνα. Οι γάτες δεν είχαν εξαρχής το ρόλο του κυνηγού ποντικών.  Οι νυφίτσες, τα φίδια και οι σκύλοι είναι πιο αποτελεσματικοί σε αυτήν τη δουλειά.                   Θεωρώ δεδομένο ότι οι γάτες έπαιζαν εξαρχής ρόλο ψυχικών συντρόφων,           αγαθών Δαιμονίων, και δεν τον αποποιήθηκαν ποτέ.

ΟΙ ΣΚΥΛΟΙ ΕΙΧΑΝ ΕΞΑΡΧΗΣ ΤΟ ΡΟΛΟ ΦΡΟΥΡΩΝ. Και αυτό εξακολουθεί να είναι το κύριο καθήκον τους στις φάρμες και τα χωριά, να ειδοποιούν αν πλησιάσει κάποιος, ως κυνηγοί και φύλακες, και γι’ αυτό μισούν τις γάτες. “Εμείς προσφέρουμε τόσες υπηρεσίες, ενώ οι γάτες το μόνο που κάνουν είναι να χουζουρεύουν εδώ κι εκεί και να γουργουρίζουν. Κυνηγούν ποντίκια; Ναι, τους παίρνει μισή ώρα για να σκοτώσουν ένα ποντικάκι. Το μόνο που κάνουν οι γάτες είναι να γουργουρίζουν και να αποσπούν την προσοχή του Αφέντη από την τίμια κοπρίτικη φάτσα μου. Και το χειρότερο είναι ότι    δεν ξεχωρίζουν το σωστό από το λάθος”».

«ΔΕ ΜΙΣΩ ΤΟΥΣ ΣΚΥΛΟΥΣ. ΜΙΣΩ ΟΜΩΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΑΤΑΝΤΗΣΕ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΤΟΥ ΦΙΛΟ. Το γρύλισμα ενός πάνθηρα είναι σίγουρα πιο επικίνδυνο από το γρύλισμα ενός σκύλου, αλλά δεν είναι άσχημο. Η οργή μιας γάτας είναι πανέμορφη, βράζει με μια αγνή γατίσια φλόγα, το τρίχωμά της έχει σηκωθεί όρθιο και πετάει μπλε σπίθες, τα μάτια της στραφταλίζουν  και σπιθοβολούν. Όμως το γρύλισμα ενός σκύλου είναι άσχημο, είναι το γρύλισμα του όχλου των μισαλλόδοξων λευκών που λυντσάρει έναν πακιστανό… το γρύλισμα εκείνου με το αυτοκόλλητο «Σκότωσε μια αδερφή για χάρη του Χριστού» στο αμάξι του, ένα γρύλισμα γεμάτο φαρισαϊσμό.    Όταν βλέπεις αυτό το γρύλισμα, βλέπεις πως δεν έχει δικό του πρόσωπο.           Η οργή ενός σκύλου  δεν είναι δική του. Υπαγορεύεται από τον εκπαιδευτή του. Και η οργή του όχλου που λυντσάρει, υπαγορεύεται από εξαρτημένα αντανακλαστικά».

«ΓΙΑ ΝΑ ΜΥΗΘΕΙ ΕΝΑΣ ΝΑΖΙ ΣΤΙΣ ΑΝΩΤΕΡΕΣ ΒΑΘΜΙΔΕΣ ΤΩΝ SS, έπρεπε να βγάλει το μάτι μιας κατοικίδιας γάτας που την είχε ταΐσει και φροντίσει για ένα μήνα. Στόχος αυτής της άσκησης ήταν να εξαλείψει κάθε ίχνος του δηλητηρίου που λέγεται οίκτος και να διαμορφώσει έναν ολοκληρωμένο Übermensch. Πρόκειται για βασική αρχή της μαγείας: ο ασκούμενος κατακτά την ιδιότητα του υπερανθρώπου, εκτελώντας μια τρομερή, αποκρουστική πράξη υπανθρώπου».

«ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΟΙ ΓΑΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΖΩΟ ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΑΠΕΧΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΜΟΝΤΕΛΟ. Εξαρτάται περισσότερο από το είδος των ανθρώπων στο οποίο αναφέρεσαι, και φυσικά από το είδος των γατών. Πότε πότε βρίσκω τις γάτες αλλόκοτα ανθρώπινες».

«ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ ΑΝ ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΓΑΤΕΣ ΑΦΗΝΟΥΝ ΓΡΑΠΤΑ ΣΗΜΑΔΙΑ, όπως οι περιπλανώμενοι αλήτες: “Προσοχή, σκύλος”. “Μην πλησιάζετε”. “Γεροπαράξενος με όπλο”. “Καλός για ελεημοσύνη”. Κι αστέρια ποιότητας, όπως στους οδηγούς της Michelin: “Φαγητό, ρούχα, λεφτά και τσιγάρα. Δύο αστέρια. Μάσα και ποτό. Τρία αστέρια”. Πρόσεξα ότι κανένα σκυλί δεν πλησίασε ποτέ το Πέτρινο Σπίτι: Κωλόσπιτο με γάτες».

«ΕΧΩ ΠΕΙ ΟΤΙ ΟΙ ΓΑΤΕΣ ΠΑΙΖΟΥΝ ΤΟ ΡΟΛΟ ΑΓΑΘΩΝ ΔΑΙΜΟΝΙΩΝ, ψυχικών συντρόφων. “Είναι οπωσδήποτε καλή συντροφιά”. Τα αγαθά Δαιμόνια ενός γέρου συγγραφέα είναι οι αναμνήσεις του, σκηνές και μορφές από το παρελθόν του, πραγματικές ή φανταστικές. Ένας ψυχαναλυτής θα έλεγε ότι προβάλλω απλώς αυτές τις φαντασίες στις γάτες μου. Ναι, πολύ απλά και κυριολεκτικά, οι γάτες είναι σαν ευαίσθητες οθόνες για πολύ συγκεκριμένες συμπεριφορές, όταν υποδύονται τους κατάλληλους ρόλους. Οι ρόλοι μπορούν να αλλάξουν, και η ίδια γάτα μπορεί να υποδυθεί διαφορετικούς ρόλους: της μητέρας μου, της γυναίκας μου της Τζόαν, της Τζέιν Μπόουλς, του γιου μου του Μπίλλυ, του πατέρα μου, του Κίκι και των άλλων αμίγκο, του Ντέντον Γουέλτς, που με επηρέασε όσο κανένας άλλος συγγραφέας, αν και δε συναντηθήκαμε ποτέ. Οι γάτες μπορεί να είναι  ο τελευταίος μου ζωντανός κρίκος με ένα είδος που τείνει να εκλείψει…».

Ουίλιαμ Μπάροουζ,

 Η γάτα μέσα μας, εκδόσεις Απόπειρα,2005

πηγή:

https://www.catisart.gr/oyiliam-mparooyz-i-gata-mesa-mas-apospasma/

φχαριστώ!

Ιω

https://www.youtube.com/watch?v=7IppLHP7pvI&feature=emb_title

Σημ.:  Φωτ.1,2 από προσωπικό αρχείο

          Φωτ.3,4 από το διαδίκτυο

Όταν πεθαίνει γύρω κάθε ομορφιά - Παύλος Παυλίδης & B-Movies

 

https://www.youtube.com/watch?v=sXy7O39vVaQ&list=PLXxNS6JjPg3QCP6tgFJ5Ppy2Ut_ZZgVWe&index=27&ab_channel=PavlosPavlidis%2CB-Movies-Topic

Όταν πεθαίνει γύρω κάθε ομορφιά 

Παύλος Παυλίδης & B-Movies

φχαριστώ!

Ιω

Καλλιτέχνες διαβάζουν Θουκυδίδη, Βαφόπουλο στηρίζοντας τον αγώνα για τα αρχαία της Βενιζέλου - parallaximag.gr

 

Καλλιτέχνες διαβάζουν Θουκυδίδη, Βαφόπουλο 

στηρίζοντας τον αγώνα για τα αρχαία της Βενιζέλου

Οι Αργύρης Μπακιρτζής , Κώστας Βόμβολος, Θωμάς Κοροβίνης, Stringless, Δημήτρης Ζερβουδάκης και Γιάννης Αγγελάκας στηρίζουν τον αγώνα για τα αρχαία της Βενιζέλου και διαβάζουν Θουκυδίδη («Περικλέους Ἐπιτάφιος») και Γεώργιο Βαφόπουλο («Ἐπὶ τῶν ποταμῶν Βαβυλῶνος», 1978).

 Η πόλη δεν θα καταστραφεί – οι αρχαιότητες του Σταθμού Βενιζέλου θα μείνουν στη θέση τους!

πηγή:

https://parallaximag.gr/top/kallitechnes-diavazoun-thoukydidi-vafopoulo-stirizontas-ton-agona-gia-ta-archaia-tis-venizelou

https://parallaximag.gr/epikairotita/kalesma-avrio-stelnoume-ston-prothypourgo-afto-to-mail

φχαριστούμε!

Ιω

Αρχαιότητες στον σταθμό Βενιζέλου

 

Αρχαιότητες στον σταθμό Βενιζέλου

πηγή: https://parallaximag.gr/parallax-view/se-pente-meres-tha-parthei-mia-apofasi-pou-tha-simadepsei-tin-poli-gia-panta

πηγή: https://parallaximag.gr/epikairotita/vinteo-to-neo-spot-tis-kinisis-politon-gia-ta-archaia-venizelou

https://parallaximag.gr/epikairotita/mnimis-lithoi-odosima-istorias-me-aformi-to-stathmo-venizelou-tou-metro-thessalonikis

***

https://taxidemoi.blogspot.com/2019/11/blog-post_25.html

ΑΝΤΙΤΑΣΣΟΜΑΙ

 στην αρπαγή-απόσπαση των αρχαιοτήτων 

από τον Σταθμό Βενιζέλου του ΜΕΤΡΟ

Οι πόλεις δεν έχουν ιδιοκτήτες, παρά μόνον τους πολίτες.

ΜΑΚΡΙΑ από πολιτικές αγκυλώσεις, συμφέροντα και ανερμάτιστες συμπεριφορές

 κάθε μορφής εξουσίας.

Δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να καταχραστεί την ιστορία και το μέλλον του τόπου μας.

Γίνομαι ενεργός πολίτης.

Ενημερώνομαι.

Ιω

Υ.Γ. αναζήτησε τις κονκάρδες και το μπάνερ (banner) της Κίνησης Πολιτών Θεσσαλονίκης

https://www.facebook.com/Kinisi.Politon.Thessalonikis/?ref=search

Σημ.: Φωτ. από το διαδίκτυο

Βασίλης Νικολόπουλος - Ιστός από νάιλον

Ιστός από νάιλον

Ακουγόμαστε από μίλια μακριά

μουρμουρίζοντας ένα τραγούδι οικείο και ξένο

Ένα κράμα λύπης, συμπόνιας

τρόμου και επανάστασης,

ξεφτίλας και προτροπής

Ένας πολτός από μυαλό και αίμα

Η αλήθεια είναι πως κανείς δεν γνωρίζει τον άλλον

Από το πρώτο φως μολυσμένοι

Ατυχήματα

ατυχήματα

ατυχήματα

Λάθη, εξουσίες

Κινούμαι με την πλάτη στον τοίχο

για να βγω στη γωνία

Σαν παλιά πολεμική μηχανή,

ενέδρα στην ενέδρα

Παρωχημένες αξιολογήσεις και μπουρδολογία

Ξεφορτώνομαι τα βάρη

μα δεν λέω να πάρω ύψος

Απ’ άκρη σ’ άκρη

ένας ιστός από νάιλον

Άκρη πουθενά

Η ψυχή δεν μετριέται με χρόνο

Με χρόνο μετριέται η τρέλα

Πόσο θ’ αντέξουμε;

Ακουγόμαστε από μίλια μακριά

Ο έρωτας επαναστατεί

Οι σκάλες ποτέ

Ούτε τα κούφια ασανσέρ και τα κοινόχρηστα φώτα

Η Πομπηία έγινε στάχτη

Στάχτη στα μάτια μας

Με κολλύρια στις τσέπες  από παιδιά ακόμη,

η ενοχή εκεί να μην ξεβγάζεται

ανάκατη με στραπατσαρισμένες κουβέντες

Σχολεία, εκκλησίες, οικογένειες

Εργαστήρια φόβων

Πάρκο εσύ, Παπαστράτου

λίμνες, κεραίες, ποτάμια και γη

που φεύγουν κάτω απ’ τα πόδια σου

Πάμε το ποίημα απ’ την αρχή,

ειδάλλως να φύγουμε για τα καλά προς τα πίσω.

Βασίλης Νικολόπουλος

πηγή:

https://cignialo.gr/istos-apo-nailon/

φχαριστώ

 να είσαι

και να μην είσαι μαζί

να χάνεσαι στο μέτρημα

ευφάνταστη εφεύρεση

στα απτά του χώρου του χρόνου 

 στα διαφεύγοντα των προσώπων

στα επείγοντα των λεγομένων

στις δίκες των πράξεων

 του συνειδητού

του υποσυνείδητου 

 του συλλογικού παραλογισμού

με λέξεις απασχολημένες

οι εποχές μέσα μου

γράφουν τόμους ποίησης

και βήματα μπρος

Ιω

https://www.youtube.com/watch?v=lj14uhUJMl8&ab_channel=%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%A4%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%BF%CF%8D%CE%B4%CE%B9

Σημ.: Φωτ. από το διαδίκτυο