"όλη η ζωή .. μικροί ταξιδεμοί.. κάθε σου βήμα ..κάθε σου βλέμμα..

το βιβλίο που θα διαβάσεις.. η μουσική που θα ακούσεις..

οι σκέψεις και τα όνειρα που θα κάνεις..

οι επιλογές και οι αποφάσεις σου..

ακόμα και οι μικρές ή οι μεγάλες σου αναπνοές ..ταξίδι είναι..

ταξιδεύουν το οξυγόνο.. σε κάθε σου κύτταρο..

και η μνήμη.. μνήμη μου.. ένα ταξίδι στο χρόνο..είναι..

απόλαυσε λοιπόν κάθε ταξιδεμό..

και μη σταματάς ποτέ να ΧΑΜΟΓΕΛΑΣ.."

Κυριακή, 29 Ιουνίου 2014

να σας συστηθώ..


γεια σας! Είμαι η Φίφη..
έτσι με βάφτισε η καλή μου νονά η Γιώτα..
(νονά χαιρετισμούς.. μου λείπεις)

είμαι 1,5 χρονών, το νεότερο μέλος της οικογένειάς μου.. που με λατρεύει..
αν και είναι όλοι τους λιγότερο τριχωτοί από μένα..
έχουν παράξενη γλώσσα.. και είναι  ψηλοί σαν γίγαντες..
 εγώ τους αγαπώ πολύ..

με αποκαλούν.."κοκέτα"..γιατί φοράω αϊ λάινερ στα μάτια..



με αποκαλούν "χουζουρλού".. γιατί μ'αρέσει ο ύπνος..





με αποκαλούν "ψώνιο" γιατί κάνω γιόγκα..




 με αποκαλούν "κουτσομπόλα".. γιατί θέλω να τα ξέρω όλα...





με αποκαλούν "λοκατζή".. γιατί συχνά παίζω.."κάλυψη-απόκρυψη"..





 με αποκαλούν "σκεπτόμενη".. γιατί συχνά χάνομαι στις σκέψεις μου..

θυμάμαι τότε που ήμουν περίπου 2-3 μηνών..αρχές ενός δροσερού Δεκέμβρη..
και είχα χαθεί απ'τη βιολογική μου μαμά..
 έκανε παγωνιά.. έβρεχε.. κρύωνα..πεινούσα..
φοβόμουν..περιπλανιόμουν μέρες.. νηστική.. 
είχα βραχνιάσει απ'το συνεχές νιαούρισμα..έψαχνα τη μαμά..
ήμουν βρώμικη.. χτυπημένη.. βρεγμένη.. έτρεμα..
είχα κρυφτεί σε ένα χωράφι..
δεν ήξερα τι να κάνω..

ευτυχώς για μένα..
με βρήκε ένα αγόρι ο Γιάννης.. με έσωσε..
με πήγε στην κυρία Γιώτα..
η οποία με έβαλε σε μια ζεστή ρομπίτσα..
και μετά με πήγε
στη μελλοντική μου οικογένεια..


εκεί.. με περιποιήθηκαν.. με φρόντισαν..


με γέμισαν χάδια και στοργή..


μου δώσαν την κουβερτούλα τους.. να ζεσταθώ..



την αφοσίωσή τους..


το χρόνο  τους

με κάναν μέλος της οικογένειάς τους..

και ο καιρός περνούσε..

όμορφα...



 και περνούσεεε...

και μεγάλωνα...




όσο όμως και να μεγαλώσω...



πάντα θα απολαμβάνω να μου κρατούν το χέρι..
για να μη φοβάμαι..




 να ονειρεύεσαι..
να νοιάζεσαι..
να αγαπάς..

Ιω

   

"άλλος με τη βάρκα μας"..


είχα καθίσει στον καναπέ μετά από μια μακρά... γεμάτη ημέρα..
που το μεγαλύτερο κομμάτι της.. έπλεεα μεσοπέλαγα..

αυτό είχε ως επακόλουθο.. σε κατάσταση ηρεμίας..
να συνεχίσω να νιώθω.. ότι βρίσκομαι ακόμα στο νερό..
και κουνιέμαι..και εγώ μαζί με τον καναπέ μου..

μπαίνοντας λοιπόν να γράψω μια καληνύχτα στους "ταξιδεμούς"..
το μάτι μου πέφτει στην ανάρτηση της Χριστίνας-Ανδρομέδας
στο ιστολόγιό της ..
μια πανέμορφη βάρκα.. με προσκαλούσε να μπω...
έτσι και μπήκα..
έτσι και έμαθα για την ιδέα-πρόταση-προτροπή της Πέτρας..

http://pistos-petra.blogspot.gr/2014/06/blog-post_6718.html

άλλο που δεν ήθελα..

εδώ..κουνιόμουν ακόμη..
το θεώρησα σημάδι..


σημάδι..για μια  βαρκάδα.. ακόμα..


με βαρκούλες μικρές..





μικρότερες...



μεγάλες..






μεγαλύτερες.. :p



πολύχρωμες.. αγαπημένες..







ταξιδιάρικες ..σε δράση







παρεούλα...σαν να συζητούν..


σε παράταξη...


ή μόνες .. περιμένοντας..
















έξω από τα νερά τους.. κυριολεκτικά..












ή έξω απ΄τα νερά τους.. μεταφορικά..




φωτογραφημένες έτσι..σαν να πλέουν σε λιβάδι..

όπως και να'χει.. όπως και να'ναι..

η βάρκα είναι σαν την καρδιά μας...
κουβαλάει.. αγαπημένα άτομα.. σε μέρη μαγικά...
δεν έχει σημασία το μέγεθος.. η αξία.. τα στολίδια..η ομορφιά..

αλλά να'ναι γερό σκαρί.. να χωρά.. να γεμίζει...να αντέχει... να σε κουβαλά..
χωρίς να σε προδίδει...


καλούς ταξιδεμούς..

Ιω

Παρασκευή, 27 Ιουνίου 2014

μεσοπέλαγα αρμενίζω..




 σκόρπιες οι σκέψεις.. μεσοπέλαγα..

το απέραντο γαλάζιο και εσύ..
να μην ξεχωρίζεις που αρχίζει ο Ουρανός.. που τελειώνει η Θάλασσα..
το αεράκι να σου ψιθυρίζει γλυκόλογα..
η αλμύρα να ενώνεται με τη δροσιά του καρπουζιού..
να κοιτάς αγαπημένα πρόσωπα.. να πλατσουρίζουν..
τι άλλο να θελήσεις..

οι σκέψεις  αρμενίζουν...

"Όσο αναπνέω ... χαμογελώ... παραφράζοντας το ρητό...
και είναι κάτι που συμβαίνει αβίαστα... όπως η αναπνοή...
πως θα μπορούσα άλλωστε να μην το κάνω... όταν μου έχει δοθεί..
απλόχερα ότι έχω ζητήσει... ποθήσει.. προσευχηθεί... ευχηθεί...
Θα ήταν Υβρις...
νιώθω απέραντη ευγνωμοσύνη και σεβασμό .... στην ΕΝΤΕΛΕΙΑ και στο ΦΩΣ...
και όλα αυτά γεννούν με τη σειρά τους άλλα συναισθήματα 
αυτά του ηθικού χρέους και της ανάγκης να προσφέρω γύρω μου ό,τι έλαβα...

Αγαπώ τα μικρά ,τα ταπεινά, τα απλά, τα λίγα, δε νιώθω να μου ανήκει τίποτε.. 
πέρα από αυτό που κουβαλάω μέσα μου... τον εαυτό μου...
ως μέρος όμως του Σύμπαντος ... είμαι πλούσια... γιατί έχω το άπειρο...
νιώθω τη δύναμη... ως ηρεμία ... ως ισορροπία...
γύρω μου βλέπω την ομορφιά...ακόμα και μέσα στην “ασχήμια”..των καιρών
ο ήλιος, η θάλασσα, ο ουρανός, τα νησιά, οι ήχοι, τα χρώματα...όλα τα πλάσματα αυτής της Φύσης ,
 της Μάνας Γης .. συνεχίζουν να υπάρχουν ..δεν υπολογίζουν υλική και ηθική κρίση..
και είμαι και εγώ μέρος τους... ένα κομμάτι τους ...
αυτό από μόνο του δεν είναι Θαύμα..?
Έναν δρόμο επέλεξα μόνο να βαδίζω... αυτόν ξέρω... 
και σε αυτόν θα συνεχίσω την πορεία μου προς το άπειρο... 
με όποια δυσκολία... "

"Σεντόνια δίχτυα " ,στίχοι Θοδωρής Μπεμπέκης, μουσική Γιώργος Καζαντζής
ερμηνεία Δημήτρης Ζερβουδάκης

"και απλώνει η νύχτα σεντόνια δίχτυα.."

καλό βράδυ

να εύχεσαι..
η "Ψυχαγωγός"


Υ.Γ. Ευχαριστώ τον φίλο μου Γιάννη Π. για την "ταξιδεμένη" φωτογραφία.



Μουσική Παραδείσου..

Yo Yo Ma - Bach Cello Suite No 1 - Prelude

 ρώτησαν κάποτε μια γυναίκα...
τι θα ήθελε να έχει μαζί της..
αν ποτέ..ναυαγούσε σε ένα ερημονήσι..
αυτή απάντησε..
"Τον Yo Yo Ma με το τσέλο του..
έτσι θα έχω έναν άντρα, έναν καλλιτέχνη
και μουσική παραδείσου.."

εσύ.. τι θα απαντούσες.. το έχεις σκεφτεί ποτέ;

 όνειρα μελωδικά..

καληνύχτα

η "Ψυχαγωγός"

Πέμπτη, 26 Ιουνίου 2014

χέρι χέρι..


θυμάστε μικρά..
κυρίως εμείς τα κορίτσια..
που περπατούσαμε με τις φίλες μας.. χέρι χέρι..
στις εκδρομές.. στους περιπάτους..

συντροφεύαμε η μία την άλλη και μαζί την παιδικότητά μας..

χρόνια μετά..
κάθε πρωί που σηκώνομαι ..
οι δικές μου φίλες είναι εκεί..

οι λέξεις & οι νότες

από τη μια..να με κρατούν γλυκά..οι λέξεις..
από την άλλη .. τρυφερά.. οι νότες..

να με συντροφεύουν.. να με καθοδηγούν..
και μαζί.. χέρι χέρι..να μου δείχνουν..
τις ομορφιές της ζωής..

μέσα από αυτές..
έχω την ευτυχία.. να μπορώ
να μοιράζομαι στιγμές..
και με τους πραγματικούς μου φίλους
που λόγω απόστασης..
μου λείπουν..
μα
οι λέξεις & οι νότες..
μας φέρνουν πάντα κοντά..

Ένας ταξιδεμός.. η ζωή.. 
για να βρεις..
τον εαυτό σου..
ας έχεις..την καλύτερη παρέα..

Ταξίδι για να σε βρω- Λεωνίδας Μπαλάφας

να δροσίζεσαι..
καλημέρα


η "Ψυχαγωγός"

Τετάρτη, 25 Ιουνίου 2014

"Το παράπονο"..



δε θα μπορούσα να μη "φιλοξενήσω" και εγώ..
στους δικούς μου ταξιδεμούς..
λόγια αγαπημένα.. 
έστω και παραπονεμένα..
με ένα παράπονο.. γλυκό..
που οι περισσότεροι από εμάς..
μουρμουρίσαμε.. μονολογήσαμε..
ή κραυγάσαμε.. κάποια στιγμή στη ζωή μας..

"Να περιμένεις την Παρασκευή που θα φέρει το Σάββατο και την Κυριακή για να ζήσεις.
Κι ύστερα να μη φτάνει ούτε κι αυτό,να χρειάζεται να περιμένεις τις διακοπές.
Και μετά ούτε κι αυτές να είναι αρκετές…
Να περιμένεις μεγάλες στιγμές.
Κι ύστερα να λες πως είσαι άτυχος και πως η ζωή ήταν άδικη μαζί σου .
Και να μη νιώθεις καμία φορά ευλογημένος που μπορείς να χαίρεσαι τρία πράγματα στη ζωή σου,

την καλή υγεία, δυο φίλους, μια αγάπη, μια δουλειά, μια δραστηριότητα που σε κάνει να αισθάνεσαι 
ότι δημιουργείς, ότι έχει λόγο η ύπαρξή σου.
Να κλαίγεσαι που δεν έχεις πολλά.
Που κι αν τα είχες, θα ήθελες περισσότερα.
Να πιστεύεις ότι τα ξέρεις όλα και να μην ακούς.
Να μαζεύεις λύπες και απελπισίες, να ξυπνάς κάθε μέρα ακόμη πιο βαρύς…

Κάθε μέρα προσπαθώ να μπω στη θέση σου.
Μα κάθε μέρα αποτυγχάνω.
Γιατί αγαπάω εκείνους που αγαπούν τη Ζωή.
Που η λύπη τους είναι η δύναμή τους.
Που κοιτάζουν με μάτια άδολα και αθώα, ακόμα κι αν πέρασε ο χρόνος αδυσώπητος από πάνω τους. Που γνωρίζουν ότι δεν τα ξέρουν όλα,γιατί δεν μαθαίνονται όλα.
Και δεν κουράζονται να αναζητούν την ομορφιά στην κάθε μέρα,στα χαμόγελα των ανθρώπων, στα χάδια των ζώων, σε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία, σε μια πολύχρωμη μπουγάδα."

(απόσπασμα από "Το παράπονο" του Οδυσσέα Ελύτη)



Το παράπονο - στίχοι Οδυσσέας Ελύτης, μουσική Δημήτρης Παπαδημητρίου, 
ερμηνεία Ελευθερία Αρβανιτάκη


να διαβάζεις..
να συλλογίζεσαι..
να χαμογελάς..

καλό βράδυ 
η "Ψυχαγωγός"

"τώρα ξέρω τι έχω.."


διαβάζοντας...

"Και θυμήθηκε τις ταράτσες των σπιτιών στα νησιά
μπροστά στη θάλασσα με το σύρμα ν'αστράφτει στον
ήλιο και τα ρούχα ν'ανεμίζουν σαν πουλιά μαγκωμένα
σε μανταλάκια, μπροστά στη θάλασσα, που τη βλέπεις
απέραντη και λες..
"τώρα ξέρω τι έχω, είμαι ερωτευμένος με τον κόσμο"...
και φουσκώνει το στήθος σου, λες και 
μεταφέρθηκε μέσα εκεί...
ολόκληρη η θάλασσα...."

(απόσπασμα από "Το κουβάρι των αλλόκοτων πραγμάτων" - Μυρτώ Κοντοβά)


εύχομαι ο σημερινός ταξιδεμός..
να σε βρει.. 
να νιώθεις...
έτσι.. γεμάτος...
και ακόμα περισσότερο..

να λες.. "αγαπώ όλον τον κόσμο.."

What a wonderful World - The Innocence Mission

να νιώθεις..
καλό μεσημέρι

Ιω

Τρίτη, 24 Ιουνίου 2014

ένα σύννεφο.. από πρέπει


σήμερα άνοιξα τα μάτια ..

με ένα σύννεφο από "πρέπει".. πάνω απ'το κεφάλι μου..

το άτιμο με ακολουθούσε παντού..

υπενθυμίζοντας.. αυτά

που "πρέπει".. να γίνουν..

αυτά.. που δεν αναβάλλονται άλλο..

όσο και να κρυβόμουν.. και να το ξεγελούσα..

αυτό εκεί..

να ψιθυρίζει να κάνω "πέτρα" την καρδιά...

να τελειώσω με τα "πρέπει"..

για να ξεκινήσω.. πάλι από αύριο..

με τα θέλω μου..

παίρνω παρέα μου..

100 αναπνοές..

τις κάνω μία δυνατή..

να φυσήξουν μακριά το

το σύννεφο..

να φανεί στον ορίζοντα..

το μετά...




Εκατό μικρές ανάσες, στίχοι Γεράσιμος Ευαγγελάτος, μουσική Κώστας Τσίρκας
ερμηνεία Νατάσσα Μποφίλιου


να παραβλέπεις...
να χαμογελάς..

καλημέρα...

η "Ψυχαγωγός"

Αναμέτρηση





..αναμέτρηση..


Ο άνεμος έφερνε τις σταγόνες της θάλασσας στο πρόσωπο

τα κύματα  μπορούσαν να σου μιλήσουν

Αναμετριόμασταν  με τις λέξεις…

μα νίκησε η θάλασσα

Αχ η θάλασσα…

“Ασπίλωτη… Γαλαζοαίματη… Αγναντεμένη”*


Πες μου θάλασσα -στίχοι Ελένη Ζιώγα, μουσική Αντώνης Μιτζέλος
ερμηνεία Άλκηστις Πρωτοψάλτη


"ίδια εγώ με σένα"..

να ημερεύεις..

Ιω

Υ.Γ. *  στίχος από ποίημα του Γ.Θέμελη - "Ραψωδία σε θάλασσα του Αιγαίου

Δευτέρα, 23 Ιουνίου 2014

μια εικόνα μαγική..



καλημέρα

εύχομαι τη μέρα τούτη..

να μπορέσεις

όχι μόνο να κοιτάς..

αλλά

να βλέπεις ..

υπάρχουν πολλά

που στο σημερινό σου ταξιδεμό..

θα τα προσπεράσεις..

χωρίς..

να κρατήσεις το σχήμα τους..

είναι τόσο κρίμα..

στάσου λίγο παραπάνω..

σε κάθε σου βηματισμό..

και τα "μάτια" σου..

θα σε ανταμείψουν..


Μαγική εικόνα - στίχοι, μουσική, ερμηνεία Μανώλης Φάμελλος


καλό ταξιδεμό

η "Ψυχαγωγός"

Μη με απογοητεύεις..


Μη με απογοητεύεις καρδιά μου..

πρέπει να είσαι εκεί να χτυπάς πονετικά..

σε πείσμα των "αναίσθητων καιρών"..

Θεέ μου, δωσ μου τη δύναμη 

να αντέχω, να ανέχομαι,

να συγχωρώ..

να μην απογοητεύομαι..

να συνεχίσω να αγαπώ..

όταν ο θυμός μου θολώνει τη ματιά..

όταν δέχομαι επίθεση..

δωσ μου τη δύναμη να σιωπώ...

τις στιγμές εκείνες που όλο μου το είναι..

γίνεται λόγια "αιχμηρά" ρίχνοντας λάδι στη φωτιά..

δως μου σταγόνες αγίασμα ιερό..

να σταματώ.. να σκέφτομαι..

να γαληνεύω..

Με με απογοητεύεις καρδιά μου..

με σκοτεινές σκέψεις..ματαιότητας..

όλα γίνονται και θα ξαναγίνουν...

Μη  βαρυγκομάς.. να λες τα ίδια ξανά και ξανά..

Δες τον ήλιο... κάθε μέρα.. βγαίνει στον ουρανό..

γνωρίζοντας πως κάθε απόγευμα θα δύσει..

και όμως

μέχρι την τελευταία ακτίνα φωτός.. είναι εκεί..

λαμπερός.. πεισματάρης.. γεμάτος υποσχέσεις..

κάθε μέρα.. 


Don't let me down - John Lennon


να παλεύεις..
να ελπίζεις..
να εύχεσαι..


καληνύχτα

η "Ψυχαγωγός"





Κυριακή, 22 Ιουνίου 2014

σε περιμένουν..


να χαίρεσαι την κάθε στιγμή..
όπως τότε που ήσουν παιδί..

πάψε να κοιτάς το ρολόι..

κοίτα όλα τα πράγματα γύρω σου..
πόσες μουσικές..
πόσα χρώματα..
μυρωδιές..αρώματα
γεύσεις...
χιλιόμετρα αφής..

σε περιμένουν..

να τα εξερευνήσεις..



είναι εκεί για σένα..


Το καλοκαίρι - στίχοι, μουσική Παύλος Παυλίδης

να "ταξιδεύεις"..
να αναζητάς..
να χαμογελάς..

χωρίς ρολόγια..


καλημέρα
Ιω

αναζητητής της ζωής..




λένε ότι ...
"η ζωή δεν μετριέται από τις αναπνοές που παίρνουμε...
άλλα από τις στιγμές που μας κόβουν την ανάσα"...

άλλοι λένε...

ζήσε τη ζωή σαν "Ερευνητής"...

"Ερευνητής είναι κάποιος που ψάχνει...’ όχι απαραιτήτως κάποιος που βρίσκει...
Ούτε είναι κάποιος που ξέρει στα σίγουρα τι είναι αυτό που ψάχνει. ..Είναι, απλώς, κάποιος για τον οποίο η ζωή αποτελεί μια αναζήτηση..."



Χόρχε Μπουκάι - ο Ερευνητής



εγώ απλά θα πω..
μη σταματάς να χαμογελάς... στη ζωή..


"Είναι αργά, λόγια δεν βρίσκω, όση ομορφιά κι αν σου χαρίσω
πίσω απ' τα φώτα της ζωής. Για μια στιγμή θέλω να..."

να γελάς..

καληνύχτα
η "Ψυχαγωγός"