"όλη η ζωή .. μικροί ταξιδεμοί.. κάθε σου βήμα ..κάθε σου βλέμμα..

το βιβλίο που θα διαβάσεις.. η μουσική που θα ακούσεις..

οι σκέψεις και τα όνειρα που θα κάνεις..

οι επιλογές και οι αποφάσεις σου..

ακόμα και οι μικρές ή οι μεγάλες σου αναπνοές ..ταξίδι είναι..

ταξιδεύουν το οξυγόνο.. σε κάθε σου κύτταρο..

και η μνήμη.. μνήμη μου.. ένα ταξίδι στο χρόνο..είναι..

απόλαυσε λοιπόν κάθε ταξιδεμό..

και μη σταματάς ποτέ να ΧΑΜΟΓΕΛΑΣ.."

Τετάρτη, 16 Ιουλίου 2014

Το τιμόνι της ζωής τους..



άραγε.. το τιμόνι της ζωή σου.. 
το κρατώ.. το χειρίζομαι σωστά..;



κάτι ήξεραν οι παλιοί.. και επέμεναν..
στα οικογενειακά.. γεύματα και δείπνα..
όλη η οικογένεια.. μαζί.. συγκεντρωμένη..

κάποτε ...πολλά χρόνια πριν..
γύρω απ'την "βάτρα".. το τζάκι.. την εστία..
πλέον γύρω απ'το τραπέζι..
εκεί.. θα ξετυλιχθούν.. οι γραμμένες σελίδες..
των φύλλων της καρδιάς..
εκεί.. θα γραφτούν οι νέες... αράδες..
με μελάνι ανεξίτηλο.. 
κατακόκκινο.. σαν αίμα..
σταγόνες.. απ'το ίδιο αίμα...
εκεί.. θα μάθουμε.. ξανά ο ένας τον άλλον..
θα πούμε τα νέα μας.. θα μοιραστούμε..
ανησυχίες.. όνειρα.. σκέψεις..

το τραπέζι είχε στρωθεί..
το τραπεζομάντιλο.. μοσχομυριστό..
καθαρό..και φρεσκοσιδερωμένο..
η εκκίνηση δίνεται...
προσευχή.. και "ορμάμε"..
εκεί.. που τρώγαμε και συνομιλούσαμε..
η μικρή μου απρόσεκτη..
ταξιδεύει.. τις μπάμιες της.. με το πιρούνι..
σε όλο το τραπέζι....λεκιάζοντας το τραπεζομάντιλο..
της κάνω παρατήρηση..και συνεχίζουμε..
μέσα στα επόμενα λεπτά..
η "κολόνα του σπιτιού" μας...
κάνει ακριβώς το ίδιο..
(εε ρεε άτιμο D.N.A...)
σιγά μην το άφηνα.. ασχολίαστο..:pp
ως γνήσια μαμά.. τον "επιπλήττω"..
τότε..
γυρίζει.. ο ένας στον άλλον..κόρη και μπαμπάς..
κοιτάζονται.. και πετάει η μικρή.. την ατάκα..
"ΚΑΛΩΣ ΉΡΘΕΣ ΣΤΟΝ ΚΌΣΜΟ ΜΟΥ ΜΠΑΜΠΑ"
..οι λέξεις.. με διαπέρασαν..σαν ηλεκτρικό ρεύμα..
μας πέσαν τα πιρούνια....γελάσαμε μεν...
αναρωτηθήκαμε.. δε..
βρε το άτιμο.. 
βρε λες..
έτσι αισθάνεται το παιδί μας..;

φαντάζεστε.. βεβαίως..τις συζητήσεις..
τις αναλύσεις.. τις εκμυστηρεύσεις..
τα λόγια καρδιάς.. που ακολούθησαν..

είχα..διαβάσει..κάποτε...
ότι σημασία.. δεν έχει.. να είσαι ο "τέλειος γονιός"..
ακατόρθωτο..άλλωστε..
σημασία  έχει..
να είσαι αληθινός γονιός..
να παραδέχεσαι.. τις αδυναμίες σου..
τα λάθη σου..
να συζητάς.. να ζητάς συγγνώμη..όταν κάνεις λάθος..
να δείχνεις.. ότι προσπαθείς..
και ότι θα συνεχίσεις να προσπαθείς.. ό,τι και να γίνει..
δεν εγκαταλείπεις ποτέ..

σημασία έχει..
το τιμόνι της ζωής τους
που κρατάς.. στα χέρια σου..
να το κρατάς σφιχτά
με πλήρη συνείδηση..
με όλες τις "αδυναμίες"..
αλλά με τέτοια.. δύναμη...
που κανείς.. δε θα μπορέσει..
να στο πάρει απ'τα χέρια..
εκτός.. απ'το ίδιο το παιδί σου..
όταν έρθει..
η κατάλληλη στιγμή..

μη ξεχνάς .. δεν είσαι μόνος σου..
 να ζητάς και τη βοήθεια Του..
τη φώτιση..την καθοδήγηση..
οι προσευχές κάνουν θαύματα.. 
μην το ξεχνάς..



να αγωνίζεσαι..
να μην εγκαταλείπεις..
να χαμογελάς..

Ιω


2 σχόλια:

  1. Τα παιδιά εκτιμούν πάντα τις καλές προθέσεις και όταν βλέπουν καλές προθέσεις παραβλέπουν πολλά λάθη. Τα παιδιά μόνο τις ψυχώσεις και την υποκρισία δεν μπορούν. Ακόμα παιδάκια δεν έχω αλλά έχω μεγαλώσει τα μικρότερά μου ξαδέρφια σα να μουν η μεγάλη τους αδερφή και το μόνο που έκανα ήταν να τους συμπεριφέρομαι φυσικά όπως ακριβώς θα ήθελα να μου συμπεριφέρονταν και οι δικοί μου γονείς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Χριστίνα μου,
    πολύ σωστά.. τα πράγματα είναι απλά.. εμείς τα κάνουμε πολύπλοκα...
    και συχνά.. ενοχικά..

    καλή καρδιά.. να υπάρχει..
    και εύχομαι το kinder έκπληξη.. να σου'ρθει.. μόλις το επιθυμήσεις:))
    μέχρι τότε.. απόλαυσε... ύπνο.. ανεμελιά.. ανεξαρτησία..:pp

    τα φιλιά μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή