όλη η ζωή μικροί ταξιδεμοί
κάθε βήμα.. κάθε βλέμμα
το βιβλίο που θα διαβάσεις
η μουσική που θα ακούσεις·

και η μνήμη
μνήμη μου.. ο μεγαλύτερος..
Ιω

"Και πώς ξέρετε αν, καθώς ταξιδεύω έτσι, δεν έχω πάρει από πίσω, στα σκοτεινά, τον ίδιο μου τον εαυτό;"
(Φερνάντο Πεσσόα -
« Το Βιβλίο της Ανησυχίας»)

Δευτέρα 6 Απριλίου 2020

Απαγόρευση κυκλοφορίας: Ρε…είμαι κι εγώ εδώ! - του Γιώργου Λαγγουρέτου (nostimonimar.gr)




Απαγόρευση κυκλοφορίας: Ρε…είμαι κι εγώ εδώ!
 - του Γιώργου Λαγγουρέτου


Όλοι έχουμε συναντήσει την περίπτωση ηλικιωμένης μαμάς με το μεσήλικα μοναχογιό της   που κυριολεκτικά δεν τον αφήνει να πάρει ανάσα: του δίνει συνεχώς συμβουλές για τα πάντα, του κανονίζει τα οικονομικά, του διαλέγει τα ρούχα, του φτιάχνει το φαγητό, του στρώνει        το κρεβάτι, του υποδεικνύει με ποιους/ες να βγει, πότε να γυρίσει, πόσο θα λείψει. Όλα αυτά γίνονται κατά δήλωσή της «για το καλό του». Ο δυστυχής μοναχογιός με όλο αυτό το πέπλο υπερπροστασίας πάνω του, συνήθως γίνεται μελαγχολικός, άβουλος, αδύναμος και τελικά, όταν αποβιώσει η μαμά, συνήθως αδυνατεί να διαχειριστεί τη ζωή του και την ακολουθεί άδοξα.
Όταν προέκυψε το θέμα της πανδημίας του κορωνοϊού, υπήρξε έγκαιρη ενημέρωση από τα ΜΜΕ και από τις αρμόδιες κυβερνητικές πηγές σχετικά με την επικινδυνότητα του ιού, τη μεταδοτικότητά του και όλα όσα γνωρίζουμε από την πληθώρα ενημέρωσης που μας παρέχεται για το θέμα αυτό. Στην αρχή οι αρμόδιες αρχές ήταν καθησυχαστικές: «Εάν φτάσουμε στο κακό σενάριο που λέει ότι ο ιός αυτός θα γίνει μία παγκόσμια διασπορά, έχουμε το καλό δεδομένο ότι στην πλειονότητα των περιστατικών είναι ελαφρύς, οι περισσότεροι τον περνάνε σαν κρυολόγημα». Το 20% των περιστατικών νοσεί σοβαρά. Θα μειωθεί με την πάροδο του χρόνου. Διαπίστωση που συνάδει με χθεσινή δήλωση του γενικού διευθυντή του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγιέσους, ο οποίος είπε ότι νοσεί βαριά μόνο το 20% των περιστατικών. Αυτό ισχύει, σύμφωνα με τα μέχρι τώρα δεδομένα, που συνέχεια αλλάζουν, τονίζει ο κ. Τσιόδρας και προβλέπει ότι στην πάροδο του χρόνου θα μειωθεί κι άλλο αυτό το ποσοστό των βαριά νοσούντων, όπως θα μειωθεί κι άλλο η θνητότητα που αυτή τη στιγμή κυμαίνεται στο 2%» (πηγή Έθνος 29-1-2020).
Όσο οι εξελίξεις αρχικά στην Κίνα και εν συνεχεία στην Ιταλία, την Ισπανία κλπ προχωρούσαν, σε όλους τους τόνους και με όλους τους τρόπους αναδείχθηκε η επικινδυνότητα του θέματος. Μέχρι και μηνύματα στο κινητό μας τηλέφωνο λάβαμε. Ο κόσμος, λογικά σκεπτόμενος, άρχισε να παίρνει τα μέτρα του. Κατ’ αρχήν εφάρμοσε σχολαστικά μέτρα ατομικής υγιεινής, χρησιμοποιώντας μάσκες, γάντια και αντισηπτικά, τα οποία μάλιστα άρχιζαν να παρουσιάζουν έλλειψη. Άλλες φορές παρασυρμένος από τη λεγόμενη «ψυχολογία της αγέλης» έσπευσε να προμηθευτεί και αποθηκεύσει είδη πρώτης ανάγκης όπως μακαρόνια, χαρτιά υγείας κλπ. Περιόρισε τις μετακινήσεις του, φρόντισε να προστατέψει τους πιο ευάλωτους (ηλικωμένους, νοσούντες κλπ) απομονώνοντάς τους και επεδίωξε να αποφεύγει το συνωστισμό, πηγαίνοντας για αναψυχή όχι πλέον στα εστιατόρια, τα καφέ και τους χώρους όπου φιλοξενούνται καλλιτεχνικά δρώμενα (κινηματογράφους, θέατρα, μουσικές σκηνές κλπ) αλλά σε παραλίες, πλατείες, πάρκα και βουνά.
Μέχρι εδώ η πολιτεία αντιμετωπίζει τον πολίτη ως άνθρωπο – υποκείμενο δικαιωμάτων. Τον ενημερώνει για τον κίνδυνο, τον προτρέπει να προφυλαχθεί και του παρέχει περίθαλψη μέσω του δημόσιου συστήματος υγείας, με τις ελλείψεις και τα μεγάλα προβλήματα που παρατηρούνται (βλ. Β. Σιούτη Άοπλοι στο μέτωπο του υγειονομικού πολέμου Lifο 30-3-2020). Από κάποιο σημείο και πέρα, ωστόσο, το πράγμα αρχίζει και ξεφεύγει, καθώς με τις αλλεπάλληλες απαγορεύσεις ο άνθρωπος παύει να αντιμετωπίζεται ως πολίτης – υποκείμενο και καθίσταται «άτομο ως αποτέλεσμα και αντικείμενο εξουσίας, ως αποτέλεσμα και αντικείμενο γνώσης»      (Μ. Φουκώ Επιτήρηση και Τιμωρία Η γέννηση της φυλακής Ράππας Αθήνα 1989 σελ.254).
Επιβάλλονται περιορισμοί στις μετακινήσεις και αυστηρή απαγόρευση κυκλοφορίας, η οποία προϋποθέτει την εκ των προτέρων γνωστοποίηση της αφετηρίας, του προορισμού και του χρονικού προσδιορισμού της απομάκρυνσης από την κατοικία του κάθε πολίτη. Αυτό από μόνο του, πέραν των τεραστίων ζητημάτων που ανακύπτουν για την αντισυνταγματικότητα και για την προστασία των προσωπικών δεδομένων του συνόλου των πολιτών της χώρας είναι προβληματικό, γιατί πλέον ο κάθε πολίτης είναι υποχρεωμένος για κάθε μετακίνηση να λογοδοτεί, να θεωρεί ως αναγκαίο να γνωστοποιήσει πού και για πόσο θα λείψει και να υφίσταται έλεγχο και βαρύ πρόστιμο αν δεν είναι συνεπής στην υποχρέωση αυτή. Αυτό πριν από μερικές εβδομάδες ήταν αδιανόητο για οποιαδήποτε ευνομούμενη πολιτεία.
Παρόλα αυτά, με το βάρος των θανάτων ιδίως στην Ιταλία και την Ισπανία και με το φόβο του άγνωστου για το νέο ιό οι πολίτες πειθαρχούν: Από την πρώτη μέρα, είτε με sms είτε με έντυπες δηλώσεις, στο σύνολο της επικράτειας, αλλά και στις επιμέρους περιοχές όπως πχ Θεσσαλονίκη, Αλεξανδρούπολη, Πύργο και παντού, παρατηρείται πλήρης συμμόρφωση των πολιτών. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός σε συνέντευξή του στο CNN την 1-4-2020 απέδωσε την ως τώρα αντιμετώπιση της εξάπλωσης του ιού στο γεγονός ότι υπήρξε «σχεδόν καθολική η συνεργασία από τους Έλληνες πολίτες, που σεβάστηκαν τις κατευθύνσεις και έμειναν στο σπίτι με πολύ λίγες εξαιρέσεις».
Κι όμως αυτή η καθολική ευαισθητοποίηση και ανταπόκριση (η πέραν κάθε φαντασίας μέχρι πριν από μερικές εβδομάδες) δεν αξιολογείται, απ ό,τι διαφαίνεται, ως επαρκής από τον αρμόδιο υφυπουργό, ο οποίος συνεχώς προβαίνει σε νέες προειδοποιήσεις. Τα ΜΜΕ συνεχίζουν και παρουσιάζουν τους πολίτες ως δήθεν ανεύθυνους, φτάνοντας στο σημείο, κατά τα φαινόμενα, να προβάλουν παραποιημένες εικόνες σε ρεπορτάζ, προκειμένου να υποστηρίξουν το συγκεκριμένο αφήγημα. Και αντί να αναζητηθούν τυχόν ευθύνες τους και να υποστούν κυρώσεις έρχεται ο υπουργός Δημόσιας Τάξης και δηλώνει ευθέως: «Η τηλεόραση μεγέθυνε ελάχιστες μειοψηφίες στις παραλίες και στα άλση. Καλά έκανε η τηλεόραση γιατί η πειθαρχία πρέπει να είναι απόλυτη» (πηγή Πρώτο Θέμα 31-3-2020) .
Παρατηρούμε επίσης σε άλλες χώρες να λαμβάνονται ακραία καταπιεστικά μέτρα στο όνομα της διαχείρισης της κρίσης του κορωνοϊού: Στην Κίνα οι αρχές έχουν εφαρμόσει άτεγκτα μέτρα ασφαλείας παραβιάζοντας κάθε έννοια σεβασμού των προσωπικών δεδομένων στο όνομα του περιορισμού της επιδημίας του κορωνοϊού. Από τους κορυφαίους αξιωματούχους μέχρι τους εργαζόμενους στις τοπικές κοινότητες, εκείνοι που επιβάλλουν τους κανόνες επαναλαμβάνουν την ίδια επωδό: αυτή είναι μια «έκτακτη περίοδος» feichang shiqi, η οποία απαιτεί έκτακτα μέτρα (πηγή Lily Κuo για τη Guardian δημ. aftoleksi.gr 12-3-2020). Στην Ουγγαρία η κυβέρνηση Ορμπάν έβγαλε στρατό στους δρόμους, έκλεισε τη Βουλή και επέβαλε λογοκρισία με πρόσχημα την πανδημία. «Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα ανακοίνωσε ότι «παρακολουθεί με ανησυχία τις πολιτικές εξελίξεις» στην Ουγγαρία. Το Συμβούλιο της Ευρώπης προειδοποίησε ότι μία «επ’ αόριστον και ανεξέλεγκτη κατάσταση έκτακτης ανάγκης δεν μπορεί να εγγυηθεί τον σεβασμό των θεμελιωδών αρχών της δημοκρατίας». (πηγή imerodromos.gr 31-3-2020).
Σε χώρες όπως η Ινδία, η Κένυα, η Παραγουάη, οι Φιλιππίνες τα πράγματα δεν είναι καθόλου καλύτερα: «Η αστυνομία σε πολλές χώρες έχει το «ελεύθερο» να κάνει ελέγχους με τρόπο που ακόμα και στα πιο αυταρχικά καθεστώτα θεωρείται υπερβολικός. … Διεθνώς εντείνεται η ανησυχία ότι οι δυνάμεις της τάξης ανά τον κόσμο χρησιμοποιούν ταπεινωτικές τιμωρίες κατά την επιτήρηση των μέτρων καραντίνας στις πιο φτωχές και ευάλωτες ομάδες, περιλαμβανομένων φυσικά δεκάδων εκατομμυρίων ανθρώπων που κινδυνεύουν από τη φτώχεια και την πείνα» (πηγή Εφημερίδα Συντακτών 1-4-2020). Στην Κύπρο έχει επιβληθεί καθολική απαγόρευση κυκλοφορίας από 9μμ έως 6πμ, απαγορεύεται η συνάθροιση στα σπίτι ατόμων πέραν των όσων κατοικούν σ’ αυτά και για την τήρηση των μέτρων «αξιοποιούνται οι παρατηρητές της γειτονιάς» (πηγή parallaximag.gr 31-3-2020). Στην Πολωνία χρησιμοποιείται από την κυβέρνηση η εφαρμογή «Kwarantanna domowa» (κατ’οίκον καραντίνα) η οποία χρησιμοποιεί βιομετρικά στοιχεία, φωτογραφίες και στοιχεία εντοπισμού μέσω του κινητού τηλεφώνου του ατόμου που βρίσκεται σε καραντίνα, για να εποπτεύεται η τήρησή της (πηγή lawspot.gr).
Παράλληλα πληθαίνουν οι φωνές που διατυπώνουν ανησυχίες ότι οι νέοι τρόποι επιτήρησης που εφαρμόζονται εξαιτίας του κορωνοϊού ήρθαν για να μείνουν: “Όταν φύγουν τα μέτρα έκτακτης ανάγκης, φαίνεται πως μερικά θα παραμείνουν”, ανέφερε ο Edward Snowden σε συνέντευξή του στο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Κοπεγχάγης. Η κατάσταση έκτακτης ανάγκης τείνει να διευρυνθεί. Στη συνέχεια, οι αρχές είδαν ότι απέκτησαν ακόμη περισσότερη εξουσία και άρχισε να τους αρέσει. … Οι υπηρεσίες ασφαλείας θα βρουν σύντομα νέες χρήσεις για την τεχνολογία. Και όταν περάσει η κρίση, οι κυβερνήσεις μπορούν να επιβάλουν νέους νόμους που θα καθιστούν τους κανόνες έκτακτης ανάγκης μόνιμους και θα τους εκμεταλλεύονται για να ελέγξουν τις διαφωνίες και την πολιτική αντιπαράθεση» (πηγή camerastyloonline.wordpress.com 29-3-2020). Το περιοδικό Economist στο τελευταίο τεύχος του έχει εξώφυλλο ένα σκυλί με μάσκα που το κρατάει με λουρί ένας άνθρωπος με μάσκα, τον οποίο με τη σειρά του κρατάει με λουρί ένα μεγάλο χέρι και τίτλο «Όλα είναι υπό έλεγχο. Η Μεγάλη διακυβέρνηση, οι ελευθερίες και ο ιός».
“Όμως, την επόμενη ημέρα την έχουμε σκεφτεί; Πώς θα είναι σε επίπεδο κοινωνικής συνοχής, ατομικής ελευθερίας, αισθήματος αλληλεγγύης και ευθύνης; Πώς θα είναι ο κόσμος άραγε αν οι περιορισμοί που βιώνουμε σήμερα γίνουν καθημερινότητα κι εθιστούμε σ’ αυτούς;”        (Βασ. Κανέλλης in.gr 25-3-2020) «Η απαγόρευση κυκλοφορίας γίνεται για τη δική μας γενιά μια ακόμη εμπειρία που εγγράφεται στο συλλογικό ασυνείδητό μας σαν μια αναγκαία πράξη. Οι έκτακτες καταστάσεις, και οι περιορισμοί είναι συνηθισμένο φαινόμενο τις κοινωνίες μας. Έχουν γίνει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο μια φυσιολογική κατάσταση, την έχουμε αποδεχθεί με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, ή προσπαθούμε να αντισταθούμε σε αυτή, όταν μπορούμε και η απαγόρευση κυκλοφορίας τώρα υποβιβάζει τη ζωή μας ακόμη χαμηλότερα σε μια απλή βιολογική κατάσταση. Την σκέτη επιβίωση». (Κ. Πλιάκος Cnn.gr 23-3-2020)
Τις ίδιες ανησυχίες εκφράζει και ο Αυγουστίνος Ζενάκος στο άρθρο του με τίτλο «Η απαγόρευση της κυκλοφορίας είναι ιδεολογία – Η απαγόρευση της κυκλοφορίας δεν είναι απλώς ένα πρακτικό μέτρο. Είναι η αιχμή ενός ιδεολογικού προγράμματος που εξαπολύεται εν μέσω πανδημίας» (πηγή medium.com 23-3-2020). Και οι ηχηρές προειδοποιήσεις συνεχίζονται: «Αντί για αμφισβήτηση του νεοφιλελευθερισμού από μια προοδευτική κατεύθυνση, όπως πολλοί ελπίζουν, η επόμενη μέρα θα έχει οργουελικές καταστάσεις με περισσότερη καταστολή, κρατικό αυταρχισμό και διώξεις, που δεν έχει ξαναδεί η γενιά μας!» (Λ. Βατικιώτης kommon.gr 2-4-2020.
Όλα αυτά, λοιπόν, δεν είναι δυνατό να τα αντιπαρέλθουμε έτσι αβασάνιστα, χωρίς σκέψη και προβληματισμό. Άλλωστε και τα δείγματα που έχουμε όλα αυτά τα χρόνια πρέπει να μας καθιστούν τουλάχιστον υποψιασμένους. «Η «ελευθερία του πολίτη» δεν υπήρξε τίποτα παραπάνω από ένα στολίδι που χρησιμοποιούν οι κυρίαρχοι για να ωραιοποιήσουν ένα περιβάλλον επιβίωσης που δημιούργησαν για τους πληβείους και τους ηττημένους, με μόνη πιθανότητα την αναστολή της καταδίκης τους, μόνο όμως αν είναι πειθήνιοι, συμμορφωμένοι και με συντετριμμένα τα ανθρώπινα συναισθήματα» (Κ. Λουλουδάκης /Ιουλιανός Άσπρα μαντήλια στην Plaza de Mayo εκδόσεις ΚΨΜ 2015 σελ.166).
Πρέπει λοιπόν, όλοι μας να αναλογιστούμε που οδηγεί αυτό, που τώρα, επ’ ευκαιρία της κρίσης θεμελιώνεται. Δεν είμαστε άβουλοι, υποχείρια, είτε της μαμάς μας, όπως ο δυστυχής γιος που συναντήσαμε στην αρχή του κειμένου αυτού, είτε της πολιτικής ηγεσίας και των ΜΜΕ. Είμαστε πολίτες. Περάσαμε μέσα από μια πρωτοφανή κρίση τα τελευταία χρόνια των μνημονίων της ανεργίας και της φτώχειας. Αντέξαμε. Συνεχίζουμε να πληρώνουμε φόρους (άμεσους και έμμεσους), ασφαλιστικές εισφορές, δημοτικά τέλη, λογαριασμούς για ρεύμα, νερό, τηλέφωνο. Αγωνιζόμαστε σκληρά για να τα βγάλουμε πέρα. Είμαστε υποκείμενα δικαιωμάτων και όχι αντικείμενα χειραγώγησης και προπαγάνδας. Γλυκά το λέμε: Σεβαστείτε μας, αλλιώς θα μας βρείτε απέναντι.
* Ο Γιώργος Λαγγουρέτος έχει σπουδάσει νομικά (ΔΠΘ), κοινωνιολογία (Πανεπιστήμιο Κρήτης) και έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στην κοινωνιολογία του δικαίου (ΕΚΠΑ).     Είναι μουσικός, μέλος του συγκροτήματος Magic de Spell.
πηγή:

***

ΕΣΎ είσαι υπεύθυνος για την εξάπλωση ή όχι του κορωνοϊού.
αν ο ιός εξαπλωθεί, φταις ΕΣΎ . 
αν ο ιός δεν εξαπλωθεί, δικαιώνεται το κράτος για τις επιλογές του.!!
αν το κατάλαβες κάνε γαβ
έτσι μπράβο γκουντ μπόι..

Ιω

https://www.youtube.com/watch?v=UyiGZbQBS0c
(Ο Ρίτσος μιλάει για τη ΤΙΜΩΡΙΑ και τις ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ)

https://www.youtube.com/watch?v=f4PM7PsNj7E&list=PLTzpI_3mgm8VfcG7I_9hcrbnJ2ttWSfUz&index=6&t=0s



Σημ.: Φωτ. από το διαδίκτυο

Κυριακή 5 Απριλίου 2020

Ζωή Τάχα - Πρόκληση (Παλαιστινιακό)



Ζωή Τάχα - Πρόκληση
 (Παλαιστινιακό)

(στίχοι: Μαχμούντ Νταρουίς) 
(1941-2008) محمود درويش


Σφίξε μου τα σχοινιά
 απαγόρεψέ μου τα όλα
 τσιγάρα μολύβια και χαρτιά.
Σφίξε μου τα σχοινιά
 απαγόρεψέ μου τα όλα
 σβήσε στο χώμα τη φωτιά.

Πουλιά μυριάδες πάνω 
 στης καρδιάς μου τα κλαδιά
 πλάθουνε το τραγούδι μου.

Το τραγούδι είναι το αίμα
 το αλάτι του ψωμιού
 το νερό του ματιού.
Το τραγούδι είναι το αίμα
 γράφεται με τα νύχια
 με το λαρύγγι, τη ματιά.

Πουλιά μυριάδες πάνω 
 στης καρδιάς μου τα κλαδιά
 πλάθουνε το τραγούδι μου.

Μέσα από το κρατήριο
 τα συρματοπλέγματα
 με χειροπέδες και δεσμά.
Μέσα από το κρατήριο
 κάτω από το μαστίγιο
 κάτω απ' τις αλυσίδες.

Πουλιά μυριάδες πάνω 
 στης καρδιάς μου τα κλαδιά
 πλάθουνε το τραγούδι μου.

Ζωή Τάχα* - Πρόκληση (Παλαιστινιακό)
(στίχοι: Μαχμούντ Νταρουίς ) 

ακούω


Ζωή Τάχα*:
Το γκρουπ ''Ζωή Τάχα'' δημιουργήθηκε στα μέσα του 2012 στο Αιγάλεω, λίγο καιρό μετά από το τέλος της πορείας του γκρουπ ''Ωχρά Σπειροχαίτη'' 
Όπως δηλώνουν για το νέο αυτό εγχείρημα
«Στήσαμε ένα εγχείρημα αναρχικό, αυτοοργανωμένο, πολιτικό, κοινωνικό, μουσικό... 
μέσα σε έναν κόσμο αντίστασης και αλληλεγγύης ενάντια στον κόσμο των εμπόρων, 
στον κόσμο της Εξουσίας».
Το όνομα του γκρουπ προέρχεται από την 34χρονη Ζωή Τάχα από τη Λάρισα, η οποία εργαζόταν ως καθαρίστρια σε ιδιωτικό συνεργείο καθαρισμού, και λόγο κάποιας μικροκλοπής 
όρμησε στο ανοιχτό παράθυρο από τον τέταρτο όροφο του κτιρίου της Αστυνομίας στο κενό
 όπου και βρήκε το θάνατο

πηγή:


"σφίξε μου τα σχοινιά
 απαγόρεψέ μου τα όλα"

"πουλιά μυριάδες πάνω 
 στης καρδιάς μου τα κλαδιά"

τα φτερά τους φτερά μου
φουσκώνουν στις φλέβες
με σηκώνουν 

το "ψηλά" δεν απαγορεύτηκε ακόμη
πρόκληση τ' ανάστημα
κι ευχή


λίγος ακόμη " 'λεύθερος αγέρας" Παλαιστίνης

Ιω


Σημ.: Φωτ. από το διαδίκτυο


Σάββατο 4 Απριλίου 2020

Μιγκέλ ντε Θερβάντες - Δον Κιχώτης (απόσπασμα)



 Δον Κιχώτης - Μιγκέλ ντε Θερβάντες
 (απόσπασμα)


[...]
Πήραν το δρόμο τους κουβεντιάζοντας, όταν είδαν στον κάμπο καμιά τριάντα με σαράντα ανεμόμυλους. Ο Δον Κιχώτης, μόλις τους αντίκρισε, είπε στον ιπποκόμο του:
«Η τύχη οδηγεί τα βήματά μας.»
Βλέπεις εκεί φίλε μου Σάντσο Πάντσα, τριάντα, ίσως και λιγότερους, τεράστιους γίγαντες που ενάντια τους θα πολεμήσω και θα τους πάρω τη ζωή;»
«Μα ποιους γίγαντες;» είπε ο Σάντσο.»
«Εκείνους εκεί κάτω, δεν βλέπεις;» απάντησε ο αφέντης του, μερικοί μάλιστα έχουν χέρια μακριά ίσαμε δυο λεύγες.»
«Κοιτάξτε αφέντη μου,» παρατήρησε ο Σάντσο «εκείνα εκεί κάτω που φαίνονται έτσι δεν είναι γίγαντες, αλλά ανεμόμυλοι, και αυτά που μοιάζουν με χέρια είναι τα φτερά του που, καθώς ο άνεμος τα γυρίζει, κάνουν τη μυλόπετρα να αλέθει.»
«Πώς φαίνεται ότι δεν έχεις ιδέα από περιπέτειες! Αυτοί εκεί είναι γίγαντες και, αν φοβάσαι, πήγαινε στην άκρη να προσευχηθείς, 
όσο θα δίνω την άνιση μάχη ενάντια τους.»
[...]


«Πάψε φίλε μου Σάντσο», απάντησε ο Δον Κιχώτης, 
«τα πράγματα στον πόλεμο, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, αλλάζουν διαρκώς. Και μάλιστα, όσο το σκέφτομαι, τόσο πείθομαι ότι εκείνος ο μάγος ο Φρεστώνας μεταμόρφωσε αυτούς τους γίγαντες σε ανεμόμυλους για να μου στερήσει τη δόξα που θα κέρδιζα αν τους νικούσα. Όμως δεν θα καταφέρουν τίποτα τα φθονερά του μάγια απέναντι στην καλοσύνη του σπαθιού μου!».

«Δον Κιχώτης»
Μιγκέλ ντε Θερβάντες

πηγή :


ΔΟΝ ΚΙΧΩΤΗΣ

"Ατσάλινος και σοβαρός απάνω στ’ άλογό του
το αχαμνό, του Θερβαντές ο ήρωας περνάει·
και πίσω του, στο στωικό γαϊδούρι του καβάλα,
ο ιπποκόμος του ο χοντρός αγάλια ακολουθάει.

Αιώνες που ξεκίνησε και αιώνες που διαβαίνει
με σφραγισμένα επίσημα, ερμητικά τα χείλια
και με τα μάτια εκστατικά, το χέρι στο κοντάρι,
πηγαίνοντας στα γαλανά της Χίμαιρας βασίλεια…

Στο πέρασμά του απ’ τους πλατιούς του κόσμου δρόμους, όσοι
τον συντυχαίνουν, για τρελό τον παίρνουν, τον κοιτάνε,
τον δείχνει ο ένας του αλλουνού – κι ειρωνικά γελάνε.

Ω ποιητή! παρόμοια στο διάβα σου οι κοινοί
οι άνθρωποι χασκαρίζουνε. Άσε τους να γελάνε:
οι Δον Κιχώτες παν μπροστά κι οι Σάντσοι ακολουθάνε!"

Κώστας Ουράνης - Νοσταλγίες

***

άλλο ιδαλγός, άλλο ιδεολόγος
άλλο υπεύθυνος, άλλο πειθήνιος ή φοβικός
άλλο ουτοπία, άλλο αυταπάτη
άλλο λογαριάζομαι
άλλο επαναστατώ

"Άσε τους να γελάνε:
"οι Δον Κιχώτες παν μπροστά κι οι Σάντσοι ακολουθάνε!"

 -ραντεβού στους ανεμόμυλους -
γέλα δυνατά
τραγούδα δυνατότερα

Ιω

στο τέρμα

Σημ.: Φωτ. από το διαδίκτυο


Παρασκευή 3 Απριλίου 2020

Raoul Vaneigem: Κορωνοϊός (απόσπασμα)


Raoul Vaneigem: Κορωνοϊός

[...]

Πρόκειται για την διαμόρφωση μιας κατάστασης ικανής να επιδεινώσει την υπαρξιακή δυσφορία ποντάροντας πάνω σε τσακισμένα από το άγχος συναισθήματα, οξύνοντας την τύφλωση του αδύναμου θυμού. Αλλά ακόμα και το ψέμα υποχωρεί απέναντι στη γενική κατάρρευση. Η κρατική και λαϊκιστική παραγωγή κρετίνων άγγιξε τα όριά της. Δεν μπορεί να αρνηθεί ότι ένα πείραμα βρίσκεται σε εξέλιξη. Η πολιτική ανυπακοή εξαπλώνεται και ονειρεύεται κοινωνίες ριζικά νέες, επειδή θα είναι ριζικά ανθρώπινες.
Η αλληλεγγύη απελευθερώνει από την ατομικιστική τους προβιά άτομα που δεν φοβούνται πλέον να σκέφτονται από μόνα τους. Ο κορωνοϊός αποκάλυψε την χρεοκοπία του κράτους. Ορίστε ένα θέμα που προσφέρεται για προβληματισμό για τα θύματα του καταναγκαστικού περιορισμού. 

Η κατάρρευση του Λεβιάθαν κατάφερε να πείσει ταχύτερα από τις προσπάθειές μας για να
 το ρίξουμε. Ο κορωναϊός κατάφερε ακόμη κι άλλα. Παύοντας την βλαβερές συνέπειες της αχαλίνωτης παραγωγής, μειώνει την παγκόσμια ρύπανση, γλύτωνει εκατομμύρια ανθρώπους
 από έναν προγραμματισμένο θάνατο, η φύση αναπνέει, τα δελφίνια επιστρέφουν στη Σαρδηνία, 
τα κανάλια της Βενετίας απαλλαγμένα από τον μαζικό τουρισμό ξαναβρίσκουν ένα νερό καθαρό, 
το χρηματιστήριο καταρρέει.
Η Ισπανία αποφασίζει να εθνικοποιήσει ιδιωτικά νοσοκομεία, σαν να ανακαλύπτει εκ νέου την κοινωνική ασφάλιση, σαν το κράτος να θυμάται  το κράτος πρόνοιας που κατέστρεψε.
Τίποτα δεν είναι δεδομένο, όλα τώρα αρχίζουν. Η ουτοπία σέρνεται ακόμα στα τέσσερα. 
Ας εγκαταλείψουμε στην ουράνια ασημαντότητά τους τα δισεκατομμύρια τραπεζογραμμάτια
 και τις κενές- ασήμαντες ιδέες που κάνουν κύκλους πάνω από τα κεφάλια μας. 
Το σημαντικό είναι να “ασχοληθούμε εμείς οι ίδιοι με τις υποθέσεις μας” αφήνοντας την κομπιναδόρικη φούσκα να διαλυθεί και να εκραγεί. Ας προσέξουμε να μη μας λείψει η τόλμη και η αυτοπεποίθηση! Το παρόν μας δεν είναι ο περιορισμός που μας επιβάλλει η επιβίωση, είναι το άνοιγμα σε όλες τις δυνατότητες. Πανικόβλητο, το ολιγαρχικό κράτος αναγκάζεται να υιοθετήσει μέτρα που χθες ακόμα διακήρυττε πως ήταν αδύνατα. 
Εμείς θέλουμε να ανταποκριθούμε στο αίτημα της αποκατάστασης της ζωής και της γης. Η καραντίνα ευνοεί τη σκέψη. Ο περιορισμός δεν καταργεί τη σημασία του δρόμου, αλλά την επανεφεύρει.

Επιτρέψτε μου να σκέφτομαι, cum grano salis, 
ότι η εξέγερση της καθημερινότητας έχει ανυποψίαστες θεραπευτικές αρετές.
__________________
To άρθρο αυτό προέρχεται από μία συλλογή κειμένων και συνεντεύξεων που θα δημοσιεύονταν
 τον Απρίλη από τις εκδόσεις Grevis με τίτλο Η εξέγερση της καθημερινής ζωής.
Ο Ραούλ Βανεγκέμ είναι βέλγος συγγραφέας και φιλόσοφος, πρώην μέλος και θεωρητικός
 της Καταστασιακής Διεθνούς.


όλο το άρθρο εδώ
πηγή:

ευχαριστώ, τα σέβη μου!

Ιω



Σημ.: Φωτ. από το διαδίκτυο

Πέμπτη 2 Απριλίου 2020

Ν.Καρούζος - Εξουσία



Εξουσία

"-Θα πεθάνουμε ή θα βάλουμε την επανάσταση στο νόημά της!
- Αυτό είν' όλο.
Νοστάλγησα τα ορυχτά
την άφωνη θηλαστική μου ιερότητα
κι ανατρέχω στον ύπνο που με σώζει
είν' ο πρόχειρος θάνατος
ένα κλούβιο ρολόι
χωρίς τα πριν και χωρίς τα μετά.
Δεν ήρθα δε φεύγω θα σταματήσω.
- Η εξουσία είναι της Ιστορίας η ευκοιλιότητα.
-Στο χωριό μου τη λένε γλεντοκώλα."

Ν.Καρούζος 

"Νεολιθική νυχτωδία στην Κροστάνδη".
Απόπειρα, 1994
Α΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης [1988]



ε ρε και να'χα μια φέτα καρπούζι..




ἐν τῷ μεταξύ..



"Ο χωρίς σκέψη σεβασμός προς την εξουσία είναι ο μεγαλύτερος εχθρός της αλήθειας."
Αλβέρτος Αϊνστάιν


Ιω


Σημ.: Φωτ. από το διαδίκτυο

Τετάρτη 1 Απριλίου 2020

COVID19 ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ - Άμεση δράση για υγεία και αξιοπρέπεια




COVID19 ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
 Άμεση δράση για υγεία και αξιοπρέπεια

#AntiviruSolidarityThess
#covid19mutualaid


 Άμεση δράση για υγεία και αξιοπρέπεια

Η πανδημία του κορονοϊού, που μονοπωλεί την ατζέντα παγκοσμίως, είναι πιθανό να καθορίσει και να μεταβάλει στρατηγικές, πολιτικές, λόγους κυρίαρχους και αποκλίνοντες. Τα κράτη επιχειρούν να καλύψουν με επικοινωνιακά μέσα, με αυταρχισμό και λόγο περί ατομικής ευθύνης τη χρόνια απουσία συντεταγμένης ενίσχυσης της δημόσιας υγείας και της κοινωνικής μέριμνας. Οι φτωχοί, οι εκμεταλλευόμενες, οι λαοί, προσπαθούν να ανοίξουν τη σκέψη και το λόγο σχετικά με το ζήτημα της ανθρωπινότητας και της αλληλεγγύης, της αναγκαιότητας της συνύπαρξης και της οργάνωσης της αλληλοβοήθειας.

Η πανδημία του κορονοϊού στη Ελλάδα εξελίσσεται με το δημόσιο σύστημα υγείας να είναι πλήρως απαξιωμένο, υπoχρηματοδοτoύμενο και υποστελεχωμένο, μετά από χρόνια μνημονίων και νεοφιλελεύθερου μονοδρόμου. Σήμερα, δεν θα αφήσουμε να ξεχαστούν οι πολιτικές που απαξίωσαν το σύστημα δημόσιας υγείας. Τα χειροκροτήματα αυτών που μέχρι προχθές μιλούσαν ανοιχτά για περικοπές και απολύσεις γιατρών δεν θα καλύψουν τις τεράστιες ευθύνες τους.

Σ’ αυτή τη συνθήκη τα μέτρα αυτοπεριορισμού είναι σημαντικά για τον περιορισμό της εξάπλωσης του κορονοϊού και την προστασία ευπαθών ομάδων. Δε νομιμοποιούν όμως σε καμία περίπτωση τον αυταρχισμό του κράτους, που αναμένουμε ότι θα κλιμακωθεί και με αφορμή τη συνθήκη θα εκταθεί, π.χ. απαγόρευση των διαδηλώσεων κ.ά. Ξέρουμε πολύ καλά πως οι κυρίαρχοι θα χρησιμοποιήσουν κυνικά την πανδημία για να επιβάλουν απαγορεύσεις, κατάργηση δικαιωμάτων, επιβολή χειρότερων εργασιακών σχέσεων και μισθών.

Αυτές τις δύσκολες μέρες καλούμαστε να σηκώσουμε το βάρος της ευθύνης απέναντι στους εαυτούς μας και στους γύρω μας, δημιουργώντας δικές μας δομές και δίκτυα αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας. Αυτά τα δίκτυα και οι δομές πρέπει να μετατραπούν σε ζωντανούς φορείς αντίστασης, παίρνοντας καταρχήν την υγεία στα χέρια μας ως συνειδητή επιλογή αλληλοπροστασίας και συνάμα στήριξης των υγειονομικών δομών καθώς και των δομών ψυχικής υγείας και κοινωνικής πρόνοιας. Από τις καθαρίστριες μέχρι τους γιατρούς που προσπαθούν να σώσουν ό,τι μπορεί να σωθεί από το ετοιμόρροπο δημόσιο σύστημα υγείας.

Ταυτόχρονα υψώνουμε το ανάστημα της αξιοπρέπειάς μας απέναντι στις άμεσες κοινωνικές ανάγκες που προκύπτουν από την πανδημία, καθώς αυτοί που πλήττονται άμεσα είναι οι πιο αδύναμοι. Κανένα κράτος και καμία αγορά δεν μπορούν να υποκαταστήσουν το δώρο της κοινωνικής αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας, και εδώ ακριβώς βρίσκεται η ρίζα του πολέμου που εκτυλίσσεται μπρος στα μάτια μας.

Ο φόβος, στον οποίο επενδύουν το κράτος με στρατιωτικά διατάγματα και η αγορά με την εκτίναξη των ειδών προσωπικής υγιεινής στα ύψη, μπορεί να νικηθεί με μικρές πράξεις κοινωνικής προσφοράς, συλλογικότητα και ζεστασιά. Ο κόσμος του αγώνα θα σταθεί στο ύψος των περιστάσεων.

Άμεσα λειτουργούν οι ομάδες εργασίας:

Άμεσων Δράσεων Αλληλεγγύης σε Ευάλωτες Ομάδες (Τρόφιμα και Φάρμακα)
Καμπάνιας και Τεχνικής Υποστήριξης
Νομικής Βοήθειας (Εργαζόμενων και Ενοικιαστών)
Ψυχολογικής Υποστήριξης και Συμβουλευτικής
Δημοσιογραφική Ομάδα και Ομάδα Μετάφρασης
Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στη Facebook Σελίδα: 

Ενώ εδώ μπορείτε να βρείτε την πρώτη έκδοση του Οδηγού Ασφαλών Πρακτικών του Δικτύου Έμπρακτης Αλληλεγγύης και Αλληλοβοήθειας.

πηγή:

("Γαμημένε ιέ θα σε νικήσουμε, οργανωνόμαστε!")



(“δεν υπάρχει χειρότερος ιός από τον φόβο, τον εγωισμό, την άγνοια και τον ατομικισμό”)


***

οι δυο (άνωθεν) εξαιρετικές φωτογραφίες εδώ..
http://infolibre.gr/wpinfolibre/2020/03/24/zapatistas-agonas-enanti-ton-ion/

ευχαριστώ, τα σέβη μου!
Ιω

Σημ.: Φωτ. από το διαδίκτυο

Τρίτη 31 Μαρτίου 2020

Χίλντε Ντομίν - Σε Θέλω (μετάφραση Έλενας Σταγκουράκη)



Σε Θέλω

Χίλντε Ντομίν σε μετάφραση Έλενας Σταγκουράκη



"Τα ποιήματα αυτά συνιστούν παιχνίδι τριπλό.
Όχι μόνο είναι ο τίτλος της συλλογής παραπλανανητικός (ή μήπως όχι;),
αλλά γράφτηκαν και γι’ άλλο σκοπό,
άλλο συγκείμενο από το σημερινό.
Και όμως, διαβάζοντάς τα σήμερα, διάβασα το σήμερα,
το παγκόσμιο Εδώ και το Τώρα.
Τα ‘διάβασα εις βάθος’ λοιπόν και τα προσφέρω
εν είδει χαιρετισμού
κι αλληλέγγυου νεύματος
-αυτήν την εποχή της οικουμενικής καραντίνας-
στα μάτια που θα συναντήσουν τα δικά μου
και θα δεχτούν την πρόσκληση σε αυτήν τη νέα ανάγνωση
―αυτήν τη μεταφορά."

Ε.Σ. 28.03.2020



αλλιώτικα για να ξεκινά
το μεταξύ μας





ΦΙΛΤΡΟ

Η στενή πόρτα
φιλτράρισμα
νέα συνάθροιση
Ελευθερία
η άλλη συνθήκη
Αόματοι
Ανήκοοι
Κανένα άγγιγμα δικό σου
να οδηγεί στο ατυχές άγγιγμα

Η τρυφεράδα της αφύπνισης
και η εφημερίδα
Ο ήλιος λούζει τα αδιέξοδα
δεν ξυπνάς πια
φιλτράρεις
από όλα τα νεκρά άκρα
το Απαραβίαστο

Ζωή εσύ η απαραβίαστη
η τόσο παραβιασμένη
με όλα αυτά τα αποτυπώματα πάνω σου
ξέχασε
ζωή
ζωή
ξέχασε
ξέχασε τα μάτια
Ελευθερία
η απαραβίαστη

Δεν το θέλει η βροχή
Δεν το θέλει το χώμα
Ούτε και οι άνθρωποι το θέλουν
τα χέρια των ανθρώπων
Το Απαραβίαστο
εξαγνισμένο από την παραβιασμένη
ζωή
Ελευθερία
φίλτραρε εαυτήν
η νέα συνθήκη



ΤΡΙΩ ΛΟΓΙΩ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΝΑ ΓΡΑΨΩ

1
Μια όχθη ξερή
Μια λωρίδα λευκή χαλίκια
ιδωμένα από μακριά
εδώ να γράψω
με γράμματα καθάρια
ή μια χωματερή
κορήματα
ολισθηρά στις γραμμές μου ανάμεσα
να ξεγλιστρούν
έτσι που των λέξεών μου η ζωηρή ζωή
το Παραταύτα τους
το Παραταύτα κάθε γράμματος να είναι

2
Γράμματα μικρά
ακριβείας
έτσι που οι λέξεις σιγανά να έρθουν
έτσι που οι λέξεις να κρυφοτρυπώσουν
έτσι που να πρέπει κανείς να πάει
στις λέξεις
να τις αναζητήσει
στο λευκό χαρτί
σιγανά
δεν προσέχει κανείς πώς εισέρχονται
στους πόρους
ιδρώτας που τρέχει προς τα μέσα

Φόβος
ο δικός μου
ο δικός μας
και το Παραταύτα του κάθε γράμματος

3
Θέλω μια λωρίδα χαρτί
στο μπόι μου
ένα και εξήντα
πάνω του ένα ποίημα
να κραυγάζει
με το που περνά κανείς
κραυγάζει με γράμματα μαύρα
κάτι το αδύνατο απαιτεί
κοινωνική ευθύνη για παράδειγμα
αυτό το θάρρος που κανένα ζώο δεν έχει
Σύν-πονο για παράδειγμα
Αλληλεγγύη αντί αγέλης
Άγνωστες λέξεις
γνωστές να γίνουνε στην πράξη

Άνθρωπος
Ζώο με κοινωνική ευθύνη
Άνθρωπος
Ζώο που γνωρίζει το σύν-πονο
Άνθρωπος άγνωστη λέξη ζώου λέξη ζώο
Ζώο
που ποιήματα γράφει
Ποίημα
που το αδύνατο απαιτεί
από καθέναν που περνά
επειγόντως
απαρεγκλίτως
σαν να φώναζε
‘πιες μια κόκα κόλα’



ΓΚΡΙΖΟΙ ΚΑΙΡΟΙ

3
Κάποτε σε βλέπω

να σε ξεσκίζουνε άγρια ζώα
ανθρώπινα ζώα

Ίσως γελάμε

Το φόβο σου που ποτέ δεν είδα
αυτό το φόβο
σας βλέπω



ΣΤΙΞΗ

Επειδή οι νέγροι
φοβούνται
επειδή οι λευκοί
φοβούνται
φοβούνται οι λέξεις μου
ένα απλό κόμμα
εγλωβισμένο ανάμεσα σε σημεία της στίξης
ανοιχτά παράθυρα
ανοιχτές γραμμές
οι λέξεις μου φοβούνται
την προδοσία
του ανθρώπου
από άνθρωπο
δεν την επιχειρώ
αφήνω όλες τις πόρτες
ανοιχτές
δε μας πιέζω
εμάς τα σύννεφα



ΛΕΞΗ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑ

Λέξη και πράγμα
ενωμένα κείτονταν αντάμα
η ίδια θέρμη
σε πράγμα και λέξη



ΜΟΝΟΛΟΓΟΙ

Μονόλογοι
καθένας
μιλάει για καθέναν
εκείνοι που ακούνε
σιωπούν
απουσιάζουν
παράλληλες δέσμες
από στόματα
το ταξίδι της λέξης στην ανάσα
ένα σήμα
κι άλλο σήμα
σημαίνουσες
πίστες ταχύτητας άνευ στόχου
για τα σημεία
που ολοένα πέφτουν
από το στόμα σου
από το στόμα μου
φωνάζοντας
άφωνα

Συναντιούνται
από κοινού κάμπτονται
τα μηνύματα
καθένας μιλάει για καθέναν
φιλτραρισμένες
οι άηχες λέξεις
και μεταλλαγμένες
σε Λόγο

Καθένας ακούει
το σκληρό αντίλαλο
του ίδιου του του Λόγου
που επιστρέφει
απ’ τη Στρατόσφαιρα
μια υπόνοια ανάσας
σε υπόνοια ανάσας
έτσι άκουγε ο Χαίλντερλιν τις λέξεις του
τις ασύλλεκτες
περάσαν
αναντίστρεπτα



ΤΟ ΜΕΓΑ ΡΕΥΜΑ ΑΕΡΟΣ

Η λέξη στο πλάι μου
ο ποδόγυρος της λέξης
εφαρμοστά

βαθειά ανάσα
το δέρμα
ανάμεσα στη λέξη και σε μένα
ανάσα διαρκείας

το μέγα ρεύμα αέρος
όπου οι λέξεις πετούν



ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΑ

Καταφθάνει το φθινόπωρο
λιοντάρια να πιάσουμε απ’ το λουρί

Κανείς δεν πλησιάζει και πολύ
σαν έχεις το σωστό κατοικίδιο
μεγαλύτερο απ’ τον άνθρωπο
σαν σηκωθεί στα πισινά του πόδια

Εκείνος που το δάγκωμα του σκύλου αντιγυρίζει
εκείνος που στο κεφάλι του φιδιού πατά
εκείνος που του αλιγάτορα κλείνει τα μάτια
Εκείνος είναι εντάξει



ECCE HOMO

Λιγότερος και από την ελπίδα σε εκείνον

αυτός είναι ο άνθρωπος
πάντα
μονόχειρας

Μονάχα ο Εσταυρωμένος
με δυο χέρια
διάπλατα απλωμένα
ο Εδώ-είμαι-εγώ



ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ

Δεν είναι αυτό
ότι γυρίζουμε
από βράδυ σε πρωί
σε βράδυ
πάνω σε μια σφαίρα που ξέρουμε
πως είναι μπλε
και να γυρίζει βλέπουμε
δεν είναι αυτό
με το κεφάλι κρεμόμαστε στο κενό
το έχουμε συνηθίσει
ούτε και ο ιμάντας είναι όπου είμαστε κολλημένοι
από τη συναρμολόγηση στη μητρική γαστέρα
τη συσκευασία σε κιβώτια κάθε είδους και λογής
μαζί με άλλους
και εν τέλει στο μικρότερο
σκοτεινότερο
μονάχο
το μικρότατο κελί το μονοκύτταρο
τόσο κολλητά στη μητρική γαστέρα
τόσο δίχως παράθυρα
Το έχουμε συνηθίσει

Δεν είπε κάποιος
Ο τάδε και ο δείνα λαός
‘έχει συνηθίσει στα βασανιστήρια’

Δεν είναι αυτό
από καιρό έχουν όλα αυτά υπογραφεί
κάθε νύχτα πέφτουν υπογραφές
για τα παιδιά κάθε νύχτα
πάνω στα σεντόνια οι συμφωνίες
στα σεντόνια του τοκετού
στα σάβανα
Γυρίζεις πάνω σε μια σφαίρα μπλε
με το κεφάλι από το φως προς το σκοτάδι
δεν το αντιλαμβάνεσαι
ούτε και τον ιμάντα
από μοναξιά σε μοναξιά
η χούφτα στάχτη σου
δεν είναι αυτό
και ας είναι και αυτό
το ξεχνάς με τον καλό καιρό
είναι ο μικρότατος ιμάντας
ο αόρατος
ο μη υπογεγραμμένος
που κάθε μέρα συμφωνείται

Στο μεγάλο χωνί
όπου όλοι κυλούμε
βρίσκεστε απλά χαμηλότερα
εγώ ακόμη βρίσκομαι ψηλά στο χείλος
είπε ο επιστάτης του στρατόπεδου
σε ζωντανούς ακόμη ανθρώπους
ανθρώπους που έσκαβαν το λάκκο τους
πριν την εκτέλεσή τους εκείνος ο εκτελεστής
Είστε εγγύτερα στο χείλος
Πόσο κοντά στο χείλος είμαστε κανείς δεν το γνωρίζει
πως γυρίζει
γυρίζει
βρισκόταν πάνω και τους έριξε μέσα
με αυτό για παρηγοριά



ΑΒΕΛ ΣΗΚΩ

Άβελ σήκω
πρέπει να παίξουμε πάλι
κάθε μέρα πρέπει να παίζουμε απ’ την αρχή
κάθε μέρα πρέπει εμπρός μας να έχουμε την απάντηση
η απάντηση βλέπεις πρέπει να μπορεί να υπάρξει
αν δεν σηκωθείς Άβελ
πώς θα μπορέσει η απάντηση
η μόνη κι ελάχιστη αυτή απάντηση
ποτέ να αλλάξει
μπορούμε να κλείσουμε τις εκκλησίες
να καταργήσουμε τους νόμους
σε όλες τις γλώσσες της γης
φτάνει μονάχα να σηκωθείς
και να αντιστρέψεις
την πρώτη εκείνη εσφαλμένη απάντηση
στη μοναδική ερώτηση
που όλα τα κρίνει
σήκω
για να πει ο Κάιν
για να μπορέσει να πει
Είμαι ο προστάτης σου
αδερφέ
πώς θα μπορούσα να μην είμαι
Να σηκώνεσαι κάθε μέρα
για να το έχουμε μπροστά μας
αυτό το Ναι είμαι εδώ
εγώ
ο αδερφός σου
Για να μη φοβούνται
οι Άβελ
αφού ο Κάιν δεν θα γίνει Κάιν
Εγώ το γράφω αυτό
εγώ ένας Άβελ
και φοβάμαι κάθε μέρα
την απάντηση
και κάθε μέρα λιγοστέυει το οξυγόνο στα πνευμόνια
καθώς την απάντηση προσμένω

Σήκω Άβελ
αλλιώτικα για να ξεκινά
το μεταξύ μας

Οι φωτιές που καίνε
η φωτιά που καίει επί της γης
πρέπει του Άβελ η φωτιά να είναι

Και στην ουρά των πυραύλων ακόμη
και εκεί οι φωτιές του Άβελ πρέπει να καίνε



ΣΕ ΘΕΛΩ

Ελευθερία
θέλω
με γυαλόχαρτο να σε τραχύνω
εσένα τη γλειμμένη

(τη δική μου εγώ εννοώ
τη δική μου
τη δική μας
ελευθερία από και προς)
τη χαϊδεμένη του συρμού

Σε γλείφουν
με της γλώσσας την άκρη
ώσπου να στρογγυλέψεις
σφαίρα
σε όλων τα μαντήλια

Ελευθερία λέξη
που να τραχύνω θέλω
με υαλοθρύψαλα να σε γεμίσω
κανείς στη γλώσσα μη σε πιάνει
κανενός μη γίνεσαι το τόπι

Εσένα
και άλλες
λέξεις με υαλοθρύψαλα να στρώσω
όπως το θέλησε ο Κομφούκιος
ο παλιός καλός Κινέζος

Το πολύγωνο δοχείο λέει
πρέπει
γωνίες να έχει
λέει
αλλιώς του κράτους ήρθε το τέλος

Άλλο δε λέει
είναι ανάγκη
Να λέτε
σφαίρα τη σφαίρα
γωνία τη γωνία



Μετάφραση: Έλενα Σταγκουράκη

Domin, Hilde. (1998 [1970]). Ich will dich. S. Fischer Verlag: Frankfurt a. Main.


πηγή:

ευχαριστώ, τα σέβη μου!




"Το Απαραβίαστο
εξαγνισμένο από την παραβιασμένη
ζωή
Ελευθερία
φίλτραρε εαυτήν
η νέα συνθήκη"

"φτάνει μονάχα να σηκωθείς
και να αντιστρέψεις
την πρώτη εκείνη εσφαλμένη απάντηση
στη μοναδική ερώτηση
που όλα τα κρίνει
σήκω"

κράτα τα λόγια της Χίλντε
φύλαξέ τα στο δικό σου κομματάκι..

Ιω



Σημ.: Φωτ.1 από το διαδίκτυο
          Φωτ.2 από προσωπικό αρχείο