Τσαρλς Μπουκόφσκι - Είναι η ζωή σου

 Είναι η ζωή σου

Η ζωή σου είναι η δική σου ζωή

μην την αφήσεις να τσακιστεί σε μια φτηνή υποταγή.

Να παραφυλάς.

Υπάρχουν τρόποι να ξεφύγεις.

Και κάπου υπάρχει και ένα φως.

Μπορεί να μην είναι πολύ δυνατό

αλλά διώχνει σκοτάδι.

Να παραφυλάς.

Οι θεοί θα σου προσφέρουν ευκαιρίες.

Να τις μάθεις.

Να τις αρπάξεις.

Να παραφυλάς.

Να θυμάσαι πως δεν μπορείς ποτέ να νικήσεις το θάνατο

μα καμιά φορά

μπορείς να νικήσεις το θάνατο της ζωής

Και όσο πιο συχνά το κάνεις

τόσο περισσότερο φως θα υπάρχει.

Η ζωή σου είναι η δική σου ζωή.

Κατάλαβέ το όσο την έχεις.

Είσαι υπέροχος.

Οι θεοί προσμένουν μεγάλη ευχαρίστηση

από σένα.

Τσαρλς Μπουκόφσκι

***
"Πέθανε ο Mustafa Koçak μετά από 297 μέρες απεργίας πείνας.

Ο Koçak είχε υπομείνει βασανιστήρια για να καταδώσει ψευδώς συντρόφους του ενώ τον είχαν απειλήσει με βιασμό της μικρής του αδερφής όμως δεν έσπασε. Έγινε άλλος ένας μάρτυρας στη μακριά λίστα των συντρόφων που έδωσαν τη ζωή τους στη μάχη ενάντια στον φασισμό του τουρκικού κράτους

Ο Μουσταφά αρνήθηκε να καταδώσει τους συντρόφους του, για αυτό και φυλακίστηκε! Βασανίστηκε 73 φορές με αναγκαστική σίτιση στο νοσοκομείο των φυλακών! Και τις 73 φορές έβγαλε με τα δόντια του τον ορό! Ένας άνθρωπος δεμένος, 30 κιλά και 28 χρόνια… μας θυμίζει, τι θα πει αξιοπρέπεια και στέκεται κι εκείνος, τόσο ηρωικά και ανυποχώρητα στο δύσκολο δρόμο της αντίστασης ενάντια στο φασισμό και τον ιμπεριαλισμό!"

Ανακοίνωση της Επιτροπής αλληλεγγύης για τους πολιτικούς κρατούμενους
από την τουρκία και το κουρδιστάν
Λαϊκό Μέτωπο Ελλάδας
Αντιιμπεριαλιστικό Μέτωπο-τομέας Ελλάδας

***


ήταν η ζωή του
τσάκισε το σώμα του 
δεν υποτάχθηκε

ήξερε ότι δεν μπορούσε
να νικήσει το θάνατο
μα νίκησε το θάνατο της ζωής

άπλωσε το μέσα φως του
άφοβος
διάφανος

ήταν η δική του ζωή
την έδωσε για το Φως

Ιω


https://www.youtube.com/watch?v=LE-ZaqtSB24

Σημ.:Φωτ. από το διαδίκτυο

Έκτωρ Κακναβάτος - Φωνή μου ράτσα υψικάμινου

 Φωνή μου ράτσα υψικάμινου

Πρώτον: σε θέλουνε ακίνδυνη και να ξεχνάς

κι ύστερα καλή μ’ αυτούς φιλεναδίτσα

τρυφερή

υποσχετική

οι αχρείοι.

Φωνή μου ράτσα υψικαμίνου από πλευρό

ανοιχτό του αίλουρου, της ανηφόρας

απ’ τα εννιά σχοινιά του βούρδουλα

κι ο ήλιος φίδι μες στο σύρμα.

Μην ξεχάσεις, φτύσ’ τους.

Ας περιμένουν να σε σβήσω με νερό

η κατά τες συνταγές αρχαίων Ελληνοσύρων

ας περιμένουν οι αχρείοι.

Έκτωρ Κακναβάτος 

"Διήγηση", Αθήνα, Συντεχνία, 1974

μην ξεχνάς

η φωνή σου κουβαλά 

παρελθόν παρόν και μέλλον

ανθρώπους 

ζώα 

δέντρα 

πουλιά

μήκη

πλάτη

κεραυνούς

αστραπή

η φωνή σου κουβαλά

τη φωτιά

Ιω

https://www.youtube.com/watch?v=KEag2kEaw84

Σημ.:Φωτ. από το διαδίκτυο

Jean_Luc Marion, Το Ερωτικό Φαινόμενο (απόσπασμα)

Η πίστη ως ερωτική χρονικότητα

Ας εξετάσουμε πρώτα τις αγάπες που είχα για κάποιο χρόνο πριν τις προδώσω ή τις εγκαταλείψω.

Κι όμως, τους μένω πιστός, και μάλιστα οριστικά.

Όχι βέβαια χάρη στις προσπάθειες της ανάμνησης, που η εργασία του πένθους ή μία απογοήτευση 

με τη λογοκρισία της μπορούν αν θέλουν, αντιθέτως, να τις καταργήσουν.

Αλλά επειδή όσο πιο πολύ πείθω τον εαυτό μου ότι «Δεν θέλω να ακούσω τίποτε», τόσο πιο πολύ αναγνωρίζω, με την άρνησή μου την ίδια, ότι ήμουν ο εραστής εκείνου για τον οποίο σήμερα θέλω να ξεχάσω τα πάντα.

Δεν είναι η μνήμη του τάδε προσώπου, ή ετούτης εδώ της σάρκας, ούτε αυτού εδώ του άλλου – 

όλα αυτά μπορούν κάλλιστα να εξαφανιστούν χωρίς να αφήσουν ψυχολογικά ίχνη.

Είναι ότι κάποτε έκανα μία ανεπανόρθωτη εξομολόγηση σ’ αυτόν που ίσως έχει σβήσει από τη μνήμη μου και του οποίου έγινα ο εραστής· αν σήμερα έχω ξεχάσει τα πάντα, αυτό δεν αλλάζει το γεγονός ότι, για να αγαπήσω αυτόν που έχει πια εκλείψει, έφτασα όντως στο καθεστώς του εραστή, ότι αγάπησα όντως από πρωτοβουλία σύμφωνα με την αρχή του μη αποχρώντος λόγου, και ότι όντως έλαβα από αυτόν την σάρκα μου (την οποία δεν είχε) δίνοντάς του τη δική του (την οποία δεν είχα).

Οπότε, ακόμα κι αν ο όρκος δεν ήξερε πώς να διαρκέσει, δεν το μπόρεσε, ή δεν το θέλησε, ακόμα

 κι αν ο άλλος έχει εξαφανιστεί μαζί με το φαινόμενο που τον φανέρωνε, το γεγονός παραμένει ότι ριζικοποίησα την ερωτική αναγωγή, της οποίας η σφραγίδα με σημαδεύει για πάντα.

Ό,τι έκανα, είπα ή αισθάνθηκα από έρωτα φτάνοντας μέχρι 

τη ριζικοποιημένη ερωτική αναγωγή, 

με σημάδεψε σαν οριστικό στίγμα και μου επέβαλε

 μία νέα μορφή.

 Ίσως έχασα με τον χρόνο 

τον τάδε άλλο ή έχασα χρόνο μαζί του – αλλά δεν θα χάσω ποτέ αυτό που χρειάστηκε να γίνω για να τον αγαπήσω.

Όλες τις πράξεις που έκανα ως εραστής, τις κρατώ για πάντα μέσα μου – ή μάλλον με κρατούν μέσα τους και σώζουν την αδιαμφισβήτητη ερωτική αξιοπρέπειά μου.

Αυτοί που αγάπησα ίσως χάθηκαν, όχι όμως το γεγονός ότι τους αγάπησα, ούτε ο χρόνος που αφιέρωσα γι’ αυτό, ούτε ο εραστής που έγινα για να τους αγαπήσω.

Γιατί δεν υπάρχει ποτέ πρώην, υπάρχουν μόνο τα ανεξίτηλα ίχνη των άλλων, που με έκαναν εραστή, εραστή όχι άσφαλτο, εραστή χωρίς αμφιβολία πεπερασμένο, αλλά οριστικό, αλλά ανέκλητο.

Ποτέ δεν θα μπορέσω να αναιρέσω το γεγονός ότι μπήκα στον πειρασμό να αγαπήσω, 

ότι επομένως αγάπησα.

Jean_Luc Marion, Το Ερωτικό Φαινόμενο (εκδ. Πόλις, μτφ: Χ. Μαρσέλλος) σσ. 351-352.

πηγή:

https://www.o-klooun.com/anadimosiefseis/i-pisti-os-erotiki-xronikotita

"Διάφανη κρήνη κορυφαία πηγή

Ο ουρανός μου είναι βαθύς κι ανάλλαχτος

Ό,τι αγαπώ γεννιέται αδιάκοπα

Ό,τι αγαπώ βρίσκεται στην αρχή του πάντα."

 (Οδυσσέας Ελύτης - ΗΛΙΟΣ Ο ΠΡΩΤΟΣ  (1943) )

..

στο χωροχρονικό συνεχές ταξιδεύω

στο αδιάκοπο συναπάντημα ποιητών και φαινομένων

σχηματίζω τις διαστάσεις μου

Ιω

https://www.youtube.com/watch?v=gw9fKuymA0I

Σημ.:Φωτ. από το διαδίκτυο

Λουίς Σεπούλβεδα - ελεύθερος άνθρωπος

Λουίς Σεπούλβεδα - ελεύθερος άνθρωπος

" Ένιωθα ότι φτάναμε στο τέλος ενός μεγάλου ταξιδιού. 

Μου έφταναν όλες οι ατιμίες που είχα δει. 

Σκέφτηκα ν' αφήσω τον Πέδρο Τσίκο και να ριχτώ μ' όλη τη δύναμη του Φινιστέρρε στο μηχανοστάσιο του Νισίν Μάρου. Έχω πεντακόσια λίτρα καύσιμα στο καράβι κι αυτό γίνεται μια μολότωφ ένα κι ένα. Ο Πέδρο διάβασε τη σκέψη μου και για δεύτερη φορά μου μίλησε σαν ξένος: ''Όχι, αφεντικό. Εγώ είμαι απ' αυτά τα νερά πιο πολύ απ' ό,τι εσύ''. 

απόσπασμα από

"Ο κόσμος του τέλους του κόσμου"

(Εκδ. Opera, Δεκέμβριος 2003)

"Το ανθρώπινο πρόσωπο δε λέει ποτέ ψέματα. Είναι ο μοναδικός χάρτης όπου είναι αποτυπωμένοι όλοι οι τόποι στους οποίους έχουμε ζήσει."

"Έτσι είναι. Οι φτωχοί περνάνε πείνες, κι οι πλούσιοι, όρεξη."

αποσπάσματα από

"Το ημερολόγιο ενός ευαίσθητου killer"

(Εκδ. Opera, Σεπτέμβριος 2012)

"Αγωνίζομαι για να μην ξεχάσω ότι είμαι ελεύθερος". 

Αυτή ήταν η ατάκα που επαναλάμβανε συχνά στις συνεντεύξεις του. 

Ο Λουίς Σεπούλβεδα και η γυναίκα του, η ποιήτρια Κάρμεν Γιάνιες, πέρασαν χρόνια

 στη φυλακή επί Πινοτσέτ. Όταν τους ρωτούσαν γιατί δε μιλούσαν για τα βασανιστήρια που πέρασαν, έλεγαν "από σεβασμό για τους συντρόφους που πέθαναν".

πηγή:

https://www.news247.gr/politismos/loyis-sepoylveda-5-pragmata-poy-prepei-na-xereis-gia-ton-syggrafea-tis-anypakois.7625046.html

***

"Να λείπεις ― δεν είναι τίποτα να λείπεις.

Αν έχεις λείψει για ό,τι πρέπει,

θα ‘σαι για πάντα μέσα σ’ όλα εκείνα που γι’ αυτά έχεις λείψει,

θα ‘σαι για πάντα μέσα σ’ όλο τον κόσμο"

 Γιάννης Ρίτσος

(απόσπασμα από το ποιητικό έργο του

 “Οι γειτονιές του κόσμου”)

***

σύντροφοι

φάλαινες

γάτοι

κοιτούν ψηλά

ο γλάρος έμαθε να πετάει

βουνά και πελάγη

αναριγούν

Αντίο ελεύθερε άνθρωπε!

Ιω

https://www.youtube.com/watch?v=5nELPFKhG3s

Σημ.: Φωτ. από το διαδίκτυο

Αρουντάντι Ρόι: Η πανδημία είναι μια θύρα για τον καινούργιο κόσμο (απόσπασμα)

 Η πανδημία είναι μια θύρα για τον καινούργιο κόσμο

Αρουντάντι Ρόι

(απόσπασμα)

"Ό,τι κι αν είναι, ο κορονοϊός έχει καταφέρει να γονατίσει και να σταματήσει τον κόσμο, όπως κανένας άλλος δεν έχει καταφέρει. Το μυαλό μας εξακολουθεί να τρέχει προς τα πίσω και προς τα μπρος, λαχταρώντας την επιστροφή στην «κανονικότητα», προσπαθώντας να συρράψει το μέλλον μας με το παρελθόν μας, αρνούμενο να αναγνωρίσει την τομή μεταξύ τους. Αλλά η τομή υπάρχει. Και μέσα σ’ αυτή τη φοβερή απελπισία, μας προσφέρει την ευκαιρία να ξανασκεφτούμε την τρομακτική μηχανή που κατασκευάσαμε για τον εαυτό μας. Τίποτα δεν θα μπορούσε να είναι χειρότερο από μια επιστροφή στην κανονικότητα.

Ιστορικά, οι πανδημίες ανάγκασαν τους ανθρώπους να διαρρήξουν τους δεσμούς με το παρελθόν και να φανταστούν εκ νέου τον κόσμο τους. Αυτό που συμβαίνει σήμερα δεν είναι διαφορετικό.

 Είναι μια πόρτα, μια πύλη μεταξύ ενός κόσμου και του επόμενου.

Μπορούμε να επιλέξουμε να διασχίσουμε αυτή την πύλη σέρνοντας πίσω μας τα πτώματα της προκατάληψης και του μίσους, της απληστίας μας, των τραπεζικών δεδομένων μας 

και των νεκρών ιδεών μας, των νεκρών ποταμών μας και των καπνισμένων ουρανών μας. Ή μπορούμε να περπατήσουμε ελαφρά, με μικρές αποσκευές, έτοιμοι να φανταστούμε έναν άλλο κόσμο. 

Και έτοιμοι να αγωνιστούμε γι ‘αυτόν."

Αρουντάντι Ρόι

Απόδοση του κειμένου από τα αγγλικά:

Θάνος Λεύκος Παναγιώτου

Μαρίνα Γ. Μεϊντάνη

πηγή:

http://infolibre.gr/wpinfolibre/2020/04/09/aroyntanti-roi-i-pandimia-einai-mia-thyra-gia-ton-kainoyrgio-kosmo/

                                   ".. από κάθε τι γλιστρούν στο τέλος, στίχοι ωραίοι.                                         
    Δεν έχω όμως πάντοτε ποίημα γι’ αυτούς. "

Άθως Δημουλάς
«Η μοίρα των πεπρωμένων» (1979).

***

σαν από καιρό 
αλαφρώνουμε αποσκευές

σαν από καιρό 
η φαντασία τόσο διψά

κι η γροθιά 
πουλί που υψώνεται

σαν να μην έχει πια καιρό

Ιω

https://www.youtube.com/watch?v=HAtWd_7ZpF8

Σημ.: Φωτ. από το διαδίκτυο

2 αφηγήματα του Αργύρη Χιόνη: "Το Αλογάκι της Παναγίας" & "Οι εμβάδες"

2 αφηγήματα του Αργύρη Χιόνη: 

"Το Αλογάκι της Παναγίας" & "Οι εμβάδες"

από το βιβλίο του «Όντα και Μη Όντα» (εκδ. Γαβριηλίδης, 2006)

"Το Αλογάκι της Παναγίας"

   Η ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ονομασία του μεγάλου αυτού δικτυόπτερου εντόμου είναι  Μάντις  και του την έδωσαν, πρώτοι, οι αρχαίοι Έλληνες οι οποίοι, βλέποντάς το να κωλοκάθεται, να μένει ακίνητο ή να κινείται αργά, μπρος-πίσω, με ανασηκωμένο το κεφάλι και τα μπροστινά πόδια εκτεταμένα σε στάση ικεσίας, πίστευαν ότι διαθέτει υπερφυσικές ιδιότητες. Η δοξασία αυτή αντικατοπτρίζεται και σε άλλες γλώσσες. Έτσι οι Άγγλοι το ονομάζουν, επίσης μάντιδα (soothsayer), οι Γερμανοί λάτριδα του Θεού (Gottes anbeterin), οι Γάλλοι προσκυνητήριο (prie-Dieu) και, χωρίς να το έχω ψάξει, υποπτεύομαι ότι και πολλοί άλλοι λαοί θα του έχουν δώσει κάποιο ανάλογο όνομα.

   Ωστόσο, το αλογάκι της Παναγίας, το μόνο που δεν κάνει, όταν παίρνει αυτή τη στάση, είναι να προσεύχεται ή να ικετεύει· απλώς έχει στήσει ενέδρα και ετοιμάζεται ν’ αρπάξει το πρώτο μικρότερο έντομο, που θα ‘χει την ατυχία να περάσει από μπροστά του, και να το καταβροχθίσει. Σ’ αυτήν την εγκληματική δραστηριότητά του το βοηθά και η φύση (ευνοϊκή, ως γνωστόν, για τους δυνατούς και ανελέητη για τους αδυνάτους) που το έχει προικίσει με μιαν εκπληκτική ικανότητα παραλλαγής. Με άλλα λόγια, παίρνοντας ακριβώς το χρώμα του περιβάλλοντος, καθίσταται αόρατο για τα θύματά του, καθώς και για τους εχθρούς του που, έτσι κι αλλιώς, είναι ελάχιστοι.

   Ποτέ μου δεν το χώνεψα αυτό το αλογάκι, κι ας ήταν της Παναγίας. Σ’ αυτό πρέπει να έφταιξε κι

 η μάνα μου που, όταν ήμουνα παιδί, μού έλεγε να μην το πλησιάζω, να μην το πειράζω, γιατί, αν θύμωνε και μ’ έφτυνε στο πρόσωπο, θα τυφλωνόμουν. Πάντα λοιπόν το απέφευγα με δέος, όταν βρισκόταν μπροστά μου. Ωστόσο, μίσος πραγματικό γι’ αυτό το άσπλαχνο ζωντανό, μίσος που ακόμη τρέφω, ένιωσα, για πρώτη φορά, όταν έμαθα ότι, μετά τη σύζευξη, το θηλυκό καταβροχθίζει το αρσενικό, το οποίο, καίτοι πιο ταχύ και με μεγαλύτερη πτητική ικανότητα από τη «συμβία» του, δέχεται παθητικά τη θυσία του για τη διαιώνιση του είδους και της ωμότητας. Από μια τέτοια διεστραμμένη ένωση, πώς θα ήταν δυνατόν να προκύψουν υγιείς γόνοι; Οι νύμφες (γύρω στις διακόσιες), μόλις βγουν από τ’ αβγά τους, αρχίζουν ν’ αλληλοσπαράζονται.

   Θα μπορούσε, βέβαια, κάποιος να μου πει: «Μα γιατί τα βάζεις με τα αλογάκια της Παναγίας; 

Δε βλέπεις τι γίνεται με τους ανθρώπους;» Και θα είχε δίκιο. Οι περισσότερες γυναίκες που γνωρίζω καταβροχθίζουν, μετά την τεκνοποίηση, τους άντρες τους. Μπορεί να μην τρώνε κυριολεκτικά τις σάρκες τους, αλλά κάνουν κάτι ακόμη πιο ωμό· αφανίζουν τις ψυχές τους. Μετά την τεκνοποίηση, ο άντρας παύει να είναι το κέντρο της προσοχής της γυναίκας, παύει να είναι ερωτικός σύντροφος και γίνεται αυτός που ξεβουλώνει νεροχύτες, βιδώνει βίδες, καρφώνει καρφιά και εξασφαλίζει στην οικογένεια τα προς το ζην. Από συγκεκριμένο πρόσωπο, από αντικείμενο αγάπης και πόθου, μεταβάλλεται σ’ ένα σκέτο Αυτός. Πού είναι Αυτός; Δεν ήρθε ακόμη Αυτός; Τι κάνει πάλι Αυτός;… Όσο για τους γόνους του ανθρώπου, ούτε αυτοί διαφέρουν από τις νύμφες της Μάντιδος. Ο αλληλοσπαραγμός τους, για την εξασφάλιση των πρωτείων, είναι καθημερινό, συνηθισμένο φαινόμενο. Η κοινωνία μας είναι γεμάτη Κάιν και Άβελ.

   Τελικά, τα μόνα πραγματικά αγαπημένα, τα μόνα βαθιά, ως τα γεράματα, ως το τέλος, ερωτευμένα ζευγάρια που έχω γνωρίσει ήταν άκληρα.

"Οι εμβάδες"

                                                               Στον Κωστή Παπαγιώργη

ΟΙ ΕΜΒΑΔΕΣ ουδεμία σχέση έχουν με τις αμοιβάδες. Ζώα είναι κι αυτές, αλλά πολύ πιο εξελιγμένα. Είναι ένα είδος οικόσιτων υποζυγίων και, ως προς αυτό, διαφέρουν επίσης από τα υποδήματα που είναι υποζύγια ανοικτού εδάφους. Το γεγονός, ωστόσο, ότι οι εμβάδες κινούνται στο περιορισμένο εμβαδόν του σπιτιού, δεν σημαίνει αναγκαστικά ότι διανύουν μικρότερες αποστάσεις από 
τα υποδήματα, ιδίως όταν πρόκειται για εμβάδες που μεταφέρουν εξαιρετικά δραστήριες οικοκυρές, οπλισμένες με σφουγγαρόπανα, σκούπες και ξεσκονίστρες, από δωμάτιο σε δωμάτιο και από μπάνιο σε κουζίνα κι από κουζίνα σε βεράντα και σε σκάλα και
 σε πεζοδρόμιο και πάλι πίσω, από δωμάτιο σε δωμάτιο… Χιλιόμετρα ολόκληρα διανύουν, κάθε μέρα, αυτά τα υπομονετικά υποζύγια, περιφερόμενα μέσα στα περιορισμένα τετραγωνικά μιας κατοικίας.

   Παρά την καθημερινή, σκληρή ταλαιπωρία τους, αυτά τα αγαθά ζωντανά ουδέποτε διεμαρτυρήθησαν ή εξέφρασαν το παραμικρό παράπονο. Αντίθετα, τα υποδήματα, όντα εκδικητικά από τη φύση τους, πρήζουν ή γεμίζουν  με φλύκταινες και κάλους τα πόδια των αφεντικών τους.

   Ένα άλλο αξιέπαινο χαρακτηριστικό των εμβάδων είναι η ολιγάρκειά τους. Εν αντιθέσει προς τα δήθεν κοινωνικά, αλλά, στην ουσία, φαντασμένα υποδήματα, δεν χρειάζονται ούτε ξεσκονίσματα ούτε γυαλίσματα. Το μόνο που ελπίζουν (όχι απαιτούν) είναι τα πόδια που χώνονται μέσα τους να έχουν, προηγουμένως, πλυθεί, να έχουν αποκαθαρθεί από τη χυδαία υποδηματίλα ή ποδαρίλα, όπως συνήθως ονομάζεται.

   Για κάποιον ανεξήγητο λόγο, οι εμβάδες έχουν γίνει σύμβολο της τεμπελιάς, της απραξίας, της απόσυρσης από τη δράση. Οι επιβήτορές τους, όταν πρόκειται για άντρες και όχι για δραστήριες οικοκυρές, θεωρούνται κάτι σαν απόμαχοι, απόστρατοι, κάτι σαν παραιτημένοι απ’ τη ζωή ή, απλώς τεμπέληδες. Δεν υπάρχει τίποτε πιο ψευδές από αυτό. Ως απόδειξη περί του αντιθέτου, αρκεί να αναφέρω την περίπτωση των κυρίων Μπαλζάκ και Προυστ που, επιβαίνοντες των παντουφλών τους, διήνυσαν τεράστιες αποστάσεις μέσα στην αχανή στέπα της ανθρώπινης ψυχής. Χωρίς να έχω δε τις σχετικές πληροφορίες, φαντάζομαι ότι το ίδιο έπραξε και ο κύριος Ντοστογιέβσκη.  

Αργύρης Χιόνης

από το βιβλίο του «Όντα και Μη Όντα» (εκδ. Γαβριηλίδης, 2006)

πηγή:

https://eimaistahaimou.blogspot.com/2020/04/1943-2011-2006_5.html

https://eimaistahaimou.blogspot.com/2020/04/1943-2011-2006.html

ο ξεχωριστός τρόπος που

κάποιες ψυχές διανύουν  

 την αχανή στέπα 

της  παραξενιάς σου

με τις λέξεις

το βλέμμα

ή τα χέρια τους

 σε κάνει να πιστεύεις

ότι υπάρχει και μια ακόμη κατηγορία 

"Όντα και Μη όντα μαζί"

την ίδια στιγμή

τόσο πολύτιμα μαζί!

Ιω

https://youtu.be/jBUtueveT8Q

Σημ.: Φωτ. από το διαδίκτυο

Ο ΑΛΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ - Ένας υπέροχος άνθρωπος

Ο ΑΛΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ 

Ένας υπέροχος άνθρωπος

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ 

από το ιστολόγιο /oallosanthropos.blogspot.com/

"ΟΙ ΦΩΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ 15 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ΕΩΣ 27 ΜΑΡΤΙΟΥ,ΠΡΙΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΚΟΡΟΝΟΙΟ

Καλημέρα Άλλοι Άνθρωποι, όπως ξέρετε από τότε που ξεκίνησε αυτή η κατάσταση με τον ιο, πριν από την απαγόρευση κυκλοφορίας, ο Άλλος Άνθρωπος μαγειρεύει καθημερινά στη Μ Αλεξάνδρου 122 ζεστό φαγητό και ερχωντε άνθρωποι και το παίρνουν χωρίς να έχουμε καμεια επαφή,επίσης από σήμερα σε συνεργασία με τα παιδιά από το αυτοοργανωμένα Στεκι Καλιθεα κανουμε και ντελίβερι, η Συγκομιδή τροφίμων είναι δύσκολη πολυ και για να συνεχίσουμε να κανουμε αυτό το ελάχιστο που μπορούμε πρέπει να μας ερχωντε Τροφιμα και αυτό μπορεί να γίνει μόνο με την παραγγελία μέσο Ίντερνετ και να μας τα φέρνουν στη 

Μ Αλεξάνδρου 122 στον κεραμεικο 

και τηλ Επικοινωνίας 6940882355 Κωνσταντινος

Οι αναγκες λοιπόν είναι:

Ζυμαρικά

Όσπρια

Ρύζι

Πελτεδες

Πουμαρο

Ελαιόλαδο

Λαχανικα

Μπαχαρικά

Φρούτα

Φυτικά Γάλατα,καφεδες,ζάχαρη

Χαρτοπετσέτες

Ρόλο κουζίνας

Μπολακια συσκευασίας με καπακι από Σοφοκλέους και Σωκρατους γωνία 6 ευρώ τα 100 τεμ

 ( 21 0523 2182 Παναγιώτης)

Χλωρίνη,οινόπνευμα,γάντια

Οποίος μπορεί λοιπόν κάνει παραγγελία ότι μπορεί και μας τα φέρνουν εκεί."

πηγή:

http://oallosanthropos.blogspot.com/

  ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΤΕ ΜΕ ΤΡΟΦΙΜΑ Η΄ΜΕ ΧΡΗΜΑΤΑ Η΄ΜΕ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ (HOW YOU CAN HELP)

http://oallosanthropos.blogspot.com/p/blog-page_4.html

***

"Υπάρχουν άνθρωποι που αγωνίζονται μια μέρα και είναι καλοί,

άλλοι που παλεύουν ένα χρόνο και είναι καλύτεροι,

υπάρχουν εκείνοι που αγωνίζονται περισσότερα χρόνια και είναι ακόμα καλύτεροι,

αλλά υπάρχουν εκείνοι που αγωνίζονται όλη τη ζωή τους:

αυτοί είναι απαραίτητοι".

Μπέρτολτ Μπρεχτ

ευχαριστώ

τα σέβη μου!

Ιω

https://www.youtube.com/watch?v=3XRxoq6WVEA

Σημ.: Φωτ. από το ιστολόγιο oallosanthropos.blogspot.com