"όλη η ζωή .. μικροί ταξιδεμοί.. κάθε σου βήμα ..κάθε σου βλέμμα..

το βιβλίο που θα διαβάσεις.. η μουσική που θα ακούσεις..

οι σκέψεις και τα όνειρα που θα κάνεις..

οι επιλογές και οι αποφάσεις σου..

ακόμα και οι μικρές ή οι μεγάλες σου αναπνοές ..ταξίδι είναι..

ταξιδεύουν το οξυγόνο.. σε κάθε σου κύτταρο..

και η μνήμη.. μνήμη μου.. ένα ταξίδι στο χρόνο..είναι..

απόλαυσε λοιπόν κάθε ταξιδεμό..

και μη σταματάς ποτέ να ΧΑΜΟΓΕΛΑΣ.."

Δευτέρα, 19 Ιανουαρίου 2015

σκέψεις..παλιές..γραμμένες..




(σκέψεις..παλιές..γραμμένες .. 2012 -Κάρπαθος..)

..από το μπαλκόνι μου βλέπω
το γαλάζιο του Αιγαίου.. και συμφωνώ με τον Ελύτη.:
<< Θεέ μου πόσο γαλάζιο ξόδεψες.. 
για να μην μπορούμε να Σε δούμε....>>
παίρνω μια βαθιά ανάσα και βυθίζομαι στις
σκέψεις μου...

.. τι να πεις και τι να κάνεις όταν νιώθεις πως σου κόψαν τα φτερά..
που να βρεις ανάσα να φωνάξεις.. που να βρεις τη δύναμη να πετάξεις ψηλά..
να φτάσεις Θεό... να του απλώσεις το χέρι... να ψιθυρίσεις...
 που Είσαι?
.. απλά περιμένεις... υπομένεις τα πάντα... προσποιείσαι ότι ζεις...
και σαν σκιά κινείσαι ανάμεσα σε πρόσωπα και πράγματα..
με τις υποσχέσεις ταξιδεύεις..

πως να εξηγήσεις τ'ανεξήγητα..
πως να πεις τ'ανείπωτα..
πως..

 κλείνεις τα μάτια και εύχεσαι... εύχεσαι κάτι να έχει μείνει
από τους πόθους που σε καίγανε  παλιά...
 τώρα φαντάσματα γινήκαν και στοιχειώνουν το μυαλό σου...
 μένουν εκεί βουβά.. χωρίς να μιλούν... χωρίς να κινούνται...
ντυμένα με λευκά σεντόνια, δεμένα με αλυσίδες...
κρυμμένα απ'όλους...
 ακόμα και από τον ίδιο σου τον εαυτό...
σαν να μην υπάρχουν... και αναρωτιέσαι...
πως έκλεισε ο κύκλος.. ;
πως μπήκες εσύ μέσα..;
πως παγιδεύτηκες εκεί χωρίς διέξοδο..;
και πως ο κόσμος συνεχίζει να γυρίζει εκεί έξω...
και συ να μην υπάρχεις...;

 εσύ που θα κάνεις την αρχή...
εσύ που θα εμπνεύσεις... που θα δώσεις την σπίθα
που θα βάλει τη φωτιά...

ψάξε να με βρεις και να μου δώσεις το χέρι... 
να με τραβήξεις ΕΞΩ...
να με πάρεις αγκαλιά και σαν μωρό να με ησυχάσεις..
να μου μάθεις απ'την αρχή...
 τις λέξεις να μιλήσω... 
τα βήματα να περπατώ...
τον τρόπο για να ζήσω...

Ξυπνώ από τις σκέψεις... τα μάτια μου αστράφτουν..
πως παρασύρθηκα...έτσι..;
πως αφέθηκα στη δίνη.;
πως έσφαλα τόσο καιρό... με τα μάτια της ψυχής τυφλά..

 τώρα.. βλέπω.. καθαρά..

Εσύ υπάρχεις.. Εσύ θα κάνεις την αρχή.. 
Εσύ θα εμπνεύσεις... Εσύ θα δώσεις τη σπίθα
Εσύ θα βάλεις τη φωτιά..
 Εσύ θα απλώσεις το χέρι... να τραβηχτείς ΕΞΩ...


Εσύ θα μάθεις απ΄την αρχή.. τις λέξεις να μιλήσεις... 
τα βήματα να περπατάς..
τον τρόπο για ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ...


Μην περιμένεις να το κάνει άλλος για σένα...
νομίζω ότι περίμενες αρκετά... 
Εσύ...


Εσύ... Εγώ... ο καθένας... ΕΜΕΙΣ...


Τα σέβη μου

Ιω

8 σχόλια:

  1. Απαντήσεις
    1. την αγάπη μου, Έφη μου
      και ευχές χαμόγελα να βρούμε δρόμους..

      καλή συνέχεια

      Διαγραφή
  2. Αφού θαυμάσω για άλλη μια φορά τα λόγια του αγαπημένου μου Ελύτη, να πω κι εγώ πως συντάσσομαι με το φινάλε σου για σήμερα: Εσύ... Εγώ... ο καθένας... ΕΜΕΙΣ... Φιλιά πολλά Ιώ μου και καλή εβδομάδα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. τα φιλιά μου και μια αγκαλιά!
      καλή δύναμη Πέτρα μου:)

      Διαγραφή
  3. Ιώ μου!!!! Ιώ μου! Εκεί που σκοντάφτουμε εκεί σηκωνόμαστε και πάντα ο ένας με την αγάπη του άλλου. Που θα πάει; Θα συγχρονιστούμε στη χαρά! Σου στέλνω μια προσευχούλα και την ελπίδα πως θα τον βρούμε τον δρόμο μας!

    Την αγάπη μου!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. σαν ζεστή αγκαλιά..ήρθε η προσευχούλα
      μαζί με τις σκέψεις σου..

      θα σε βρω..στην πορεία!
      την αγάπη μου:))

      Διαγραφή
  4. ''Μην περιμένεις να το κάνει άλλος για σένα...''
    Πόσο δίκιο έχεις!Τις καλημέρες μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. καλημέρα Αλέκα:))
      ευχές χειροποίητες..για μέρες Αλκυονίδες!!

      τα φιλιά μου

      Διαγραφή