"στάσου πλάι μου.."

"στάσου πλάι μου"...

Τα πιο σπουδαία πράγματα είναι και δυσκολότερο να ειπωθούν. 

Εκείνα που σε κάνουν ακόμα και να ντρέπεσαι, επειδή όταν τα λες οι λέξεις μειώνουν την σημασία τους – νοήματα που όταν τα είχες στο μυαλό σου περιλάμβαναν τα πάντα, 

οι λέξεις τα συρρικνώνουν δίνοντας τους μια καθημερινή συνηθισμένη διάσταση …

 Αλλά υπάρχει και κάτι ακόμη έτσι δεν είναι; 

Τα πιο σπουδαία πράγματα είναι που δείχνουν το δρόμο προς τα μύχια της ψυχής,

 σαν σημάδια πάνω στο χάρτη ενός θησαυρού που οι εχθροί σου θα " θελαν να βάλουν στο χέρι". 

Κι έρχονται πολλές φορές που κάνεις εκμυστηρεύσεις που σου κοστίζουν πολύ,

 μόνο και μόνο, για να δεις τους άλλους να σε κοιτούν παράξενα,

 μην καταλαβαίνοντας τίποτα απ’ όσα τους είπες ή το λόγο για τον όποιο τα θεώρησες τόσο σημαντικά ώστε σχεδόν δάκρυσες την ώρα που τα έλεγες. 

Αυτό είναι το χειρότερο πράγματα πιστεύω. Όταν το μυστικό μένει βαθιά κρυμμένο, 

όχι επειδή δεν θέλεις να το πεις, αλλά επειδή δεν υπάρχει κάποιος που θα σε καταλάβει … 

Τα πιο σπουδαία πράγματα είναι και τα πιο δύσκολο να ειπωθούν, 

γιατί οι λέξεις μειώνουν την σημασία τους. 

Δύσκολο πράγμα να κάνεις τους άλλους να ενδιαφερθούν 

για αυτά που σου ομόρφυναν την ζωή.

"Το τέλος της αθωότητας" (Στάσου πλάι μου) - Stephen King

Stand by me - Ben E. King

"when the night has come, and the land is dark,

and the moon is the only light we will see

No i won't be afraid, oh, i won't be afraid

Just as long as you stand, stand by me.."

να μη φοβηθείς..

καληνύχτα

Ιω

"η κόρη του ανέμου"..

σαν να προσπαθεί να φυσήξει κάθε σκοτεινό σύννεφο..

από πάνω μας..

σαν να προσπαθεί να φυσήξει όλη τη σκόνη..

που κατακάθισε στις ψυχές μας..

ο αέρας.. 

παλεύει  απ'το πρωί..

την ημέρα είσαι απασχολημένος..

δεν ακούς..

τη νύχτα όμως.. στην απόλυτη σιωπή..

σου ψιθυρίζει ένα μήνυμα 

που ήρθε.. μόνο για σένα..

μια τέντα που χτυπάει..

ένα παντζούρι  που παίζει..

μια χαραμάδα που σφυρίζει

μια βοή..

γίνονται μυστική μελωδία..

που "παίζει" μόνο για σένα..

Wind - Bryan Crain

κάθε που φυσά.. δυνατά..

μια γλυκιά ανυπομονησία με πιάνει..

περιμένω.. το μήνυμα..

και ανησυχώ.. μήπως.. 

και το "προσπεράσω".. χωρίς να το καταλάβω..

μήπως και με πάρει ο ύπνος..

και ο άνεμος.. δεν έχει κάπου να "τα πει"..

κάθε που φυσάει..

ένα τραγούδι γυρνάει πάντα στο μυαλό μου..

και το σιγοψιθυρίζω.. μέχρι να κοιμηθώ..

"η κόρη του ανέμου"..

έτσι έχω και 'γω κάτι να πω στον Αίολο..

έστω συνειρμικά..

χωρίς λόγο..

and..so.. it..is..

The Blower's Daughter - Damien Rise

καλό βράδυ

Ιώ

"Η τέχνη της αγάπης"

να το διαβάζεις...

Αν πραγματικά αγαπώ έναν άνθρωπο...

"Η αγάπη δεν είναι βασικά μια σχέση προς ένα ιδιαίτερο άτομο. Είναι μια στάση, ένας προσανατολισμός του χαρακτήρα που καθορίζει τη σχέση ενός ατόμου προς τον κόσμο σαν σύνολο κι όχι προς ένα "αντικείμενο" αγάπης. Αν ένα άτομο αγαπά μόνο ένα άλλο άτομο κι είναι αδιάφορο προς τους άλλους συνανθρώπους του, η αγάπη του δεν είναι ακριβώς αγάπη αλλά μια συμβιωτική προσκόλληση ή ένας διογκωμένος εγωισμός. Ωστόσο, οι πιο πολλοί άνθρωποι πιστεύουν πως η αγάπη είναι το αντικείμενο κι όχι η ψυχική ικανότητα. Στην πραγματικότητα φτάνουν στο σημείο να πιστεύουν ότι: όταν δεν αγαπάνε κανέναν άλλον παρά μόνο το "αγαπημένο" πρόσωπο, αυτό είναι μια απόδειξη της έντασης της αγάπης τους. Αν πραγματικά αγαπώ έναν άνθρωπο, αγαπώ όλους τους ανθρώπους, αγαπώ τον κόσμο, αγαπώ τη ζωή. Αν μπορώ να πω σε κάποιον άλλον "σ'αγαπώ", πρέπει να είμαι ικανός να πω "αγαπώ σε σένα όλους, αγαπώ μέσα από σένα όλο τον κόσμο, αγαπώ σε σένα και τον εαυτό μου".

Erich Fromm - Η τέχνη της αγάπης

να το ακούς...

All you need is love - The Beatles

να το ζεις...

 να αγαπάς καρδιά μου.. να μπορείς να αγαπάς..

να γεμίζεις..να δίνεις.. ν'αδειάζεις.. να ξαναγεμίζεις...

να ονειρεύεσαι

να χαμογελάς..

Ιω

η δόνηση της ψυχής..

        ΛΟΓΟΣ 

Λόγος...χρηστικό αντικείμενο επικοινωνίας...

φορέας αξιών και παράδοσης ...

λόγος....

 η δόνηση της ψυχής.. 

παίρνει το χρώμα της ηθικής μας...

 τις μυρωδιές του τόπου μας...

γίνεται ντοπιολαλιά... μαντινάδα...

ψίθυρος του εραστή...

νανούρισμα της μάνας...

εργαλείο μαγείας...

 προσευχή..

αναγκάζει.. τις αισθήσεις και τα αισθήματα.. να υποταχθούν στη διάνοια...

και μόνο όταν πετύχει εκείνο το γαλήνιο αίσθημα της πληρότητας..

τότε μιλά με ... σιωπή...

σας ευχαριστώ από καρδιάς που μου δίνετε την ευκαιρία

να συνομιλούμε..

να ανταλλάσσουμε τα χρώματα της ηθικής μας..

ακόμα και τις σιωπές μας..

να δονείστε..

να αισθάνεστε..

να γεμίζετε..

"Λόγω παλαίει πας λόγος, βίω δε τίς;"

Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς

Τ'ανείπωτα - στίχοι,μουσική,ερμηνεία Δημήτρης Ζερβουδάκης

να χαμογελάς..

Ιω

"όλος ο κόσμος τους.."

καλημέρα 

μια ιστορία μου ήρθε στο μυαλό.. που διάβασα παλιά..

δε μπόρεσα να τη βρω.. για να αναφέρω την πηγή..

ας με συγχωρήσει ο συγγραφές της..

μνήμη μου βοήθησέ με να τη φέρω εδώ.. μπροστά στο τώρα..

" κάποτε σε μια ακρογιαλιά είχαν ξεβραστεί.. εκατοντάδες αστερίες...

οι κακόμοιροι ασφυκτιούσαν παγιδευμένοι.. περιμένοντας απλά το τέλος.. 

ένα κοριτσάκι που περπατούσε εκεί κοντά..

μόλις είδε τους αστερίες.. 

με δάκρυα στα μάτια..άρχισε να τρέχει με όση ταχύτητα μπορούσε..

και να πετάει έναν έναν τους αστερίες πάλι μέσα στο νερό..

προσπαθούσε πολλή ώρα.. με αγωνία με κόπο..

έριχνε.. δύο στο νερό.. έβλεπε να ξεβράζονται άλλοι τόσοι..

δεν το έβαζε κάτω..

συνέχισε να προσπαθεί.. καταβεβλημένη..

αλλά δεν το έβαζε κάτω..

μια κυρία που περνούσε από εκεί.. και  έβλεπε για αρκετή ώρα..

τι διαδραματιζόταν.. και την "μάταιη" προσπάθεια του κοριτσιού..

της φώναξε..

- κοριτσάκι μου, κοίτα όλους αυτούς τους αστερίες ολόγυρα,έχει γεμίσει ο κόσμος,

δε βλέπεις ότι είναι μάταιο.. θα σώσεις.. μερικούς.. όμως πάλι θα υπάρχουν  

εκατοντάδες που δεν θα τα καταφέρουν..

δε βλέπεις ότι αυτό που προσπαθείς να κάνεις είναι μάταιο.. τι νόημα έχει..;

το κοριτσάκι.. με τα πελώρια μάτια και την ακόμη πιο πελώρια ψυχή..

της απάντησε με όση δύναμη της είχε απομείνει..

- ναι, μπορεί να μην βλέπετε το νόημα.. για όλους τους αστερίες που δεν θα τα καταφέρουν τελικά..

αυτό που κάνω όμως.. για τους ελάχιστους που θα μπορέσω να σώσω..

είναι.. όλος ο κόσμος τους.."

..σίγουρα δεν το απέδωσα.. με την άριστη ποιότητα του/της συγγραφέα..

έκανα όμως την καλύτερη προσπάθεια που μπορούσα..

να προσπαθείς..

να μάχεσαι..

να μην τα παρατάς..

"Ν'αγαπάς την ευθύνη.

Να λες: Eγώ, εγώ μονάχος μου..

έχω χρέος να σώσω τη γης..

Αν δε σωθεί.. εγώ φταίω."

Νίκος Καζαντζάκης - Ασκητική

Birdy - People help the people

να χαμογελάς πλατιά..

να αγαπάς δυνατά..

Ιω

ο έβδομος ο πορθητής..

Καλό μήνα !

"Φοράει νύχτα στα μαλλιά, του φεγγαριού την άλω
να γίνει η αγάπη διάφανη, γυναίκα ποθητή
από το κάστρο της Ωριάς στέλνει στερνό σινιάλο
και περιμένει τρέμοντας Ιούλιο πορθητή

Με της φωτιάς τα άλογα ο ήλιος ταξιδεύει
σε πάει όνειρο χρυσό στους δρόμους τ’ ουρανού
και μια ψυχή που καίγεται τον άνεμο αγναντεύει
και χάνεται στα σύννεφα τσιγάρου πρωινού

Ένα τσαμπάκι μέλισσες και λιάτικο σταφύλι
είναι του μήνα Καίσαρα το βιος το αληθινό
κι ο ποιητής που έψαχνε θαλασσινό τριφύλλι
έγινε άσπρο ανέσπερο και φως εωθινό"

"Ιούλιος Πορθητής", στίχοι Ηλίας Κατσούλης, μουσική-ερμηνεία Παντελής Θαλασσινός


να'τος και ο Ιούλιος.. ο βιαστικός..
μπήκε με τη φλογερή του ανάσα..
λες και αν αργούσε μια μέρα..
δε θα'ταν ποτέ ίδιο.. το καλοκαίρι ξανά..
ολοστρόγγυλος και καυτός..
φέρνει τη γη στο "αφήλιο"..
φέρνει σε μας ευλογημένες μέρες..
με τις ευχές.. "φωτεινών" ψυχών..
γιάτρισσες ευχές..
των Κοσμά και Δαμιανού..
αγνές.. της Αγίας Κυριακής..
αμάραντες της Αγίας Μαρίνας
πολύτιμες ως κόρες οφθαλμού της Αγίας Παρασκευής..
φιλάνθρωπες.. του Αγίου Παντελεήμονα..
πύρινες του προφήτη Ηλία..
σαν να σου φωνάζουν.. πως τον μήνα τούτο..
πρέπει να αρπάξεις την ευκαιρία..
να ιάσεις την ψυχή σου..
να τη φροντίσεις..
να γειάνεις τις πληγές της..
να πάρεις δύναμη..
και να βουτήξεις στις θάλασσες τις γαλανές..
ξεπλένοντας.. κάθε τι που σε βαραίνει..

εμένα με βρήκε.. να κάνω..πράξεις..
αφαίρεση.. απ'το σπιτικό μου..
πρόσθεση ..στην καρδιά μου..

 ξεπροβόδισα αγαπημένα ανίψια ..
που περάσαμε τις τελευταίες 12 μέρες
καταπληκτικές στιγμές..
γεμάτες γέλιο χαρά αγάπη..
ξαναγνωριστήκαμε.. και ανανεώσαμε ραντεβού
για του χρόνου-πρώτα ο Θεός-..
ξεπροβόδισα.. παιδί σε κατασκήνωση..

και ενώ.. το σπίτι άδειασε ξαφνικά..
γέμισε η καρδιά μου αγάπη..
ευγνωμοσύνη.. πληρότητα..

που απλά υπάρχουν στη ζωή μου..
και μου χαμογελούν..

σας ευχαριστώ.. παιδάκια μου..


να χαμογελάτε
να ανοίγετε φτερά..

καλό μήνα σε όλους μας!


Ιω

Υ.Γ. Αυτόν τον μήνα για να είμαστε εντός εποχής.. τρώμε..
βύσσινα, κεράσια, βερίκοκα, ροδάκινα, καρπούζια, πεπόνια, ντομάτες, φασολάκια, αγγούρια, κολοκύθια, βλίτα, πιπεριές, μελιτζάνες.

να σας συστηθώ..

γεια σας! Είμαι η Φίφη..

έτσι με βάφτισε η καλή μου νονά η Γιώτα..

(νονά χαιρετισμούς.. μου λείπεις)

είμαι 1,5 χρονών, το νεότερο μέλος της οικογένειάς μου.. που με λατρεύει..

αν και είναι όλοι τους λιγότερο τριχωτοί από μένα..

έχουν παράξενη γλώσσα.. και είναι  ψηλοί σαν γίγαντες..

 εγώ τους αγαπώ πολύ..

με αποκαλούν.."κοκέτα"..γιατί φοράω αϊ λάινερ στα μάτια..

με αποκαλούν "χουζουρλού".. γιατί μ'αρέσει ο ύπνος..

με αποκαλούν "ψώνιο" γιατί κάνω γιόγκα..

 με αποκαλούν "κουτσομπόλα".. γιατί θέλω να τα ξέρω όλα...

με αποκαλούν "λοκατζή".. γιατί συχνά παίζω.."κάλυψη-απόκρυψη"..

 με αποκαλούν "σκεπτόμενη".. γιατί συχνά χάνομαι στις σκέψεις μου..

θυμάμαι τότε που ήμουν περίπου 2-3 μηνών..αρχές ενός δροσερού Δεκέμβρη..

και είχα χαθεί απ'τη βιολογική μου μαμά..

 έκανε παγωνιά.. έβρεχε.. κρύωνα..πεινούσα..

φοβόμουν..περιπλανιόμουν μέρες.. νηστική.. 

είχα βραχνιάσει απ'το συνεχές νιαούρισμα..έψαχνα τη μαμά..

ήμουν βρώμικη.. χτυπημένη.. βρεγμένη.. έτρεμα..

είχα κρυφτεί σε ένα χωράφι..

δεν ήξερα τι να κάνω..

ευτυχώς για μένα..

με βρήκε ένα αγόρι ο Γιάννης.. με έσωσε..

με πήγε στην κυρία Γιώτα..

η οποία με έβαλε σε μια ζεστή ρομπίτσα..

και μετά με πήγε

στη μελλοντική μου οικογένεια..

εκεί.. με περιποιήθηκαν.. με φρόντισαν..

με γέμισαν χάδια και στοργή..

μου δώσαν την κουβερτούλα τους.. να ζεσταθώ..

την αφοσίωσή τους..

το χρόνο  τους

με κάναν μέλος της οικογένειάς τους..

και ο καιρός περνούσε..

όμορφα...

 και περνούσεεε...

και μεγάλωνα...

όσο όμως και να μεγαλώσω...

πάντα θα απολαμβάνω να μου κρατούν το χέρι..

για να μη φοβάμαι..

 να ονειρεύεσαι..

να νοιάζεσαι..

να αγαπάς..

Ιω