"όλη η ζωή .. μικροί ταξιδεμοί.. κάθε σου βήμα ..κάθε σου βλέμμα..

το βιβλίο που θα διαβάσεις.. η μουσική που θα ακούσεις..

οι σκέψεις και τα όνειρα που θα κάνεις..

οι επιλογές και οι αποφάσεις σου..

ακόμα και οι μικρές ή οι μεγάλες σου αναπνοές ..ταξίδι είναι..

ταξιδεύουν το οξυγόνο.. σε κάθε σου κύτταρο..

και η μνήμη.. μνήμη μου.. ένα ταξίδι στο χρόνο..είναι..

απόλαυσε λοιπόν κάθε ταξιδεμό..

και μη σταματάς ποτέ να ΧΑΜΟΓΕΛΑΣ.."

Παρασκευή, 17 Οκτωβρίου 2014

"Υπέροχο"..






ΚΑΝΤ

ΥΠΕΡΟΧΟ (ΥΨΗΛΟ)

(απόσπασμα) 

 "το αίσθημα του Υπέροχου (Υψηλού) συνεπάγεται το βίωμα του μη πεπερασμένου. Αυτό που προκαλεί το αίσθημα αυτό είναι η αγριότητα, το χάος, η αταξία και η ερήμωση."

Ονομάζουμε υπέροχο (Υψηλό) αυτό που είναι απόλυτα μεγάλο. Η ικανότητα της φαντασίας να αντιληφθεί ολόκληρη την παράσταση με μία και μόνη εποπτεία έχει ένα ανώτερο όριο. Το αντικείμενο του οποίου το αισθητό ή το νοητό μέγεθος ωθεί την ικανότητα της φαντασίας ως τα όριά της είναι απόλυτα μεγάλο( υποκειμενικά): φτάνει στα όρια που νιώσαμε και εμφανίζεται σαν να ήταν άπειρο.
 Η "φύση" λέει ο Καντ" είναι υπέροχη σε εκείνα τα φαινόμενα της, των οποίων η εποπτεία παρέχει 
την Ιδέα της απειρότητάς τους". Όταν γεννιέται αυτή η Ιδέα, ο Λόγος απαιτεί να αποδοθεί ως ολοκληρωμένη ολότητα, να παρασταθεί ως δυνατή εμπειρία. Προσπαθώντας να το ικανοποιήσει, η φαντασία φτάνει στα όρια των δυνατοτήτων της, αποκαλύπτει την αποτυχία και την ακαταλληλότητά της, όταν συγκρίνεται με τις απαιτήσεις του Λόγου, και μας κάνει αντιστικτικά να αντιληφθούμε τη μεγαλοπρέπεια του ίδιου του Λόγου. Έτσι γεννιέται το αίσθημα του Υπέροχου (Υψηλού).

Η χαρά και η ανάταση που νιώθουμε στην παρουσία του Υπέροχου (Υψηλού) είναι η φυσική ανθρώπινη ηδονή που νιώθουμε όταν μας υπενθυμίζουν ότι διαθέτουμε "μια νοητική ικανότητα που υπερβαίνει κάθε μέτρο της αίσθησης". Το συναίσθημα του Υπέροχου (Υψηλού) εμπεριέχει μια οδύνη, τη συναίσθηση της διαφοράς ανάμεσα στη φαντασία και το Λόγο, αλλά μετασχηματίζεται σε ηδονή, επειδή αντανακλά τη μεγαλοσύνη του Λόγου. Έτσι το Υπέροχο (Υψηλό) μας συγκινεί, δεν μας φέρνει σε κατάσταση "ήρεμης θέασης" όπως το ωραίο. Το συναίσθημά μας έχει κάποια ομοιότητα με το σεβασμό μας για τον ηθικό νόμο. Το "υπέροχο αντικείμενο, μολονότι το ίδιο δεν έχει καμία τελικότητα  μας γνωστοποιεί μια υποκειμενική τελικότητα στη χρήση της γνωστικής λειτουργίας μας". Ο Λόγος δεν μας παρέχει υπεραισθητές γνώσεις, αλλά παίζει το ρόλο του ρυθμιστή των πράξεων της διανοίας πάνω στην αίσθηση, απαιτώντας να υπάρξει στο σύστημα των γνώσεων μας μια πληρότητα που θα μπορούσε να επιτευχθεί μόνον αν ξεπερνούσαμε τα όρια του φαίνεσθαι και φτάναμε ως τα πράγματα καθ' εαυτά. Η μεγαλοσύνη μας, ως έλλογων όντων, είναι ότι εκτιμάμε και χαιρόμαστε το Υπέροχο (Υψηλό).

(Παρατηρήσεις πάνω στο αίσθημα του ωραίου και του υπέροχου. Μετάφρ. Χάρης Τασάκος.
 "Printa", Αθ. 1999)




Το ωραίο γοητεύει...
απλά..

το ΥΠΕΡΟΧΟ.. ταράσσει.

επέμενε..ο Ιμμάνουελ Καντ

κάνοντας εμάς.. τους "αδαείς."

να αναφωνούμε..

"υπέροχο"..;



να βρίσκεις το χρόνο..
να ανακαλύπτεις.. το "υπέροχο"..
όχι απλά το ωραίο..

Ιω

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου