"όλη η ζωή .. μικροί ταξιδεμοί.. κάθε σου βήμα ..κάθε σου βλέμμα..

το βιβλίο που θα διαβάσεις.. η μουσική που θα ακούσεις..

οι σκέψεις και τα όνειρα που θα κάνεις..

οι επιλογές και οι αποφάσεις σου..

ακόμα και οι μικρές ή οι μεγάλες σου αναπνοές ..ταξίδι είναι..

ταξιδεύουν το οξυγόνο.. σε κάθε σου κύτταρο..

και η μνήμη.. μνήμη μου.. ένα ταξίδι στο χρόνο..είναι..

απόλαυσε λοιπόν κάθε ταξιδεμό..

και μη σταματάς ποτέ να ΧΑΜΟΓΕΛΑΣ.."

Πέμπτη, 15 Μαΐου 2014

Ένα παραμύθι για καληνύχτα..


Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα μικρό κοριτσάκι που κάθε βράδυ
έκανε μια  προσευχή στον Θεό να της στείλει έναν άγγελο προστάτη.. 
έναν ακίνητο Φρουρό να την προστατεύει τις νύχτες και το πρωί να τη ξυπνά με ένα χαμόγελο γλυκό.
Τα χρόνια περνούσαν ..κάθε βράδυ η ίδια προσευχή στα χείλη και η ίδια έκκληση προστασίας..
 και κάθε μέρα.. με χαμόγελο να ξεπερνιόνται όλες οι δυσκολίες  όλα τα μικροατυχήματα 
όλα τα προβλήματα και οι ανησυχίες που μπορεί να αντιμετωπίζει μια έφηβη..
Το κορίτσι μεγάλωνε.. όλα πήγαιναν κατ’ ευχήν.. έκανε τη δική της οικογένεια και πλέον
 η ίδια προσευχούλα ακουγόταν στα χείλη των δικών της παιδιών.. ο προστάτης άγγελος ήταν οικογενειακή υπόθεση..
Κάποια στιγμή της ζωής της προέκυψε ένα απρόσμενο και πολύ σοβαρό πρόβλημα υγείας..
Ζήτημα ζωής και θανάτου είπαν οι γιατροί..  το χαμόγελο των οικείων χάθηκε απ’τα χείλη..
Όχι όμως το δικό της..  μια ακόμη φορά προσευχήθηκε στον Φύλακά της να είναι εκεί δίπλα 
στο κρεβάτι της κλινικής  ακίνητος φρουρός..  Ώπερ και εγένετο κάθε νύχτα εκεί .. 
προστάτης και ρύστης  ..
Το πρόβλημα υγείας όχι μόνο ξεπεράστηκε.. αλλά ήταν σαν να μην υπήρξε ποτέ..
Η κοπέλα έπρεπε να βρει τον τρόπο να ευχαριστήσει τον προστάτη της.. σκέφτηκε 
να τον επισκεφθεί στο “σπίτι” του.. να ασπαστεί την εικόνα που είναι πλασμένη 
από αίμα και χώμα.. να υποκλιθεί 
στον πολεμιστή του Φωτός που κραδαίνει το σπαθί του αγέρωχος..
Και να του αφήσει εκεί στο προσκεφάλι του τα μικρά χρυσά σκουλαρικάκια που φορούσε 
από μικρή.. μαζί με το μεγαλύτερο “ευχαριστώ” που έχει πει ποτέ σε κάποιον..
Τα χρόνια συνέχισαν να περνούν .. η ίδια προσευχή.. πάντα στα χείλη.. με μια μικρή διαφορά πλέον..
Οι προσευχές .. οι εκκλήσεις .. δεν ήταν μόνο για τον εαυτό της .. για την οικογένειά της..
 ήταν για τον καθένα .. για τον απελπισμένο.. τον απογοητευμένο.. τον άρρωστο .. τον καρκινοπαθή,  τον πενθών.. τον αδύναμο.. τον ταξιδιώτη.. τον εχθρό.. για ζώντες αλλά και νεκρούς..
Εφόσον μπορούσαν να εισακουστούν  για την ίδια..  έπρεπε να εισακουστούν για όλους..
Εφόσον επέζησε .. έπρεπε να δώσει σε αυτήν την δεύτερη ευκαιρία ένα νόημα..
Το νόημα της αγάπης..
Ένας σοφός άνθρωπος που μπορούσε να “δει” κάτι παραπάνω απ’ ότι οι υπόλοιποι..
της είχε πει κάποτε “ζήτα για να σου δοθεί”..  έτσι.. απλά..
ξεκίνησε να ζητά κάποτε από  άγνοια.. έπειτα με πλήρη επίγνωση..  έτσι απλά..

και ζήσαν αυτοί καλά.. και εμείς καλύτερα...









καληνύχτα

Ιω

2 σχόλια:

  1. ευτυχώς που δεν υπάρχει κακός λύκος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. όταν έχουμε εμπιστοσύνη στον Φύλακα Άγγελό μας.. δε φοβόμαστε κανέναν κακό λύκο.. :))

    να'σαι καλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή